Środek wakacji, temperatura w ciągu dnia sięga 30 stopni, na zaporze solińskiej jak zwykle tłumy, ale między nimi idzie rozśpiewana grupka młodych. Niosą w ręku fragmenty ze Słowem Bożym, flagi z napisem „Jezus jest Panem”, obrazki Jezusa Miłosiernego i głoszą napotkanym Dobrą Nowinę. Tak po krótce wygląda Ewangelizacja Bieszczadów.
„Ewangelizacja Bieszczadów to czas wiosny Kościoła. Podczas tej akcji doświadczamy tego, o czym Jezus mówi w Ewangelii: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię całemu stworzeniu »” – mówi ks. Łukasz Nycz – koordynator tegorocznej akcji. Ta wiosna dokonuje się nie tylko dzięki ludziom młodym, którzy stanowią większość ewangelizatorów, ale także nowym środkom i metodom głoszenia Ewangelii. Sposoby dotarcia do ludzi są przeróżne. Choćby rozdawanie kubka zimnej wody w upalny dzień na zaporze solińskiej lub zorganizowanie w tym samym miejscu kącika zabaw dla dzieci. To tylko niektóre pomysły, które pomagają zatrzymać uwagę przechodniów choćby na chwilę i podzielić się z nimi swoją wiarą.
„Chcemy, aby każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Ewangelizacja Bieszczadów to czas, kiedy wychodzimy w imię Jezusa, aby mówić wszystkim, że ich kocha. Kiedy idziemy z orędziem Ewangelii na plaże jeziora Solińskiego czy bieszczadzkie szlaki, chcemy pokazywać ludziom, że także tam jest z nimi Pan Bóg” – powiedział ks. Mariusz Ryba – moderator Szkoły Nowej Ewangelizacji archidiecezji przemyskiej i organizator akcji.
W każdy wieczór organizatorzy przygotowali różne spotkania. Było świadectwo aktorki Patrycji Hurlak, projekcja filmu „Zerwany kłos”, inscenizowana Droga Krzyżowa ulicami Polańczyka oraz Wieczór Chwały organizowany nad jeziorem Solińskim. Ewangelizacja zakończyła się w niedzielną Eucharystią sprawowaną przez abp. Adama Szala – metropolitę przemyskiego, który co roku patronuje akcji.
Ewangelizatorzy gromadzą się przy sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku. Tutaj codziennie była Eucharystia z kazaniem kerygmatycznym i obrazem do Ewangelii.
Ten czas, choć trudny, pozwolił zdobyć nowe doświadczenie wiary
Jak ewangelizować w codzienności? – to jedno z pytań, na które próbowano odpowiedzieć podczas czerwcowego weekendu w Rzepedzi. To tam odbywały się rekolekcje przygotowujące letnią ewangelizacje pod hasłem „Bieszczady dla Jezusa”.
Sztab organizacyjny spotkał się w ośrodku „Oaza”, aby łącząc się za pośrednictwem Internetu z uczestnikami rekolekcji, omawiać główne tematy związane z postawą ewangelizatora, pomysłem na głoszenie kerygmatu oraz, co było nowością, miejscem rodziny w procesie ewangelizacji. Konferencje głoszone przez księży archidiecezji przemyskiej wprowadzały uczestników nie tylko w specyfikę ewangelizacji nad Zaporą Solińską, ale przede wszystkim w proces ewangelizacji w codzienności.
Drodzy bracia i siostry,
„Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformowało w sobotę, że decyzja o zamknięciu schroniska dla zwierząt w Sobolewie (woj. mazowieckie) jest wynikiem niezastosowania się właściciela obiektu do wcześniejszych decyzji wzywających do usunięcia uchybień w prowadzeniu schroniska.
Resort przekazał na portalu X, że w sobotę Powiatowy Lekarz Weterynarii w Garwolinie doręczył właścicielowi schroniska w Sobolewie decyzję o natychmiastowym zamknięciu obiektu oraz zakazie prowadzenia schronisk dla zwierząt.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.