Ta informacja może dziwić, bo Kościół prawosławny jest bodaj najbardziej zachowawczy wśród wyznań chrześcijańskich. Otóż w patriarchacie aleksandryjskim być może wkrótce zostanie przywrócona funkcja diakonatu kobiet. Dla przypomnienia – kilka miesięcy temu studia nad tą starożytną formą posługi w Kościele zlecił też papież Franciszek. Podobną drogą chce pójść wspólnota patriarchatu aleksandryjskiego, który obejmuje kanoniczną władzą całą Afrykę. Decyzję tę podjęto podczas niedawnego synodu, zastrzegając, że nie jest to żadna nowinka, ale powrót do starożytnej tradycji, którą porzucono. W związku z tym trzeba będzie przeprowadzić studia nad starożytnym diakonatem kobiet, aby określić, czym on tak naprawdę był. Ważne, że inicjatywa zyskała przychylność prawosławnych teologów.
Szunemitka rozpoznaje w Elizeuszu „świętego męża Bożego”. Nie zatrzymuje się na uprzejmości jednego posiłku. Przygotowuje dla niego stałą izbę na dachu. Wymienia łóżko, stół, krzesło i lampę. Dom otwiera dla proroka miejsce odpoczynku, modlitwy i ciszy. Gościnność w Piśmie ma wielką wagę. Dom, który przyjmuje posłańca Boga, staje się miejscem nawiedzenia. Szunemitka czyni dobro proste i wierne. Nie szuka zysku. Daje przestrzeń. Elizeusz pragnie odwzajemnić to dobro. Kobieta nie prosi o miejsce na dworze ani o wpływ. Mówi, że mieszka pośród swego ludu. To odpowiedź człowieka wolnego od ambicji. Prorok dostrzega jednak ból niewypowiedziany. Nie ma syna. Jej mąż jest już stary. Pada obietnica narodzin za rok. Reakcja kobiety odsłania trzeźwość serca zranionego długim czekaniem. Nie chce złudzeń. Bóg jednak potrafi otworzyć życie tam, gdzie nadzieja ludzka dawno przygasła. Ta historia przypomina Sarę i Annę. Pan pozostaje wierny także wtedy, gdy człowiek nie ma już sił do oczekiwania.
Chyba każdy z katolików słyszał kiedyś o szczególnym nabożeństwie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Jej obraz kojarzy większość z nas. Cały świat w środę ucieka się pod Jej obronę. Skąd tak właściwie wziął się ten wielki kult?
W ciągu ostatnich 150 lat obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy stał się drogi milionom chrześcijan, umacniając ich wiarę i modlitwę. Wielu uważa go nawet za jeden z najbardziej znanych i kochanych obrazów Maryi na świecie.
FIRO - Content Media Creators oraz M. Kozłowski/WBP w Lublinie
W gościnnych murach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Lublinie odbyła się gala finałowa Konkursu Poetyckiego dla Dzieci Szkół Podstawowych Województwa Lubelskiego „Niezłomni w moich oczach”.
Mały Jubileusz, związany z przeprowadzeniem piątej już edycji Konkursu Poetyckiego dla Dzieci Szkół Podstawowych Województwa Lubelskiego „Niezłomni w moich oczach”, to okazja nie tylko do refleksji ukierunkowanej wstecz, ale przede wszystkim do spojrzenia na podjęte dzieło w perspektywie wyzwań stojących przed podmiotami zaangażowanymi w dzieło patriotycznego wychowania młodzieży. Organizatorzy: Fundacja Wspierania Rozwoju Osobistego „STUDEO” i lubelski poeta Zygmunt Marek Miszczak chcieliby bardzo, aby ich inicjatywa godnie wpisała się w szereg działań podejmowanych dla uczczenia Żołnierzy Wyklętych w obrębie społeczeństwa obywatelskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
