Słowa tej i wielu innych kolęd zabrzmiały radośnie 19 grudnia ub. r. w świetlicy środowiskowej w Drągowinie podczas uroczystej wieczerzy wigilijnej dla dzieci uczęszczających do świetlicy.
Przygotowania do tego wydarzenia rozpoczęliśmy już w październiku. Własnoręcznie wykonywaliśmy wszystkie dekoracje, którymi ozdobiliśmy salę oraz ubraliśmy piękną żywą choinkę. Dzieci pracowały z
wielkim zapałem i entuzjazmem: malowały srebrną i złotą farbką przyniesione z lasu szyszki, wycinały gwiazdki, serpentyny i girlandy, wykonywały cudne i pracochłonne bombki z bibuły, witraże i łańcuchy
na choinkę ze słomy i krepiny.
Narysowały także oryginalne zaproszenia dla gości, którzy uświetnili naszą uroczystość. Zaprosiliśmy przewodniczącego Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych - Tadeusza Grotkiewicza, kierownik
Ośrodka Opieki Społecznej w Nowogrodzie Bobrzańskim - Jolantę Papież, dyrektora Szkoły Podstawowej w Drągowinie - Helenę Kuczak, sołtysa wsi Drągowina - Tadeusza Bakę oraz miejscowego organistę Tadeusza
Podlaka, który przygrywał na organach melodię do wspólnie śpiewanych kolęd i pastorałek.
Dzieci, bardzo stremowane, w wymyślnych strojach przedstawiły gościom jasełka bożonarodzeniowe, za co nagrodzone zostały gromkimi barwami. Były życzenia, wspólny opłatek i suto zastawiony stół, na
którym nie zabrakło tradycyjnych wigilijnych potraw, tj. ryby, barszczu z uszkami, pierogów z grzybami i kapustą, krokietów, klusek z makiem i ciasta. Przyszedł też Mikołaj, dźwigając na plecach ogromny
worek. Ileż było radości, kiedy obdarował wszystkie dzieci prezentami, za które gorąco podziękowały, śpiewając Mikołajowi "Sto lat".
Wigilia ta wniosła w dusze dzieci dużo ciepła i radości. Przygotowania poprzedzające uroczystości przyczyniły się do integracji grupy, rozwinęły w dzieciach umiejętność współpracy i obudziły w nich
wiarę we własne siły i możliwości. Serdecznie dziękujemy Eleonorze Szymkowiak - prezesowi Stowarzyszenia "Ludzie dla ludzi - Mecenat złotego serca w Zielonej Górze" za przekazanie 30 paczek świątecznych
dla dzieci z naszej świetlicy.
pedagog szkolny w Drągowinie, wychowawca świetlicy środowiskowej
W latach 1992-2024 około 700 duchownych, w tym 16 biskupów, z Kościoła anglikańskiego w Wielkiej Brytanii przeszło do Kościoła katolickiego. Wynika to z danych zebranych i opracowanych przez i Ośrodek Benedykta XVI na St Mary’s Twickenham University w Londynie na zlecenie działającego od 1896 roku Stowarzyszenia św. Barnaby, zajmującego się pomocą duszpasterską, prawną i finansową dla duchownych i osób konsekrowanych z innych wyznań chrześcijańskich, którzy chcą stać się katolikami.
Spośród około 700 anglikańskich duchownych - konwertytów na katolicyzm, 486 zostało katolickimi kapłanami, a 5 diakonami stałymi. 69 proc. zostało wyświęconych dla diecezji w Anglii i Walii, pozostali dla diecezji na świecie lub w zgromadzeniach zakonnych, do których wstąpili. Nieliczne przypadki powrotu do Kościoła anglikańskiego miały miejsce głównie w latach 90. XX wieku.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
- Najważniejsze są źródła, a im więcej ich znamy i im bardziej historię z nich odczytujemy, tym łatwiej jest nam radzić sobie z teraźniejszością – mówi nowy dyrektor Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie, ks. dr Rafał Szczurowski. 10 lutego ponownie otwarta zostanie czytelnia naukowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
