ANDRZEJ TARWID: – W styczniu obchodzimy Dzień Judaizmu i Dzień Islamu. Dlaczego Kościół angażuje się w dialog międzyreligijny?
BP. RAFAŁ MARKOWSKI: – Zasadniczym motywem do prowadzenia takiego dialogu jest to, że Bóg pragnie zbawienia dla każdego człowieka. Misją Kościoła jest więc niesienie Ewangelii wszystkim i wszędzie, a to dokonuje się przez rozmowę, w tym kontekście przez dialog międzyreligijny. Natomiast na płaszczyźnie doktrynalnej dialog z religiami pozachrześcijańskimi został opisany w dokumencie „Nostra etate”. Można tam przeczytać, że wszyscy stanowimy jedną wielką ludzką rodzinę. W związku z tym rzeczą w pełni uzasadnioną jest to, że prowadzimy rozmowy poprzez które wzajemnie się poznajemy. Dzięki temu jest szansa na to, że będziemy darzyli się wzajemnym szacunkiem a nie przyczyniali się do napięć i konfliktów.
– W ostatnim czasie zamiast szacunku widać raczej strach, co pokazują np. demonstracje przeciw islamowi w Niemczech. Ale podobne obawy wypowiadały także osoby, które protestowały w Warszawie pod budowanym meczetem...
–...ojcowie soborowi przewidzieli niepokoje targające światem. A mimo to właśnie dialog uznali za antidotum na współczesne napięcia czy fundamentalizmy. Te ostatnie przecież nie mają nic wspólnego z wartościami religijnymi a jedynie się nimi zasłaniają.
– Dokładnie tak. Proszę bowiem zwrócić uwagę na fakt, że autentyczne życie religijne może dokonywać się jedynie w atmosferze wolności. A więc w okolicznościach, kiedy nieprzymuszony przez nikogo człowiek mówi Panu Bogu: „tak”. I tylko w takiej atmosferze – pełnej poszanowania i szacunku drugiej strony – musi się toczyć także dialog międzyreligijny.
Ze względu na nowe wyzwania, jakie stoją przed Kościołem w sferze działalności medialnej, dokonywana jest przebudowa Rady Konferencji Episkopatu ds. Mediów i Komunikacji Społecznej – powiedział KAI bp Rafał Markowski, stojący na czele tego gremium. Wyjaśnił, że Rada ta przechodzi obecnie głęboką restrukturyzację, tak aby mogła wypracowywać rozwiązania dla Kościoła w sferze mediów, w epoce gwałtowanych przemian jakie przeżywamy.
Biskup Markowski przyznał, że olbrzymie, wręcz epokowe, zmiany dokonują się obecnie na rynku medialnym, co stanowi też duże wyzwanie dla Kościoła. Wyjaśnił, że coraz bardziej mamy do czynienia z mediami internetowymi i społecznościowymi, które oznaczają nie tylko istotną zmianę technologiczną ale i mentalnościową oraz funkcjonalną. Do tej pory mieliśmy do czynienia z mediami, które przekazywały treści w stronę swoich słuchaczy, czytelników czy widzów. Dziś są to media społecznościowe działające w obie strony i w ten sposób nawiązuje się dialog. Dzięki temu w Kościele powstała też nowa rzeczywistość którą można nazwać „amboną cyfrową”.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Z nadzieją życia wiecznego, zaopatrzona świętymi sakramentami, w dniu 6 lutego 2026 roku zmarła śp. Wacława Bałabuch, mama bp. Adama Bałabucha, biskupa pomocniczego diecezji świdnickiej.
Rodzinę, Księdza Biskupa oraz wszystkich bliskich Zmarłej otaczamy modlitwą i składamy wyrazy szczerego współczucia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
