Wielkie rzeczy dzieją się nieustannie w duchowej stolicy Polski. Tutaj mamy bowiem ołtarz i konfesjonał Narodu. Tutaj najlepiej wyraża się nasza polska, słowiańska, na wskroś maryjna dusza. Niezliczone rzesze pielgrzymów przechodzą przez Jasną Górę każdego dnia, aby z nowymi siłami powrócić do codziennego życia. To jasnogórskie gromadzenie się i zbiorowe rozmodlenie stanowi fenomen w skali coraz bardziej zlaicyzowanego świata. Zbliża się bardzo ważny dzień – 3 maja 2016 r. Naród polski pod przewodnictwem swoich biskupów ponownie dokona Aktu zawierzenia Matce Bożej. To Akt wyjątkowy w dziejach, bo przypada w czasie obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski, gdy sięgamy do źródeł naszej wiary. W Akcie zawierzenia będziemy wielbić Boga „za włączenie w minionych wiekach wszystkich pokoleń naszych rodaków w nurt życia wiecznego”. Naród otrzymał przecież w 966 r. klucz do Nieba i narodziło się państwo polskie – mamy więc za co dziękować. Świętując 1050. rocznicę tamtego wydarzenia, które zrodziło Europę nowych początków, po raz kolejny oddamy w macierzyńską opiekę Maryi „wszystko, co Polskę stanowi”. W nowym Akcie zawierzenia zawarte są słowa wyrażające pewność, że przez oddanie się Maryi „najlepiej zabezpieczymy całą naszą chrześcijańską, osobistą i narodową przyszłość”.

Teraz, gdy trwamy na nowennie przygotowującej Naród do nowego Aktu zawierzenia Matce Bożej, trzeba wspomnieć poprzednie zawierzenia. Właśnie minęła 360. rocznica złożenia ślubów w katedrze lwowskiej przez króla Jana Kazimierza, który 1 kwietnia 1656 r. po raz pierwszy uroczyście nazwał Maryję Królową Korony Polskiej. Inny ważny akt dokonał się 8 września 1946 r., gdy kard. August Hlond oddał Polskę Niepokalanemu Sercu Maryi. 60 lat temu uwięziony przez komunistów prymas Polski kard. Stefan Wyszyński przygotował tekst Jasnogórskich Ślubów Narodu, które zostały wypowiedziane na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 r. Okazuje się, że stanowiły one prawdziwy ratunek dla Narodu, wobec którego zaplanowano bezwzględną ateizację, wdzierając się nawet w jego duszę. W 1957 r., pod przewodnictwem kard. Wyszyńskiego, Naród został wprowadzony na drogę Wielkiej Nowenny, przygotowującej do Milenium Chrztu Polski. Właśnie wtedy na szlak nawiedzenia wyruszył Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej.

Finał Wielkiej Nowenny to dzień 3 maja 1966 r., gdy na Jasnej Górze złożono milenijny Akt oddania Polski w macierzyńską niewolę Maryi Matki Kościoła za wolność Kościoła Chrystusowego. Oryginał tego historycznego dokumentu będzie można zobaczyć w jasnogórskiej Sali Rycerskiej – w miejscu, gdzie w niedzielę 1 maja br. odbędzie się ostatnia z dziewięciu comiesięcznych dysput, stanowiących swoisty rachunek sumienia z realizacji Jasnogórskich Ślubów Narodu z 1956 r. oraz innych narodowych przyrzeczeń, również tych z 1966 r. Dokładnie w 50. rocznicę złożenia milenijnego Aktu oddania Matce Bożej, czyli 3 maja 2016 r., Naród polski ponownie odda się Matce Bożej, idąc śladami swoich wielkich przewodników: św. Jana Pawła II z jego „Totus Tuus” i sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, który wszystko postawił na Maryję.