Przekroczenie „progu nadziei” przez śp. Kard. Józefa Glempa stwarza okazję środowisku duszpasterskiemu polskiej emigracji na wyrażenie wdzięczności Bogu za dar pasterskiej posługi Zmarłego. Jako Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej w imieniu duszpasterzy - księży i osób życia konsekrowanego, a także wiernych świeckich i rodaków żyjących poza granicami naszej Ojczyzny składam śp. Księdzu Kardynałowi modlitewne wyrazy podziękowania za duszpasterską troskę okazywaną niemal do ostatnich dni życia o polskich emigrantów. Zasługi Księdza Kardynała są w tym zakresie nie do przecenienia!
Śp. Prymas Józef Glemp został oficjalnie zatwierdzony Opiekunem Duszpasterstwa Polskiej Emigracji listem z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej z dnia 12 listopada 1985 r. Kard. Agostino Casaroli pisał: „Mam zaszczyt zakomunikować Eminencji, że Ojciec Święty chętnie zatwierdza Waszą Eminencję jako Protektora Narodowego Dzieła dla Emigracji Polskiej”. Tę odpowiedzialną funkcję śp. Kard. Józef Glemp spełniał z całym oddaniem i gorliwością pasterską. Współpracował z delegatami KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, koordynował prace rektorów Polskich Misji Katolickich i koordynatorów Ośrodków Duszpasterskich Emigracji Polskiej, podejmował rozmowy z przedstawicielami Episkopatów w celu umożliwienia prowadzenia duszpasterstwa wśród polskich emigrantów i Polonii zagranicznej, chętnie odpowiadał na zaproszenia do udziału w uroczystościach religijnych i patriotycznych, niejednokrotnie sam podejmował inicjatywy duszpasterskie. Ta niezwykła aktywność zjednała Księdzu Prymasowi wiele uznania i sympatii wśród polskiej emigracji, czego zewnętrznym potwierdzeniem są liczne wyróżnienia i odznaczenia, tak ze środowisk kościelnych, jak i świeckich.
Niech Dobry Pasterz przyjmie zatroskanego o duszpasterstwo polskiej emigracji śp. Kard. Józefa Glempa do swego Królestwa. Niech odpoczywa w miłości i pokoju!
Cudowny Medalik, który Kamar znalazł w kieszeni spodenek
W Playa Grande, znanej dzielnicy miasta La Guaira, Kamar Galíndez znajdował się na najwyższym piętrze hotelu Chipi's Beach i właśnie miał rozpocząć swój codzienny trening na siłowni, nieświadomy, że jego życie zmieni się na zawsze - informuje portal aciprensa.com.
Była środa, 24 czerwca, święto św. Jana Chrzciciela. O godzinie 18:05 spokój, jaki roztaczał się z najwyższego punktu hotelu, z imponującym widokiem na ocean, został zakłócony przez ogłuszającą siłę dwóch kolejnych trzęsień ziemi, które zaskoczyły wszystkich, siejąc niepokój i zamieszanie.
Rozdział 11 Ozeasza należy do najpiękniejszych tekstów o sercu Boga w całym Starym Testamencie. Pan wspomina Izrael jak ojciec wspomina dziecko. „Z Egiptu wezwałem mego syna”. To pamięć wyjścia, początku wolności oraz pierwszej miłości. Kolejne obrazy są bardzo bliskie życiu domu. Bóg uczy chodzić. Bierze na ramiona. Pochyla się, by karmić. W hebrajskim pojawiają się „więzy ludzkie” oraz „więzy miłości”. Pan prowadzi swój lud przez więź, cierpliwość oraz miłość. Jeden z trudniejszych wersetów mówi też o zdejmowaniu jarzma z karku oraz o schylaniu się ku dziecku. Sens pozostaje czytelny. Bóg troszczy się z czułością o wzrost swego ludu. Dramat polega na tym, że im bardziej Pan wzywa, tym bardziej lud odchodzi. W wersecie 8 następuje przełom. Bóg pyta o Efraima. Przywołuje Admę oraz Seboim, miasta kojarzone z zagładą. Wyrok całkowitego zniszczenia jednak nie zapada. Serce Boga porusza się głęboko. Pan ogłasza, że nie wybuchnie według żaru swego gniewu. Mówi też: „Jestem Bogiem, nie człowiekiem”. Świętość Boga ujawnia się tu jako miłosierdzie większe niż ludzka zapalczywość. Hieronim widział w tym różnicę zasadniczą. Człowiek karze, bo chce odpłacić. Bóg upomina, bo chce ocalić. Dobra nowina jest wielka. Świętość Pana nie oddala Go od grzesznika. Właśnie świętość sprawia, że Bóg pozostaje wierny miłości.
Najnowsze dane dotyczące powołań kapłańskich w Europie przedstawiają zróżnicowany obraz katolicyzmu. Podczas gdy Niemcy nadal borykają się z jednym z najgłębszych kryzysów powołań w swojej współczesnej historii, we Francji widać nieoczekiwane oznaki odnowy religijnej, a we Włoszech pojawia się nowe pokolenie seminarzystów, których profil podważa utrwalone od dawna stereotypy dotyczące kapłaństwa.
Dane zebrał portal Zenit. We Francji w tym roku, w uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, święcenia kapłańskie przyjęło 84 mężczyzn - o pięciu więcej niż w 2025 r. Spośród nich 66 zostało wyświęconych dla diecezji, a 18 wstąpiło do zgromadzeń zakonnych. Jednocześnie obserwuje się znaczny wzrost liczby nawróceń osób dorosłych. W okresie Wielkanocy 2025 r. Kościół we Francji udzielił chrztu około 17,7 tys. katechumenów - 10,3 tys. dorosłym i 7,4 tys. nastolatkom - co stanowi wzrost odpowiednio o 45 proc. i 33 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim. Co ciekawe, wielu z tych nowych katolików przyjmuje wiarę nie dlatego, że odziedziczyli ją po praktykujących rodzinach, lecz po osobistej drodze poszukiwań.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
