Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski i metropolita poznański abp Stanisław Gądecki odebrał Nagrodę im. ks. Idziego Radziszewskiego, przyznawaną przez Towarzystwo Naukowe KUL. Wręczenie tego prestiżowego wyróżnienia miało miejsce w Collegium Jana Pawła II w Lublinie 28 października br. W uroczystości wzięli udział m.in. abp Stanisław Budzik, bp Artur Miziński, bp Ryszard Karpiński oraz bp Zdzisław Fortuniak. W auli zgromadzili się również członkowie TN KUL z prezesem ks. prof. Augustynem Eckmannem, wiceprezesem ks. prof. Józefem Krukowskim, sekretarzem generalnym ks. prof. Mirosławem Sitarzem i ks. prof. Tadeuszem Guzem, który wygłosił laudację.
Podczas prezentacji sylwetki laureata ks. prof. Guz podkreślił, że abp Gądecki jest uczonym wielkiego formatu, wybitnym duszpasterzem i biblistą, który zawsze upomina się o pełną prawdę o człowieku i pokazuje jego wielkość; to, że został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, przez co jest nietykalny, niepowtarzalny i ze względu na święty plan Bożego stworzenia świata powołany do wiekuistego bytowania; ponadto w swoim nauczaniu abp Gądecki w szczególny sposób zwraca uwagę i docenia znaczenie rodziny. – W jego słowach uderza apel o wdzięczność Bogu za życie naturalne i ponadnaturalne – zaznaczył laudator. – Abp Gądecki pokazuje wartość ekologii, zachęca do dbałości o otaczający nas świat i wskazuje na jego Stwórcę. Porządkowanie siebie, swego ducha i otaczającego nas świata powinno być priorytetem każdego człowieka – powiedział ks. Guz, który dokonał analizy głównych myśli Księdza Arcybiskupa i dostrzegł w nich apel, by „na ruinach konfliktów i nienawiści budować cywilizację Serca Jezusowego, w której życie ludzkie na każdym etapie powinno być szanowane i chronione”. W uzasadnieniu przyznania nagrody abp. Gądeckiemu czytamy: „Wspaniały splot precyzyjnych uzasadnień naukowych i wierność Księdza Arcybiskupa względem wielkiej nauki biblijno-teologiczno-metafizycznej o człowieku jako «dziecku Bożym» w obliczu jakiegoś «sprzężenia się» różnych typów negacji człowieka w jego uprzyczynowieniu przez transcendentnego Boga, w jego wyjątkowej naturze duchowo-cielesnej, w jego podmiotowości substancjalnej i bycie osobowym, zasługuje na wielki zaszczyt, który wpisany jest w wyśmienite pokolenia tworzące ludzkie oblicze Towarzystwa Naukowego KUL”. Uroczyste spotkanie zakończył wykład abp. Stanisława Gądeckiego pt. „Postulaty dotyczące małżeństwa i rodziny wynikające z adhortacji «Amoris laetitia»”.
Nagroda, której patronuje założyciel pierwszego uniwersytetu w Lublinie, przyznawana jest od 1974 r. za wybitne osiągnięcia naukowe w duchu humanizmu chrześcijańskiego. Do tej pory wyróżnienie otrzymało 41 osób, m.in. kard. Zenon Grocholewski, s. prof. Zofia Zdybicka i prof. Bogdan Chazan.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
Policja w Jerozolimie aresztowała 29 kwietnia 36-letniego mężczyznę. Jest on podejrzany o to, że dzień wcześniej w godzinach popołudniowych z pobudek rasistowskich zaatakował zakonnicę katolicką na obrzeżach Starego Miasta w Jerozolimie.
Według policji, atak, w wyniku którego zakonnica odniosła obrażenia twarzy, miał miejsce w pobliżu tzw. Grobu Dawida i Wieczernika na Górze Syjon, gdzie znajduje się również niemieckojęzyczna opactwo benedyktynów Dormitio.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
