W święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana w auli Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu odbyła się Międzynarodowa Konferencja Naukowa z okazji 20. rocznicy 46. Kongresu Eucharystycznego. Sympozjum poprzedziła Msza św. w archikatedrze, której przewodniczył abp Józef Kupny, metropolita wrocławski. W homilii bp Jacek Jezierski, biskup elbląski, nawiązał do ostatniej wieczerzy i przypomniał słowa Jezusa skierowane do uczniów: „To czyńcie na moją pamiątkę”, będące hasłem konferencji.
Reklama
Gościem honorowym spotkania był przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych i wieloletni ceremoniarz papieża Jana Pawła II, abp Piero Marini, który w swoim wystąpieniu nawiązał do kultu eucharystycznego poza Mszą św. – W dzisiejszych czasach jesteśmy świadkami ponownego odkrycia kultu eucharystycznego poza Mszą św. Zjawisko to jest odczuwalne w niektórych parafiach miejskich, gdzie, mając na celu ożywienie społeczności, została wybrana taka właśnie forma kultu nieustającej adoracji. Jeszcze bardziej jest to widoczne w ruchach, dzięki którym także na Światowych Dniach Młodzieży, znaczny odsetek młodzieży katolickiej podejmuje adorację – rozpoczął włoski duchowny. Hierarcha przybliżył słuchaczom odkrycia teologii eucharystycznej. – Eucharystia jest czynnością dynamiczną. To nie jest modlitwa lub śpiew, ale jest ona przejściem do Paschy. W tym sensie najbardziej charakterystyczny gest stał się również pierwszym określeniem Eucharystii w Nowym Testamencie – to „łamanie chleba”. To jest również najgłębsze poczucie tego, co teologowie różnych wieków będą rozwijać pod pojęciem „ofiary” – dodał. Podkreślał, że źródłem adoracji pozaeucharystycznej jest Msza św.
Po biblijne fundamenty Eucharystii sięgnął ks. prof. dr hab. Henryk Witczyk, który od 2005 r. jest przewodniczącym Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II w Polsce. – Przyjmowanie ciała Pańskiego i krwi Pańskiej jest jak nowoczesna aplikacja pozwalająca nam uczestniczyć aktywnie w wydarzeniu, które dokonało się 2 tys. lat temu i które jest ponadczasowe tylko i wyłącznie dzięki temu, że jego głównym bohaterem jest Zmartwychwstały Chrystus – zaznaczył. Wśród prelegentów znaleźli się także ks. prof. René Roux, który przybył do Wrocławia z Lugano czy ks. prof. Krzysztof Pawlina z warszawskiego PWT.
Na konferencję przybyło wielu gości. Wśród nich kard. senior Henryk Gulbinowicz, bp Adam Bałabuch, bp senior Stefan Cichy i przedstawiciele władz: wojewoda dolnośląski Paweł Hreniak, wicemarszałek województwa dolnośląskiego Ela Mańkowska, doradca prezydenta miasta Anna Szarycz. Spotkanie zakończyło się o godz. 15 adoracją Najświętszego Sakramentu w katedrze, której przewodniczył o. bp Jacek Kiciński.
Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
Archiwum Parafii Św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty
27 lutego wspominamy w Kościele św. Gabriela od Matki Bożej Bolesnej. To postać, którą można zaliczyć do grona młodych świętych. Zmarł bowiem w wieku 24 lat na gruźlicę. Przeszedł w swoim życiu wiele trudnych doświadczeń. Często pokazywany jest w towarzystwie jaszczurki i rewolweru. Dlaczego?
W 1859 roku Wiktor Emanuel, ówczesny król Sardynii i Piemontu przyłączył się do Garibaldiego i wojsko piemonckie zaczęło okupować Abruzzię. W tej prowincji studiował wówczas przyszły święty - Gabriel Possenti. Poinformowano go, że żołnierze są w drodze do Isola by gwałcić, rabować i palić. Wiele rodzin uciekło więc do lasów. Żołdacy z łatwością rozbili oddziałek milicji broniący Isoli i zaczęli plądrowanie. W odpowiedzi na tę niesprawiedliwość, Gabriel pobiegł odważnie do miasteczka. Zastał tam ponad 20 żołnierzy, którzy podkładali ogień pod domy.
Widząc jak jeden z napastników ciąga spłakaną dziewczynę za warkocze, Gabriel doskoczył do niego i wyjął mu z kabury rewolwer. “Puść ją natychmiast!” - krzyknął, innemu żołnierzowi wydał zwyczajnie rozkaz: “Rzuć broń na ziemię, ale już!” - co ten uczynił. Wrzask zaalarmował jednak innych. Gdy wszyscy się zbiegli Gabriel nakazał im rozbrojenie. Komendant w randze sierżanta roześmiał się i zaczął żartować z młodzianka w habicie, który chciał rozbroić całą kompanię wojska. Wtem na ulicę wpełzła jaszczurka, dawny talent łowiecki obudził się w świętym, nie bacząc nawet w jej kierunku wypalił odstrzelając jej łeb. Następnie wymierzył w sierżanta i powtórzył rozkaz. Żołnierze w szoku po celnym strzale w łeb gada rzucili natychmiast broń na ziemię.
Im lepiej funkcjonują centralne urzędy Kościoła, tym większa korzyść dla Kościoła na całym świecie – na to wskazanie św. Bernarda zwrócił uwagę bp Erik Varden w dziesiątej nauce wygłoszonej podczas rekolekcji wielkopostnych Papieża i Kurii Rzymskiej. Przypomniał, że Bernard radził późniejszemu papieżowi Eugeniuszowi III przede wszystkim otaczać się dobrymi ludźmi.
Święty Bernard napisał traktat „O rozważaniu” (De consideratione). Cieszył się on najszerszym rozpowszechnieniem spośród wszystkich jego dzieł. Może się to wydawać zaskakujące, ponieważ tekst jest w istocie listem skierowanym do konkretnej osoby w wyjątkowej sytuacji. Bernard napisał go dla swojego współbrata, włoskiego mnicha Bernarda dei Paganelli, który — będąc już kapłanem Kościoła w Pizie — wstąpił do Clairvaux w 1138 roku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
