Reklama

Turystyka

Katedra – oczami Mariusza Barcickiego

Piękna świdnicka świątynia góruje nad miastem, monumentalna budowla zachwyca turystów i mieszkańców. Wielu, którzy zdecydowali się ją zwiedzić, często robi to po raz kolejny.

I nie ma co się dziwić, według wielu znawców świdnicka katedra należy do najpiękniejszych i największych w Europie. - Według historyków sztuki z Uniwersytetu Jagiellońskiego świdnicka katedra jest jedną z najpiękniejszych w środkowowschodniej Europie - dzieli się w rozmowie Mariusz Barcicki, świdnicki pasjonat historii miasta i jego zabytków. - Adam Bujak, fotograf bł. Jana Pawła II i autor ponad stu albumów o świątyniach świata, uznaje ją za jedną z największych w Europie - dodaje. - Świdnicka katedra posiada najwyższą na Śląsku wieżę, o wysokości ok. 101,5 metra. Kubatura rzędu 57 tys. metrów sześciennych stawia ją przed katedrą św. Vita w Pradze - dopowiada Barcicki. Wskazuje na najcenniejsze zabytki katedry, wśród nich wymienia ołtarz Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny z 1492 r. wzorowany na ołtarzu Vita Stwosza z Kościoła Mariackiego.

Przewodnik po katedrze

Świdnicki pasjonat historii, właściciel chyba największego zbioru unikalnych zdjęć katedry, autor pocztówek i zdjęć do albumów o Świdnicy, od piętnastu lat radny Rady Miasta, były zawodnik piłki ręcznej, jak sam o sobie mówi świdniczanin z urodzenia i przekonania. Szczególne miejsce od wielu lat zajmuje w jego życiu katedra, nie ma miejsca, w które nie dotarł, wie o tej świątyni naprawdę dużo. W Świdnicy jest powszechnie rozpoznawany. Nie dziwi więc fakt, że właśnie Mariusz Barcicki, miłośnik miasta i katedry, od lipca br. oprowadza turystów jako katedralny przewodnik. Każdego dnia między godziną 10 a 18 pełni dyżur pod numerem telefonu: 720 101 606. Wszystkie zorganizowane grupy turystów mogą dzwonić pod ten numer i umawiać się na zwiedzanie katedry z panem Mariuszem. A warto. Nikt nie potrafi tak barwnie opowiadać historii świdnickiej świątyni, a jest co opowiadać. - Zwiedzanie trwa przeważnie od pół godziny do półtorej - wyjaśnia przewodnik. - Wszystko zależy od możliwości grupy, ile mogą poświęcić na to czasu oraz czego chcą się dowiedzieć. Pan Mariusz pytany, skąd przyjeżdżają turyści, wymienia wiele miejsc Polski i Europy. - Zdarzają się bardzo egzotyczni goście, kiedyś oprowadzałem turystów z dalekiego Paragwaju - wspomina. Pan Mariusz głównie oprowadza po bardzo bogatym wnętrzu katedry. Jest tam co oglądać. Aktualnie są prowadzone prace konserwatorskie i remontowe „Chóru mieszczańskiego”, ale i tak wnętrze katedry wzbudza zachwyt. - Odwiedzający są zachwyceni bogactwem sztuki sakralnej obecnej w naszej katedrze, wcale im się nie dziwię, ja sam, pomimo tylu lat przebywania w świątyni, jestem pod jej ciągłym wrażeniem - podkreśla Barcicki.

Reklama

Tropiciel ciekawostek

W 2001 r., podczas jednego z kolejnych remontów przeprowadzonych w katedrze, „zaniosło” pana Mariusza aż na szczyt wieży kościoła, gdzie oglądał drewnianą konstrukcję najwyższej części hełmu wieży. Po wspięciu się po belkach pod sam szczyt hełmu, ze zdumieniem zobaczył przymocowaną metalową klamrą do jednej z drewnianych belek puszkę. W puszcze znajdowały się dwa dokumenty, związane z remontem wieży w 1894 r. Jeden z dokumentów wymienia cieśli, którzy pracowali przy remoncie wieży, drugi natomiast listę płac zatrudnionych fachowców. Podczas prac w 2001 r. prowadzono remont oktogonu tj. ośmiokątnej części wieży, która została opasana rusztowaniem na wysokości ośmiu figur zdobiących tę część wieży. Nadarzyła się okazja, aby z bliska przyjrzeć się tym częściom wieży, które na co dzień można dostrzec przy pomocy teleskopów lub teleobiektywów. Aby się do nich dostać, musiał pokonać blisko 60 metrów w górę po rusztowaniu ustawionym od strony ogrodu. Figury na oktogonie wieży ustawione zostały w 1570 r. Pan Mariusz wykonał fotografie. Dzięki temu udało się potwierdzić, że figury przedstawiają między innymi: św. Piotra z Ewangelią i kluczem, św. Wacława Przemyślida patrona Czech i świdnickiej fary, Chrystusa Zbawiciela, św. Mateusza, św. Łukasza oraz św. Stanisława. Pan Mariusz w katedrze zwiedził niemal wszystkie kąty. Był również na poddaszu. Konstrukcja więźby dachowej imponuje swoją wielkością, podobnie jak i powierzchnia, nad którą została skonstruowana. Zmieściłyby się tam przynajmniej dwa boiska do piłki ręcznej. Na poddaszu znajduje się wiele interesujących elementów. Doskonale widoczna jest pierwotna wysokość nawy głównej, która była o około sześć metrów wyższa niż obecnie, co czyniłoby ją dziś jedną z najwyższych naw średniowiecznych kościołów w Polsce. Nawę obniżono po tragicznych wydarzeniach z 1532 r. Świdnicki wójt Franz Glogisch 9 kwietnia wszedł na wieżę wraz z synem i odpalił stojącą na wieży armatkę. Płonące szmaty z lufy spadły na drewniany dach kaplicy kramarzy powodując wielki pożar. Cały dach spłonął, zawaliło się sklepienie nawy głównej i szczyt zachodniej fasady kościoła. Glogisch uciekł aż do Nysy, gdzie dopadli go świdniczanie i zatłukli pałkami na śmierć. Sklepienie niższe o sześć metrów, odbudowano 1535 r. Do dziś widoczne są na poddaszu ostrołuczne gotyckie łuki wyznaczające pierwotne sklepienie nawy głównej.

Katedra - początki

Pierwszy kościół parafialny, najpewniej drewniany, istniał w Świdnicy już co najmniej w 1250 r. Jeszcze pod koniec XIII wieku rozpoczęto budowę nowego, murowanego kościoła. Dowodzą tego listy odpustowe z lat 1288-1303, które nawołują wiernych, aby wspomogli według swoich możliwości i sił budowę kościoła. Z dokumentów tych wynika, że już wówczas patronami kościoła farnego byli męczennicy: św. Wacław i św. Stanisław. Wyposażenie świątyni było bardzo skromne, stanowił je tylko ołtarz główny oraz ołtarz św. Jana, ufundowany przez Kunegundę de Amore. Bardzo szybko, bo już po kilkunastu latach kościół stał się jednak za mały dla szybko rozwijającego się miasta i rozrastającej się parafii. Stąd też postanowiono wybudować nową świątynię. Jej wznoszenie (obecnie istniejącego kościoła) rozpoczęto według tradycji w 1330 r., za panowania księcia świdnicko-jaworskiego Bolka II Małego. Książę ten miał być również jej fundatorem, jednak nie jest to udokumentowane. Wiąże się to zapewne z ambicjami księcia oraz tutejszych mieszczan zamieszkujących stołeczną Świdnicę. Dzięki hojności bogatych mieszkańców, których rola była w tym względzie szczególnie ważna po śmierci Bolka II w 1368 r., oraz pielgrzymów odwiedzających Świdnicę można było szybko kontynuować wznoszenie świątyni. Budowano ją jako bazylikę - jej nawa środkowa jest wyższa od bocznych, zaś okna umieszczone w ścianach nawy środkowej, wychodzą powyżej dachów naw.

Jeszcze w XIV i XV wieku przy nawach bocznych wybudowano kaplice. Były one fundowane przez bogatych mieszczan, bractwa religijne oraz cechy. Już u schyłku XIV wieku planowano wybudowanie dwóch wież. Około 1400 r. rozpoczęto wznoszenie pierwszej z nich, południowej i tylko tę jedną zrealizowano w pełni. Obecnie jest ona najwyższą na Śląsku (ok. 101,5 m) i drugą co do wysokości w Polsce, po wieży kościoła na Jasnej Górze w Częstochowie. W kronikach jako budowniczy tej wieży wymieniany jest murarz i kamieniarz Peter Zehin. W czasie wojny trzydziestoletniej kościół został oddany w ręce Towarzystwa Jezusowego. W 1659 r. papież nakazał biskupowi, aby rozstrzygnął w sporze pomiędzy wrocławskimi klaryskami i jezuitami na rzecz tych ostatnich. Ostatecznie sprawę zakończono w 1660 r., kiedy to prawa patronackie do kościoła parafialnego przeszły na jezuitów za sumę 6600 guldenów. Po przejęciu parafii wybudowali oni gmach kolegium jezuickiego (1667 r.), szkołę oraz konwikt (internat). Przez 113 lat rektor kolegium jezuickiego był zarazem proboszczem kościoła pw. św. Stanisława i św. Wacława.

2013-08-01 16:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To już trzy lata

Gdy 1 lipca 2017 roku poszła w świat informacja, że pali się wieża katedry gorzowskiej nasze życie diecezjalne jakby stanęło. Trwająca akurat święto miasta Gorzowa nabrało zupełnie innego znaczenia. Wielu z nas stojąc pod katedrą lub śledząc działania strażaków przed telewizorami miało łzy w oczach. Jakoś trudno było w to wszystko uwierzyć.

Ogień zauważono podczas wieczornej Mszy św. Liturgię przerwano, a do ratowania katedry skierowano blisko 100 strażaków. Na szczęście w związki z licznymi imprezami masowymi w mieście było ich znacznie więcej. Walka z ogniem trwała przez całą noc. W niedzielę 2 lipca nadal trwały działania ratunkowe. Walczono o uratowanie samej wieży, jak i o to by ogień nie przedostał się na korpus świątyni. Dzięki wspaniałej i pełnej poświęcenia postawie strażaków katedrę udało się uratować przed całkowitym zniszczeniem. Jednak straty były bardzo poważne. Niemal natychmiast rozpoczęto działania zmierzające do zabezpieczenia, a później odbudowy spalonej wieży. Pracom restauracyjnym poddano także samo wnętrze.

Działania związane z remontem, konserwacją i zmianą wystroju trwają już blisko trzy lata. Blask odzyskują średniowieczne mury, sklepienia i zakrystia. Widać już jednak zbliżający się kres tych wszystkich prac. Jak Dobry Bóg pozwoli to za kilka miesięcy będziemy mogli cieszyć się odnowioną katedrą.

CZYTAJ DALEJ

Fracniszek modlił się przy grobie św. Pawła VI

2020-08-06 18:45

[ TEMATY ]

Paweł VI

Watykan

papież Franciszek

pl.wikipedia.org

Franciszek modlił się dziś przy grobie swego poprzednika, św. Pawła VI, w podziemiach bazyliki św. Piotra w Watykanie. 6 sierpnia przypada 42. rocznica śmierci tego papieża.

Papież Paweł VI (Giovanni Battista Montini) urodził się 26 września 1897 r. w lombardzkim miasteczku Concesio koło Brescii. Święcenia kapłańskie przyszły papież przyjął 28 maja 1920 r. w Brescii, po czym kontynuował naukę i studia w Mediolanie i Rzymie, m.in. w Papieskiej Akademii Kościelnej, kształcącej dyplomatów watykańskich. W maju 1923 r. rozpoczął pracę w nuncjaturze apostolskiej w Warszawie jako sekretarz nuncjusza abp. Lorenzo Lauriego. W Polsce spędził niespełna pół roku, poznawał kraj (był m.in. na Jasnej Górze), uczył się języka, ale częste przeziębienia spowodowane surowym klimatem sprawiły, że musiał wrócić do Włoch.

Po powrocie do Rzymu ks. Montini rozpoczął pracę w Sekretariacie Stanu, będąc jednocześnie m.in. asystentem kościelnym sekcji akademickiej Włoskiej Akcji Katolickiej (1925-33) i krajowym moderatorem (kapelanem) Federacji Studentów Włoskich Uniwersytetów Katolickich (FUCI). W 1937 r. został substytutem do spraw zwyczajnych w Sekretariacie Stanu, którym kierował wówczas kard. Eugenio Pacelli (późniejszy papież Pius XII). Na stanowisku substytuta ks. prałat Montini pozostał także po wyborze kardynała na papieża w marcu 1939 r. W latach II wojny światowej był odpowiedzialny za pomoc i opiekę nad uchodźcami.

Po wojnie Pius XII chciał na konsystorzu w styczniu 1953 r. mianować go kardynałem, ale ks. prałat Montini nie przyjął wyróżnienia. Papież powołał go więc w 1954 r. na arcybiskupa Mediolanu. Na stanowisku tym objawiły się jego talenty duszpasterskie i organizacyjne. W ciągu ponad ośmiu lat odnowił życie duchowe archidiecezji, ogłosił liczne listy i orędzia duszpasterskie, odwiedzał zakłady pracy i przyczynił się do powrotu do Kościoła wielu zeświecczonych środowisk robotniczych i intelektualnych, wspierał rozwój prasy katolickiej.

Następca Piusa XII, Jan XXIII już na pierwszym konsystorzu 15 grudnia 1958 r. mianował 61-letniego wówczas arcybiskupa Mediolanu kardynałem. A gdy ku zaskoczeniu wszystkich papież Roncalli ogłosił 25 stycznia 1959 r., decyzję o zwołaniu Soboru Watykańskiego II, nowy kardynał znalazł się w Głównej Komisji Przygotowawczej i w Komisji Techniczno-Organizacyjnej przyszłego Soboru.

Po śmierci Jana XXIII kard. Montini po dwóch dniach konklawe, 21 czerwca 1963 r. został jego następcą, przyjmując imię Pawła VI. Nowy papież mógł wznowić obrady Soboru albo zakończyć je po pierwszej sesji, tymczasem już nazajutrz po wyborze zapowiedział, że zamierza kontynuować dzieło Jana XXIII. "Właśnie temu dziełu głównie poświęcimy wszystkie nasze siły" - podkreślił.

Wielką zasługą Pawła VI było takie pokierowanie pracami Soboru, że stworzono warunki pełnej wolności wypowiedzi jego uczestników, przeprowadzono głębokie reformy w Kościele, zachowując nienaruszony depozyt wiary Chrystusowej. Po Vaticanum II Paweł VI zaangażował cały swój autorytet we wprowadzanie w życie postanowień soborowych, co nie było łatwe ani proste.

Idąc za wnioskami ojców soborowych w sprawie reformy Kurii Rzymskiej, Paweł VI podjął się trudnego dzieła gruntownych zmian tej instytucji, będącej jakby "rządem" Kościoła.

Idąc śladami swego wielkiego poprzednika Jana XXIII, Paweł VI wypracował politykę wschodnią Stolicy Apostolską – otwarcie się na ówczesne kraje komunistyczne, szczególnie w Europie.

Wielką nowością pontyfikatu Pawła VI były jego pielgrzymki. Wprawdzie niektórzy jego poprzednicy odbywali podróże po Państwie Kościelnym, Półwyspie Apenińskim lub do Francji, zwykle zresztą wymuszone przez władców świeckich, ale dopiero Paweł VI rozpoczął całkowicie dobrowolny "podbój świata", odbywając w latach 1964-70 dziewięć podróży do niemal 20 państw.

Paweł VI jest autorem 7 encyklik, 10 konstytucji apostolskich, 6 adhortacji, ok. 40 różnych listów, 11 listów apostolskich. Ogłosił 61 błogosławionych i 84 świętych i po raz pierwszy w dziejach, w 1970 r., dwóm kobietom przyznał tytuły doktorów Kościoła (święte: Teresa z Avili i Katarzyna ze Sieny).

Paweł VI był człowiekiem o szczególnym charakterze – wyrafinowanym intelektualistą, delikatnym i subtelnym (mówiono o nim "człowiek nieskończonej uprzejmości"), a zarazem chłodnym i nieco powściągliwym w obcowaniu z ludźmi, co nie ułatwiało mu kontaktów z otoczeniem.

Zmarł w święto Przemienienia Pańskiego 6 sierpnia 1978 w wieku 81 lat. Wiadomość o śmierci papieża Montiniego była zaskoczeniem i wstrząsem dla całego Kościoła i świata, gdyż w odróżnieniu od swych poprzedników, Piusa XII i Jana XXIII, do końca życia zachował aktywność.

Beatyfikacja Pawła VI odbyła się w 2014 r., a kanonizacja w 2018 roku. Dniem wspomnienia liturgicznego Pawła VI jest 26 września – dzień urodzin błogosławionego.

CZYTAJ DALEJ

Tour de Pologne - Pedersen: dedykuję zwycięstwo Jakobsenowi

2020-08-06 20:50

[ TEMATY ]

kolarstwo

Tour de Pologne

PAP

Duńczyk Mads Pedersen

Pierwszy na mecie drugiego etapu Tour de Pologne w Zabrzu Duńczyk Mads Pedersen z ekipy Trek-Segafredo zadedykował zwycięstwo Holendrowi Fabio Jakobsenowi, który po kraksie w środę na finiszu pierwszego odcinka przebywa w stanie ciężkim w szpitalu w Sosnowcu.

„Przede wszystkim chcę dedykować zwycięstwo Fabio, życzę mu szybkiego powrotu do życia i do kolarstwa. Moja ekipa wykonała dziś świetną pracę, pomagając mi wygrać. W tym roku nie ma wielu okazji do ścigania, dlatego trzeba walczyć wszędzie” – powiedział Jakobsen, który w Zabrzu odniósł pierwszy triumf jadąc w zdobytej w zeszłym roku tęczowej koszulce mistrza świata.

Koszulkę najaktywniejszego praktycznie zapewnił sobie Maciej Paterski z reprezentacji Polski. Dzień po dniu uczestniczył w ucieczce i wygrał wszystkie pięć lotnych premii, w tym dwie na czwartkowym etapie.

„Czułem się lepiej niż wczoraj. Współpraca z Juliusem van den Bergiem (towarzyszem ucieczki - PAP) układała się bardzo dobrze. Koszulkę muszę jeszcze dowieźć do Krakowa, co nie będzie łatwe, bo od jutra zaczynają się góry. Wyścig jest ciężki i wymaga dużo sił” – ocenił kolarz ścigający się na co dzień w grupie Wibatech.

Dyrektor sportowy reprezentacji Polski Andrzej Domin jest przekonany, że jego podopieczny utrzyma ciemnoniebieską koszulkę do końca wyścigu.

„Cieszymy się, że zdobyliśmy tę koszulkę. Taki mieliśmy plan na dwa pierwsze dni wyścigu. Teraz liderem naszej drużyny będzie Piotr Brożyna. Wszyscy zawodnicy będą mu pomagać na górskich odcinkach. Wierzymy, że stać go na miejsce w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej” – skomentował Domin.

Dyrektor Tour de Pologne Czesław Lang cieszył się przede wszystkim z dobrych wiadomości ze szpitala w Sosnowcu, gdzie przebywa Jakobsen. W kraksie w Katowicach Holender bardzo ucierpiał, ale na szczęście nie doznał urazu mózgu ani kręgosłupa, ale pozostaje w śpiączce farmakologicznej, z której ma być wybudzony w piątek.

„Była wielka niewiadoma, czy Jakobsen przeżyje. Dzięki Bogu, że przeżył i jego stan zdrowia powinien się poprawiać. Dziękuję wszystkim służbom medycznym, bo wykonały wspaniałą pracę. W takich trudnych sytuacjach sprawdzają się ludzie. Wszyscy stanęli na wysokości zadania” – podkreślił.

W piątek kolarze wystartują z Wadowic, rodzinnego miasta Świętego Jana Pawła II, którego setna rocznica urodzin wypadła 18 maja. Lang zdradził w TVP Sport, że honorowym starterem ma być wieloletni osobisty sekretarz Papieża Polaka, kardynał Stanisław Dziwisz. (PAP)

af/ co/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję