W związku z odejściem do Domu Ojca i ostatnim pożegnaniem śp. Izabeli Olczyk pragnę w imieniu własnym, siostry Anety oraz brata Radosława z żoną Anną złożyć serdeczne słowa podziękowania wszystkim, którzy w bolesnych chwilach choroby nowotworowej naszej Mamy okazali nam wiele serca, duchowego wsparcia, współczucia i życzliwości, a także wzięli liczny udział w uroczystości pogrzebowej.
Bardzo dziękujemy Księdzu Arcybiskupowi dr. Wacławowi Depo – Metropolicie Częstochowskiemu za Jego serdeczny list kondolencyjny. Serdecznie dziękujemy Księdzu Biskupowi Antoniemu Długoszowi za przewodniczenie ceremonii pogrzebowej, za serdeczne słowa homilii, za wielkie serce dla naszej rodziny.
Wyrazy wielkiej wdzięczności kierujemy wobec Kapłanów z archidiecezji częstochowskiej i diecezji sosnowieckiej, którzy tak licznie wzięli udział w Liturgii pogrzebowej. Na ręce Księdza Rektora dr. Grzegorza Szumery składamy serdeczne podziękowanie wszystkim Księżom Profesorom i Wychowawcom WSD Archidiecezji Częstochowskiej i WSD Diecezji Sosnowieckiej, dziękujemy diakonom i klerykom za asystę liturgiczną. Na ręce Księdza Dyrektora dr. hab. Mariana Dudy składamy podziękowanie Księżom Profesorom, Absolwentom oraz Studentom Wyższego Instytutu Teologicznego.
Reklama
Na ręce Księdza Prałata dr. Włodzimierza Kowalika wyrażamy wdzięczność przedstawicielom Kapituł, z Radomszczańską na czele. Dziękujemy przedstawicielom Kurii Metropolitalnej, Sądu Metropolitalnego, Niższego Seminarium Duchownego, Kapłanom z dekanatu kodrąbskiego, Kapłanom Rodakom, moim drogim Kolegom z rocznika święceń, przeżywającym srebrny kapłański jubileusz, Duszpasterzom parafii Kodrąb –
Księdzu Proboszczowi Markowi Szumilasowi i Księdzu Łukaszowi Mozlerowi. Bardzo dziękujemy Księdzu Proboszczowi Grzegorzowi Greli oraz parafianom z zaprzyjaźnionego Pławna za liczną obecność na pogrzebie. Szczególną wdzięczność kierujemy wobec Osób życia konsekrowanego, Przedstawicieli różnych zgromadzeń zakonnych.
W tę geografię wielkiej wdzięczności pragniemy włączyć p. Lidię Dudkiewicz, redaktor naczelną naszego Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, oraz Księdza Mariusza Frukacza – dziękujemy za wielkie wsparcie duchowe i życzliwe towarzyszenie nam w chorobie Mamy i Jej pogrzebie.
Dziękujemy Przedstawicielom Urzędu Gminy i Zakładu Gospodarki Komunalnej w Kodrębie.
Dziękujemy wszystkim Lekarzom i Personelowi medycznemu, którzy przez lata choroby Mamy służyli nam życzliwą pomocą.
Bliższej i dalszej Rodzinie oraz wszystkim tak licznym uczestnikom uroczystości pogrzebowych z bliska i z daleka dziękujemy za dar modlitwy, za każdą przyjętą Komunię św. i za każdą zamówioną Mszę św. w intencji naszej Mamy.
Nie chcielibyśmy nikogo pominąć, dlatego za św. Bazylim Wielkim dedykujemy naszą podziękę wszystkim: „Panie, Ty wiesz, gdzie każdy z nich mieszka. Idź i w naszym imieniu zastukaj do ich drzwi, zanosząc naszą wielką wdzięczność!”.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
Matka Boża Śnieżna - Przyczyna naszej Radości - Góra Igliczna
Sanktuarium Matki Bożej Przyczyny Naszej Radości „Maria Śnieżna” na Górze Iglicznej zostało powierzone księżom z Towarzystwa Świętego Franciszka Salezego. Od 1 lipca salezjanie prowadzą stałą posługę duszpasterską i pielgrzymkową w jednym z najbardziej malowniczych sanktuariów Sudetów. Decyzja Diecezji Świdnickiej ma nadać temu miejscu nową dynamikę, szczególnie w posłudze wobec rodzin, młodzieży, pielgrzymów i osób poszukujących.
Dokumenty związane z przekazaniem duszpasterstwa w kościele rektoralnym i sanktuarium na Górze Iglicznej zostały podpisane 22 maja 2026 r. w Świdnickiej Kurii Biskupiej. Umowę podpisali bp Marek Mendyk, biskup świdnicki, oraz ks. Bartłomiej Polański SDB, inspektor Inspektorii Wrocławskiej św. Jana Bosko.
W jutrzejszym obiedzie z Papieżem, który odbędzie się 11 lipca w Papieskich Ogrodach w Castel Gandolfo, wezmą udział trzy rodziny oraz grupa młodych osób objętych opieką Centrum Astalli.
Wśród około 200 osób, które w sobotę odwiedzą Borgo Laudato si’ w Castel Gandolfo i zasiądą do stołu z Leonem XIV, będzie trzynaścioro uchodźców objętych opieką włoskiego Centrum Astalli, jezuickiej organizacji pomagającej osobom uciekającym przed wojną i prześladowaniami. „Dla nich najważniejsze jest dostrzec, że ich godność jest szanowana” – mówi Vatican News Francesca Cuomo z Centrum Astalli.
Zaproszeni do Castel Gandolfo na obiad z Papieżem doświadczyli w swym życiu przemocy, prześladowań i przymusowej ucieczki z ojczyzny. Wielu z nich pozostawiło rodzinne strony, aby szukać bezpiecznej przyszłości we Włoszech. Jak wyjaśnia Francesca Cuomo, trzynaścioro uczestników obiadu z Leonem XIV korzysta z projektów prowadzonych przez Centrum Astalli – włoską sekcję Jezuickiej Służby Uchodźcom (JRS).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
