Reklama

Niedziela Rzeszowska

Jubileusz w Seminarium

Niedziela rzeszowska 16/2018, str. IV-V

[ TEMATY ]

seminarium

Archiwum WSD w Rzeszowie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dziękujmy Panu Bogu za dar naszego Seminarium – tak ksiądz rektor Paweł Pietrusiak zainaugurował uroczystości rocznicowe w Wyższym Seminarium Duchownym w Rzeszowie. W kaplicy seminaryjnej odprawiona została Msza św., której przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba, a koncelebrowali biskup pomocniczy Edward Białogłowski, biskup senior Kazimierz Górny – inicjator powstania i założyciel Seminarium – oraz kapłani związani z WSD w Rzeszowie: byli i obecni profesorowie, rektorzy, prefekci, ekonomowie, ojcowie duchowni, spowiednicy.

W Seminarium powinno streszczać się życie Kościoła, zarówno w Jego wymiarze krajowym, jak i lokalnym – diecezjalnym, ale także parafialnym – mówił Biskup Jan w homilii podczas Mszy św. – Jest ono szczególnym miejscem, sercem diecezji. Wskazał na pierwotną wspólnotę uczniów i ich trzyletnią, intensywną formację u boku Jezusa, która miała ich przygotować na „głoszenie Ewangelii wszelkiemu stworzeniu”. Jest ona dla nas wszystkich wzorem, do którego mamy zdążać.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Po Eucharystii miała miejsce druga część obchodów, która odbyła się w auli Instytutu Teologiczno-Pastoralnego. Po wprowadzeniu Księdza Rektora kolejnym punktem programu był wykład ks. dr. Sławomira Zycha, historyka Kościoła, pracownika naukowego KUL-u, na temat formacji do kapłaństwa na przestrzeni wieków. Już na wstępie swojego wystąpienia prelegent wskazał, iż mimo że Seminarium duchowne jako struktura formacyjna pojawiła się w Kościele dopiero po Soborze Trydenckim (1545-63 r.), to swoimi początkami sięga już starożytnego chrześcijaństwa. Ks. Zych, „wędrując” przez kolejne epoki, przybliżał historię kształtowania się instytucji przygotowującej do kapłaństwa.

Następnie miała miejsce premiera blisko 25-minutowego filmu dokumentalnego „Historia pisana wiarą”, zrealizowanego przez kleryków z okazji 25-lecia rzeszowskiego Seminarium. To pierwsza tego typu multimedialna inicjatywa alumnów. Film w „telegraficznym skrócie” przedstawia historię WSD w Rzeszowie, jest niejako zekranizowaną kroniką seminaryjną, zawiera liczne materiały archiwalne – przede wszystkim zdjęcia, wspomnienia, a także wywiady z osobami związanymi z Seminarium, m.in. z pierwszym rektorem – ks. dr. Wiesławem Szurkiem, jego następcą – ks. dr. hab. Jerzym Buczkiem, a także ks. dr. Piotrem Mierzwą i ks. dyrektorem Andrzejem Cyprysiem.

Po wyświetleniu filmu wystąpił chór seminaryjny pod dyrekcją ks. dr. Andrzeja Widaka, który wykonał dwa utwory „Cantatę – Powołanie” i „Laudate Dominum”.

Po występie chórzystów głos zabrał biskup senior Kazimierz Górny, który wspominał wydarzenia związane z początkami Seminarium i jego tworzeniem. Wyraził wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do powstania WSD w Rzeszowie.

Słowo wieńczące tę część uroczystości skierował do wszystkich bp Jan Wątroba. Zaprosił do tego, by nadal odważnie tworzyć historię naszego Seminarium i pięknymi zgłoskami wypełniać oczekujące, puste kartki na seminaryjnych kronikach.

Oprócz wspomnianych księży, swoją obecnością na jubileuszu zaszczycili nas także przyjaciele naszego Seminarium, świeccy pracownicy WSD w Rzeszowie, profesorowie, a także osoby posiadające znaczący wkład w powstanie Seminarium – wśród nich były prezydent miasta Rzeszowa – Mieczysław Janowski.

Pełni wdzięczności Bogu i ludziom za WSD w Rzeszowie chcemy nadal współtworzyć rzeczywistość Seminarium, starać się, aby było ono jak najlepszym miejscem rozeznawania powołania, odczytywania i spełniania Bożej woli.

2018-04-18 12:13

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Współczesne losy seminarium

Niedziela zamojsko-lubaczowska 19/2016, str. 6

[ TEMATY ]

seminarium

Archiwum autora

Budynek WSD diecezji lubaczowsko-zamojskiej w Lublinie

Budynek WSD diecezji lubaczowsko-zamojskiej w Lublinie
W ostatnich latach PRL kandydatów do kapłaństwa z okolic Lubaczowa kierowano przeważnie do seminarium w Lublinie lub Przemyślu. Późniejsi księża mieli w przyszłości pracować w metropolii lwowskiej.
CZYTAJ DALEJ

Łaska jest szeroka, ale nie jest automatyczna - trzeba ją przyjąć całym życiem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
CZYTAJ DALEJ

Lourdes: mozaiki ks. Rupnika pozostaną na stałe zakryte po wizycie Leona XIV

2026-08-20 13:45

[ TEMATY ]

ks. Marek Rupnik

Adobe Stock

Mozaiki autorstwa byłego jezuity ks. Marko Rupnika, zdobiące fasadę Bazyliki Matki Bożej Różańcowej w sanktuarium w Lourdes, które mają zostać całkowicie zakryte na czas wizyty Leona XIV we wrześniu br., pozostaną zasłonięte również po wyjeździe papieża. Informację taką podała w czwartek, 20 sierpnia, gazeta „La Dépêche du Midi”, cytując biskupa diecezji Tarbes i Lourdes Jeana-Marca Micasa.

Marko Rupnik, były jezuita, a obecnie kapłan diecezji koperskiej w Słowenii, to artysta, którego mozaiki znajdują się w licznych sanktuariach katolickich. Jest on oskarżany przez kilka kobiet, w tym byłe zakonnice, o wykorzystywanie seksualne, duchowe i psychiczne. W Watykanie wciąż toczy się postępowanie kanoniczne w jego sprawie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję