Relikwie do świątyni uroczyście wprowadzili ojcowie karmelici. Ojciec Jarosław Górka OCD przewodniczył Mszy św. w intencji rodzin. Wierni powierzali Bogu małżeństwa, dzieci, pracę i troski. W homilii przypomniano pragnienie św. Teresy, aby powracać na ziemię i sprawiać, by Miłość była kochana. Po Eucharystii poświęcono płatki róż – znak Bożej czułości. W ten sposób nasza świątynia pozostawała miejscem osobistej modlitwy. Wierni składali intencje dotyczące zdrowia, rodzin i pojednania. Podczas Godziny Miłosierdzia duchowość dziecięcej ufności Teresy spotkała się z wołaniem: „Jezu, ufam Tobie”.
W czasie czuwania różańcowego rozważano tajemnice radosne w świetle słów: „Wszystko jest łaską”. Święta Teresa przypominała, że droga do świętości zaczyna się od rzeczy małych: dobrego słowa, przebaczenia, cierpliwości i uśmiechu mimo zmęczenia. Wieczorem ks. Zdzisław Płuska SCJ przewodniczył Mszy św. z udziałem kapłanów dekanatu bełchatowskiego w intencji nowych powołań. Następnie poprowadził Wieczór Uwielbienia z Rodziną Martin. Modlono się o uzdrowienie relacji, przebaczenie i odwagę życia dla miłości. Powracały słowa: „Tam, gdzie miłość jest i dobroć, tam mieszka Bóg” oraz „Bóg jest miłością, miejcie odwagę żyć dla miłości. Bóg jest miłością. Nie lękajcie się”. Czuwanie zakończył Apel Jasnogórski.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Drugiego dnia Mszy św. przewodniczył proboszcz ks. Kazimierz Magdziak, a homilię wygłosił ks. Zdzisław Płuska SCJ. Kaznodzieja pytał, co pozostanie w naszym życiu po spotkaniu ze świętymi. Dobro ukryte przed ludźmi nie jest zapomniane przez Boga. Św. Teresa nie opuściła klasztoru, a jej głos dotarł do całego Kościoła. Ludwik i Zelia budowali dom, kochali, pracowali, wychowywali dzieci, cierpieli i modlili się.
Na zakończenie odmówiono Akt zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu. Wzruszeni wierni, trzymając róże, żegnali relikwie. Prawdziwy ciąg dalszy peregrynacji rozpoczyna się w naszych domach, relacjach, pracy i codziennych wyborach – przez ufność do miłości.
