Reklama

Niedziela Lubelska

Kościół moim domem

Rodzina jest najmniejszą komórką społeczną, ale jakże ważną dla rozwoju osobowości każdego człowieka. Docenieniu jej roli sprzyjały Dni Rodziny, które pod hasłem: „Kościół moim domem”, odbyły się w parafii pw. św. Antoniego w Lublinie

Niedziela lubelska 29/2016, str. 8

[ TEMATY ]

Kościół

Domowy Kościół

Sławomir Krzysiak

Na wystawie prezentowane było m.in. zdjęcie rodziny Ewy i Tomasza Kamińskich

Na wystawie prezentowane było m.in. zdjęcie rodziny Ewy i Tomasza Kamińskich

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dni Rodziny rozpoczęły się 19 czerwca otwarciem wystawy fotograficznej pod tym samym tytułem. Inicjatorką i koordynatorką dzieła była Monika Piechnik. Powstało ono dzięki życzliwej akceptacji proboszcza ks. Marka Urbana i pracy kilku fotografów. Zdjęcia rodzin, gromadzących się przy stole, połączone z głębokimi myślami św. Jana Pawła II, dostarczyły wielu wzruszeń i refleksji.

Reklama

23 czerwca z okazji Dnia Ojca podczas Mszy św. ks. Marek Urban podkreślał, że Bóg jest wzorem i źródłem ojcostwa dla tych, którzy są powołani do życia rodzinnego. Po Eucharystii kapłani udzielili indywidualnego błogosławieństwa wszystkim ojcom. Dzień później, na zakończenie roku szkolnego, Ksiądz Proboszcz przypominał dzieciom i młodzieży o postawie wdzięczności, zwłaszcza wobec rodziców i nauczycieli. – Niech nie zabraknie słowa „dziękuję”. Trzeba mieć wielkie serce i wyobraźnię miłosierdzia, o której mówił św. Jan Paweł II – podkreślał duszpasterz. Sobota 25 czerwca była dedykowana matkom. Ks. Paweł Zdybel zwrócił uwagę, że Kościół to Matka, która żywi i wychowuje dzieci; karmi je Słowem Bożym i Ciałem Jezusa Chrystusa. Podobnie jak ziemskie matki, cierpi i płacze, gdy widzi, jak jej dzieci odrzucają miłość Boga. – Modlimy się za wszystkie matki, aby na wzór Maryi, która jest obrazem Kościoła, karmiły swoje dzieci pokarmem dającym prawdziwe życie w przyjaźni z Bogiem – mówił kapłan. Wieczorem rodziny zostały zaproszone do domu katechetycznego na zabawę taneczną.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ukoronowaniem Dni Rodziny był festyn, który odbył się na przylegającym do kościoła zielonym terenie. Spotkanie w niedzielę 26 czerwca rozpoczęło się w skwarze popołudniowego słońca Koronką do Miłosierdzia Bożego. Następnie występ parafialnego zespołu młodzieżowego pod kierunkiem organisty Jacka Chęckiewicza oraz ambitny pokaz taneczny „Mamma Mia” dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 44 (przygotowany przez wychowawczynię Beatę Siek), a także pełne harmonii układy choreograficzne wykonywane przez ubrane na biało dzieci oraz s. Augustynę, nagrodzone zostały gromkimi oklaskami. Konkursy dotyczące życia św. Antoniego oraz historii ŚDM dawały możliwość wykazania się wiedzą. Filia nr 16 Biblioteki im. H. Łopacińskiego przygotowała prezentację i spontaniczne czytanie fragmentów „W pustyni i w puszczy”. Były zabawy dla dzieci, konkursy, loteria fantowa, grill i kiermasze; atrakcje przygotowali m.in. harcerze i świetlica św. Antoniego. Nawet ulewny deszcz nie odebrał radości uczestnikom parafialnej zabawy. Wszyscy zgromadzili się w podcieniu przy wejściu do kościoła, gdzie razem śpiewano piosenki. Fundusze zebrane podczas festynu przeznaczone zostały na potrzeby organizacji parafialnych wydarzeń związanych ze Światowymi Dniami Młodzieży.

Pierwszy w historii festyn parafialny był dobrym czasem integracji, podziwiania zdolności młodych osób, wspólnej zabawy, rozmów i odkrywania, że Kościół prawdziwie jest naszym domem. Serdeczne podziękowania należą się wszystkim organizatorom i sponsorom oraz uczestnikom.

2016-07-14 08:55

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Powstaje pierwsze sanktuarium maryjne na terenie Wołynia

[ TEMATY ]

Kościół

Materiały prasowe

Kościół w Ołyce

Kościół w Ołyce

Dziś o godz. 18.00 na Zamku Królewskim w Warszawie na ręce biskupa Witalija Skomorowskiego zostanie przekazany zrekonstruowany obraz Matki Boskiej Kazimierzeckiej – Patronki Wołynia. Trafi on do powstającego w Ołyce na Wołyniu pierwszego katolickiego sanktuarium maryjnego. Obraz zaprezentowano podczas spotkania w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie.

Jak podkreślił podczas konferencji prasowej bp Skomorowski, spośród ponad 200 istniejących na Wołyniu w 1939 r. kościołów, do obecnych czasów przetrwało tylko około 20. - Wskutek tragicznych wydarzeń II wojny światowej oraz walki władz sowieckich z kościołem, nie ma obecnie na terenie Wołynia żadnego rzymskokatolickiego sanktuarium maryjnego. Pierwsze powstanie w Kolegiacie Świętej Trójcy w Ołyce - zauważył metropolita łucki.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

XXII Zawody Wędkarskie spławikowo-gruntowe w Dobiegniewie

2026-05-30 22:03

[ TEMATY ]

Zielona Góra

Dobiegniew

Akcja Katolicka

Zarząd Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej wraz z Parafialnym Oddziałem AK przy parafii św. Józefa w Dobiegniewie, zapraszają na XXII Zawody Wędkarskie spławikowo-gruntowe im. Biskupa Adama Dyczkowskiego.

Zawody odbędą się w sobotę 13 czerwca 2026 nad jeziorem Wielgie w Dobiegniewie. Miejsce zbiórki uczestników - zjazd z drogi nr 160 (Dobiegniew – Choszczno), na końcu Dobiegniewa w ul. Majową, stąd ok. 50 metrów do miejsca zbiórki nad jeziorem, widoczne z drogi głównej. Godzina zbiórki - 7.30.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję