Biłgorajscy policjanci spotkali się na Polanie Dąbrowa w gminie Aleksandrów z okazji Święta Policji, podczas którego otrzymali wyróżnienia i awanse zawodowe
Uroczystość rozpoczęła Msza św., na której wszystkich zebranych policjantów, władze samorządowe i przybyłych gości powitał proboszcz parafii w Górecku Kościelnym ks. Jarosław Kędra. – Tą uroczystą Eucharystię sprawujemy w intencji naszej policji. Chcemy prosić o błogosławieństwo Boże, potrzebne łaski dla wszystkich, którzy w policji pracują. Przeżyjmy to spotkanie z Panem Bogiem, wypraszając u Niego to, co każdemu z nas jest potrzebne – mówił.
Służba jako dar
Reklama
Słowo Boże do funkcjonariuszy skierował diecezjalny kapelan policjantów ks. Sylwester Zwolak, który podkreślał, iż zawód policjanta to przede wszystkim służba i powołanie. – W kontekście dzisiejszej Ewangelii i dzisiejszego święta warto sobie uświadomić, że każdy z nas jest do czegoś powołany. Szczególnym rodzajem posługi jest praca policjantki i policjanta. Warto podchodzić do tej służby z troską, traktować to jako zaszczyt, jako szczególny rodzaj pracy na rzecz społeczeństwa. Trzeba, by każdy podejmowany trud traktować jako dar od Pana Boga, jako realizację szczególnej misji. Chciałbym, byśmy uświadomili sobie wszyscy, że policyjna służba to ważny aspekt życia społecznego, to budowanie bezpieczeństwa i dbanie o najsłabszych. Jako policja zostaliście powołani do tego, aby służyć ludziom i trzeba to traktować także jako służbę i powołanie. Bo jeżeli nie mielibyście powołania, aby być w policji, to nie wytrzymalibyście ani czasu szkoły, ani tych trudnych chwil, które tak często w waszej pracy się pojawiają – wskazał.
Po Eucharystii miał miejsce uroczysty apel, któremu początek dało odśpiewanie hymnu państwowego i wciągnięcie na maszt flagi narodowej. Wszystkich gości witał komendant Komendy Powiatowej Policji w Biłgoraju podinsp. Marek Jamroz. Przypomniał historię powstania polskiej policji, podkreślił, że to odzyskanie niepodległości w 1918 r. wymusziło budowę od podstaw aparatu władzy publicznej suwerennego państwa, do których zalicza się również policja. Następnie policjantom zostały wręczone odznaczenia, stopnie, akty mianowania, awanse zawodowe i wyróżnienia.
Puzzle bezpieczeństwa
Na uroczystości obecny był zastępca komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie insp. Radek Bąchór, który w rozmowie z nami wyrażał swoje uznanie dla biłgorajskiej jednostki. – Wszystkie jednostki województwa lubelskiego układają się w swojego rodzaju puzzle bezpieczeństwa. Jednostka w Biłgoraju jest doskonale „poukładana”, świetnie zarządzana, dysponuje bardzo dobrą kadrą policjantów, co przekłada się na dobre bezpieczeństwo w tym powiecie. Z perspektywy Komendy Wojewódzkiej naprawdę jesteśmy zadowoleni z tej jednostki. Przede wszystkim widzimy doskonale, jak dobre są tutaj relacje policja– obywatel.
Reklama
O sytuacji i działaniach biłgorajskiej policji w odniesieniu do podsumowania minionego półrocza informuje komendant powiatowy policji w Biłgoraju podinsp. Marek Jamroz. – Bezpieczeństwo w naszym powiecie jest na bardzo wysokim poziomie. Znajduje to odzwierciedlenie w awansach i odznaczeniach, jakie przyznał nam Komendant Wojewódzki w Lublinie. Staramy się walczyć z przestępczością i dbać o działania prewencyjne. Te działania i współpraca ze społeczeństwem przynoszą owoce – wskazał. Komendant Jamroz składał również funkcjonariuszom podziękowania za ich służbę.
– Składam wam wyrazy najwyższego uznania i podziękowania za ofiarną służbę. Wasze oddanie jest godne szacunku. To wy często podejmujecie decyzje, od których zależy życie i zdrowie ludzi. Dziękuję za zaangażowanie, że nie bacząc na niedogodności realizujecie niełatwe zadania służbowe – podkreślił.
W stronę policjantów popłynęło wiele życzeń i gratulacji, m.in. od władz samorządowych na czele ze starostą biłgorajskim Kazimierzem Paterakiem, a także od przedstawicieli Sądu Rejonowego i Prokuratury Rejonowej w Biłgoraju. Świętowanie zakończył policyjny piknik. Święto Policji to wyjątkowa okazja do podsumowań minionego roku, a także do podziękowania za służbę na rzecz całego społeczeństwa.
Trochę historii
Warto przypomnieć, że 24 lipca 1919 r. powołano Policję Państwową, która miała stać na straży bezpieczeństwa i porządku publicznego w II Rzeczypospolitej. Od tego momentu mija 99 lat. Święto Policji ustanowione zostało przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 21 lipca 1995 r. I
Zawsze będę stał przy polskiej policji, przy uczciwych, profesjonalnych policjantkach i policjantach; dzięki policji Polska jest państwem bezpiecznym - powiedział prezydent Andrzej Duda podczas obchodów Święta Policji.
W poniedziałek na placu Zamkowym w Warszawie odbyły się Centralne Obchody Święta Policji, podczas których prezydent podziękował funkcjonariuszkom i funkcjonariuszom policji za ich służbę dla Rzeczypospolitej - jak mówił - jedną z najważniejszych z punktu widzenia państwowego i społecznego.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Tym wyrokiem chronię społeczeństwo przed panem - powiedział w czwartek sędzia Maciej Mitera, uzasadniając wyrok 20 lat więzienia dla Łukasza Żaka, sprawcy śmiertelnego wypadku na Trasie Łazienkowskiej w Warszawie z września 2024 r.
Śródmiejski sąd rejonowy w Warszawie skazał w czwartek na 20 lat więzienia Łukasza Żaka, sprawcę śmiertelnego wypadku na Trasie Łazienkowskiej z września 2024 r. W ustnym uzasadnieniu wyroku sędzia Maciej Mitera podkreślił, że do wypadku doprowadziło działanie z premedytacją Żaka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
