5932. Czytelniczka „Niedzieli” z okolic Warszawy

Mam 63 lata, średnie wykształcenie. Jestem wdową, dzieci się usamodzielniły. Bardzo dokucza mi samotność. Kocham przyrodę, wycieczki, pracę na działce, dobre książki, film, teatr. Cenię wartości chrześcijańskie i patriotyczne. Może tą drogą poznam człowieka dobrego i szlachetnego, w zbliżonym wieku i o podobnych zainteresowaniach. Proszę o podanie numeru telefonu.

5933. Panna, l. 35

Inteligentna, czuła i wrażliwa partnerka do rozmów wszelakich, z zamiłowaniem do podróży, muzyki i czekoladek, pozna odpowiedniego mężczyznę – kawalera (najchętniej z woj. łódzkiego lub wielkopolskiego), stabilnego emocjonalnie, optymistę, tak jak ja marzącego o fajnej rodzinie. Podanie numeru telefonu przyspieszy kontakt.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

5934. Wrocławianka

Praktykująca katoliczka na rencie, panna z wykształceniem średnim (obecnie mieszka z ojcem mającym 85 l.) – chciałaby poznać osobę nieuciążliwą z powodu niesprawności fizycznej, spokojną, zrównoważoną i kulturalną, pragnącą przeżyć dalsze lata życia, dzieląc się uczuciem i wzajemnym wsparciem. Zwracam się też do samotnych pań, które są gotowe do przyjaźni.

5935. Czytelnik z okolic Legnicy

Mam 65 lat, pracuję. Chciałbym, aby napisała do mnie osoba samotna w zbliżonym wieku, do której będę mógł napisać więcej, także o swojej samotności. Jestem katolikiem z Dolnego Śląska, emerytem. Jeśli jesteś samotna i mieszkasz w małej miejscowości, może na wsi, nieważne, ile masz lat i wagi – czekam na list.

Uwaga! Czytelnicy nawiązują kontakty z osobami ogłaszającymi się na własną odpowiedzialność.

2016-02-17 08:57

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważania na niedzielę: Na to uważaj w Wielkim Poście!

2026-02-20 07:49

Ks. Marek Studenski

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat.prasowy

Trzy pokusy wcale się nie zestarzały. One tylko zmieniły opakowanie: dziś kuszą nas „na skróty” przez natychmiastową gratyfikację, przez popularność, przez obsesję kontroli. I dlatego opowiadam historię o skrzypku Julianie i tajemniczym „nauczycielu perfekcji” — bo czasem można grać bezbłędnie, a jednak… zgubić siebie.

Potem dokładam mocny obraz z gabinetu lekarskiego: jak internet potrafi nakarmić człowieka lękiem tak skutecznie, że przestaje słyszeć prawdziwego Lekarza.

CZYTAJ DALEJ

Post dobrze łączy się z jałmużną i z modlitwą

2026-01-22 11:25

Ks. Krzysztof Młotek

Karol Porwich/Niedziela

Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.

CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Wierzysz w to?”

2026-02-20 21:00

Red.

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

pixabay.com

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Wiara nie jest pewnością, że wszystko się ułoży. Jest decyzją zaufania Osobie. Nawet jeśli serce drży, można powiedzieć: wierzę. I to wystarczy na dziś.

CZYTAJ DALEJ

Reklama