Odpust ku Jej czci obchodzono w parafii Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Lublinie. Kapłani i wierni licznie zgromadzili się na uroczystej Eucharystii pod przewodnictwem bp. Artura Mizińskiego, aby podziękować Maryi za otrzymane za Jej wstawiennictwem łaski i powierzać Jej swoje troski i radości. – Usłyszymy dziś słowa „Oto Matka twoja”. Przychodzimy jako dzieci tej Matki spod krzyża, aby stanąć przy Niej i prosić Ją o orędownictwo i wstawiennictwo – powiedział proboszcz ks. Adam Wełna, witając zgromadzonych i zachęcając do skorzystania z łaski Bożego miłosierdzia, która jest przypisana do odpustu parafialnego.

Biskup Artur Miziński w homilii przedstawił Maryję jako nauczycielkę wiary dojrzałej i posłuszeństwa Bogu, a jednocześnie kochającą matkę, która pociesza i wstawia się za każdym człowiekiem u swojego Syna. Kontemplując obraz NMP Nieustającej Pomocy wskazał na małego Jezusa, który, przerażony wizją męki, wtula się w Maryję i u Niej szuka bezpiecznej przystani. Chce nam pokazać – mówił – że niezależnie od tego, w jak trudnej sytuacji się znajdujemy, jakie mamy kłopoty, jakie problemy przeżywamy, mamy kogoś, do kogo możemy się przytulić i poprosić o pomoc. Mamy Matkę, która jest gotowa nieustannie nam pomagać. Jednocześnie podkreślił, że Maryja nie skupia naszej uwagi na sobie, ale wskazuje prawą dłonią na Jezusa, bo to On jest Drogą, Prawdą i Życiem. Na koniec zachęcił do bezgranicznego zaufania Bogu i wrażliwości na znaki Bożej obecności w naszym życiu na wzór Maryi.

Ksiądz proboszcz podziękował bp. Arturowi za przewodniczenie Eucharystii i wieloletnią przyjaźń. Podziękował parafianom za ich nieustanną modlitwę i troskę o materialne potrzeby parafii, a także za konkretne czyny, które umożliwiają codzienne funkcjonowanie kościoła parafialnego. Zachęcił do zawierzenia Maryi i do modlitwy o wiarę, nadzieję i miłość przed Najświętszym Sakramentem. Następnie zgromadzeni wierni wyruszyli w procesji eucharystycznej, uwielbiając Boga za Jego żywą obecność. W uroczystym Te Deum wybrzmiała wdzięczność za otrzymane łaski i radość ze świętowania odpustu parafialnego. Na trud wcielania Ewangelii w życie wierni otrzymali błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.