Z tak przygotowanych grzybów można robić sałatki cebulowo-grzybowe do ryby, pieczystego i dziczyzny; można je wykorzystać jako dodatek do farszu świątecznych pierogów, do bigosu, kapusty czy barszczu czerwonego. Przed użyciem należy grzyby porządnie wymoczyć. Przepis pochodzi z kuchni p. Marii Pleśniak
Grzyby starannie oczyścić na sucho, a następnie wypłukać. Obgotować – 5 min w osolonym wrzątku (z wyjątkiem rydzów, które układa się w kamionce po obmyciu bez obgotowania, oraz gąsek, które należy wymoczyć – przez kilka godzin, co najmniej czterokrotnie zmieniając wodę). Osączyć grzyby na sicie. Układać w kamionkowym garnku i przesypywać solą każdą warstwę. Przykryć szczelnie talerzem i obciążyć np. słoikiem z wodą. Przykryć ściereczką i wstawić do lodówki. Po 3-4 dniach grzyby zmniejszą objętość i przykryją się własną zalewą. Wówczas można dodać kolejne warstwy obgotowanych w solance kapeluszy z kolejnych grzybobrań, maksymalnie do półtora tygodnia. Każdą nową warstwę solić jak na początku i pilnować, by dociśnięte kapelusze były zawsze przykryte zalewą. Gdyby po 7 dniach grzyby nie pokryły się własną zalewą, należy samemu sporządzić zalewę ze szklanki przegotowanej wody z łyżką cukru i zalać grzyby.
Zupa krem to doskonały pomysł na pożywne i rozgrzewające danie w chłodne popołudnia. Zupa podana z dodatkami może być samodzielnym daniem, tak jak ta proponowana przez nas – z porów i ciecierzycy.
Na stanowisku wykopaliskowym Al-Deir w prowincji Sohag egipscy archeolodzy odkryli pozostałości dużego kompleksu klasztornego z czasów bizantyjskich. Według oficjalnych informacji, jest to największe znalezisko tego typu w regionie. Klasztor, zbudowany w całości z cegły mułowej, składał się z kilku prostokątnych budynków o wymiarach od 2,4 na 2,1 metra do 4,5 na 4,8 metra.
Budynki miały tynkowane ściany z wbudowanymi niszami, wewnątrz znajdowały się prostokątne sale, z których niektóre na wschodnich krańcach miały struktury apsydalne. Można je było prawdopodobnie zidentyfikować jako miejsca modlitwy i nabożeństw, poinformowała strona internetowa „La Brújula Verde”, powołując się na informacje z niemieckiej agencji katolickiej KNA, która zamieściła zdjęcia znalezisk. Do tych wspólnych pomieszczeń przylegały sklepione komnaty, prawdopodobnie wykorzystywane jako pojedyncze cele dla mnichów.
Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.
– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
