Problematyką marszu ideologii gender przez instytucje zajęła się Marguerite A. Peeters, która zainteresowała się tematem zagrożeń rodziny w perspektywie polityki globalistów w czasie XVIII Kongresu Rodzin w Warszawie w 1994 r. Później uczestniczyła w Kairze w Konferencji Ludnościowej ONZ. Zauważyła wówczas, że skompromitowana ideologia marksizmu-leninizmu zostanie zastąpiona przez nową, ateistyczną, wyreżyserowaną przez twórców rewolucji kulturalnej Zachodu, którzy swoją wizję społeczeństwa będą chcieli narzucić całemu światu. To właśnie w tym czasie powstał serwis informacyjny, którego celem było śledzenie zmian w organizacjach międzynarodowych – Interactive Information Services (IIS). Przewidziano, że zmiany kulturowe i polityczne będą miały zasięg nie regionalny czy kontynentalny, ale światowy, globalny. Kolejne konferencje ONZ dobitnie o tym świadczyły. Marguerite Peeters uznała, że dzisiaj, gdy rewolucja już się dokonała, ważna jest edukacja. Pisze raporty, książki, artykuły, wykłada i jeździ po świecie, udostępniając wyniki swoich badań. Jej najnowsze książki: „Polityka globalistów przeciwko rodzinie” i „Gender – światowa norma polityczna i kulturowa” analizują zaangażowanie przedstawicieli finansowego i rządowego lobby na rzecz globalizacji zachodniego indywidualizmu, destrukcyjnych stylów życia i sekularyzacji. Ich celem było gloryfikowanie indywidualizmu, samowystarczalności, dobrobytu, zdrowia czy przyjemności kosztem wspólnoty, rodziny, świętości, bezinteresowności i poświęcenia, które były podstawą chrześcijańskiej zachodniej cywilizacji.

Marguerite Peeters jest dyrektorem Instytutu Dialogu Międzykulturowego z siedzibą w Brukseli, konsultorem Papieskiej Rady ds. Kultury, visiting professor Uniwersytetu Urbaniana w Rzymie. Zajmuje się analizą dokumentów ONZ pod kątem powszechności używania takich terminów, jak „płeć kulturowa” (gender), płeć fizyczna (sex), „orientacja seksualna”, „tożsamość płciowa”, analizuje także Konstytucję Europejską w kontekście postmodernizmu i globalnej etyki oraz inne dokumenty Unii Europejskiej, dowodząc, że ideolodzy gender w marszu przez światowe instytucje ustanawiają nowe prawo, obowiązującą wszystkich normę polityczną i kulturową.