W ubiegłym roku Fundacja Polska Raoula Follereau postanowiła uczcić pamięć wolontariusza Fundacji, komendanta 58. Szczepu ZHR dh. Kamila Kulczyckiego, który zginął podczas podróży po Hiszpanii. Pierwsze pieniądze zebrano podczas uroczystości pogrzebowych. Kolejne ofiary wpłynęły na konto Fundacji. W sumie zebrano i przekazano za pośrednictwem Misji Franciszkańskiej w Sabou 42 745 zł (10 tys. euro). Prace nad odwiertem i instalacją akcesoriów wraz z ręczną pompą głębinową trwały pół roku. Dziś mieszkańcy miejscowości Bidiga mają już swoje źródło czystej wody pitnej. To zmieniło całkowicie ich codzienne życie. Do tej pory chodzili z bidonami i wiadrami blisko 7 km. Studnia, opatrzona tablicą pamiątkową, usytuowana jest na terenie, który przeznaczony jest w przyszłości na budowę szkoły. Na razie dzieci mają swojego nauczyciela i uczą się w prowizorycznym szałasie. Fundacja Polska Raoula Follereau chce sfinansować zadaszenie szałasu oraz ławki, które do czasu wybudowania szkoły poprawią warunki uczestniczenia w lekcjach.
W specjalnym podziękowaniu, jakie w imieniu mieszkańców miejscowości Bidiga i okolic przekazał Jacques Ouandaogo, czytamy m.in.: „Chcę, by wszyscy, którzy przyczynili się do sfinansowania projektu, wiedzieli, jak wielkim wydarzeniem była budowa studni, dzięki której życie stanie się łatwiejsze, nie mówiąc już o poprawie warunków zdrowotnych dla dzieci. Jak Bóg da, przy studni powstanie szkoła”.
Studnia im. Kamila Kulczyckiego jest jedną z czterech, które Fundacja Follereau sfinansowała w tym roku. Oprócz studni, w centrum duszpasterskim w Czadzie oraz w ośrodku dla byłych trędowatych w Mauretanii budowana jest studnia w ośrodku duszpasterskim prowadzonym przez polskich franciszkanów w Rogho w Burkina Faso. Będzie to studnia nosząca imię zmarłego w tym roku pasjonisty, proboszcza parafii na warszawskiej Białołęce o. Mariusza Ratajczyka.
W przeddzień 90. rocznicy święceń kapłańskich o. Adama Sztarka powraca pamięć o jezuicie, który w czasie Zagłady ratował Żydów w Słonimie na Polesiu, a za udzielaną pomoc zapłacił życiem. Uhonorowany przez Instytut Jad Waszem tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, polski kapłan jest także kandydatem na ołtarze.
Dla Sylwii Sztark postać o. Adama Sztarka, brata jej dziadka, przez lata nabierała kolejnych znaczeń. „Dla mnie przede wszystkim był Sprawiedliwym wśród Narodów Świata” – mówi. Gdy w 2001 r. został uhonorowany przez Instytut Jad Waszem, uczyła się w liceum. „Byłam bardzo wzruszona i dumna jednocześnie, kiedy dowiedziałam się, że Adam został odznaczony tym medalem” – wspomina.
Pieśń o Słudze pochodzi z części Izajasza skierowanej do wygnańców. Naród żyje daleko od swojej ziemi, lecz Bóg nie przestaje prowadzić historii. Sługa przemawia do wysp i ludów odległych. Jego misja nie zamyka się w jednym miejscu. Powiada, że został wezwany już w łonie matki. To język znany z powołania Jeremiasza. Misja zaczyna się w wyborze Boga, nie w planie człowieka. Usta jak miecz ostry mówią o słowie, które rozcina złudzenie i odsłania prawdę. Strzała ukryta w kołczanie przypomina o czasie przygotowania, który bywa ukryty przed oczami ludzi. Werset trzeci nazywa Sługę „Izraelem”, zaraz jednak jego zadaniem staje się zebranie Izraela. W ten sposób osoba reprezentuje lud i niesie w sobie jego powołanie. Pojawia się też chwila zniechęcenia. Sługa mówi o trudzie, który wydawał się daremny. Bóg odpowiada poszerzeniem misji. Nie chodzi już tylko o odnowę Jakuba. Chodzi o światłość dla narodów i o zbawienie aż po krańce ziemi. Kościół widzi pełnię tej pieśni w Chrystusie. Uroczystość narodzenia Jana Chrzciciela pozwala usłyszeć ją także w odniesieniu do Poprzednika. Jan nie jest światłością sam z siebie. Zostaje posłany, by przygotować drogę dla Światłości prawdziwej.
W dniach 23-27 czerwca 2001 r. Jan Paweł II odbył wymarzoną pielgrzymkę na Ukrainę, odwiedzając Kijów i Lwów. Wizyta okazała się wydarzeniem o historycznym wymiarze. Stała się bowiem jednym z filarów budowania tożsamości Ukraińców, którą brutalnie niszczono w czasach dominacji sowieckiej, kiedy to Ukraina stanowiła jedną z republik ZSRS.
Jan Paweł II, przemawiając w czerwcu 1991 r. w Przemyślu do polskich Ukraińców, wiernych Kościoła Greckokatolickiego, w ich macierzystym języku, powiedział: „Jeśli mi Pan Bóg pozwoli kiedyś przyjechać do Lwowa, to będzie więcej po ukraińsku”. Marzenie papieskie spełniło się dopiero po 10 latach. Papież słowa dotrzymał, bo po ukraińsku wygłaszał przemówienia i homilie, wzruszając Ukraińców, wzbudzając ich podziw, szacunek i sympatię. Musiał oddziaływać na wyobraźnię zbiorową fakt, że papież, wówczas 80-letni człowiek, mimo nawału zajęć i postępującej choroby, pół roku poświęcił na naukę języka ukraińskiego. I to z takim skutkiem, że według obserwatorów mówił lepiej w tym języku niż prezydent Ukrainy, Leonid Kuczma.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
