Dzisiejsza młodzież dobrze sobie zdaje sprawę, że bez Boga życie traci sens, jest absurdalne. Z Bogiem zaś nawet najcięższy krzyż staje się w ostateczności zwycięstwem, gdyż niesiony przez życie z Jezusem
jest znakiem zwycięstwa nad złem oraz śmiercią. To młodzież garnie się tłumnie do nauczającego i zarazem wymagającego Papieża, uczęszcza na katechizację, współuczestniczy w Ofierze Mszy św. Bogaty młodzieniec,
choć jeszcze nie w pełni doskonały na miarę swoich możliwości, zwraca się do Jezusa zatroskany o swoje życie wieczne: "Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?" (Łk 18, 18). "Chłopiec
ten przestrzegał przykazań Bożych - jak sam o sobie mówi - od swojej młodości". Dlatego Chrystus "spojrzał na niego z miłością" i pouczył, czego mu jeszcze brakuje.
Dzisiejsza młodzież też kocha Boga, wyrażając swoją miłość także poprzez swoje zaangażowanie twórcze. Przedstawiciele istniejącego przy parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrołęce
Koła Aktywności Twórczej zaprezentowali swoją twórczość poetycką 28 lutego br. w tutejszej galerii. Na tle muzyki, stosownych dekoracji członkowie Koła przedstawiali swoje wiersze. Ich tematyka w znacznej
mierze miała charakter religijny. Młodzi poeci (Karol Samsel, Anna Sadłowska, Joanna Nowicka, Agata Sierzputowska) mówili także o swoich zainteresowaniach. Dwoje młodych twórców - Karol Samsel i Anna
Sadłowska jest członkami przyparafialnego Koła Aktywności Twórczej. Opiekunem literackim Koła jest Edyta Maria Pliszka, zaś opiekunem artystycznym Grażyna Zięba. Wszyscy uczęszczają do Liceum Ogólnokształcącego.
Spotkanie literackie wzbogaciła pantomima w wykonaniu uczennic tegoż liceum. Opiekunem literackim młodzieży jest polonistka Ewa Bucińska. Mottem wieczoru literackiego była starożytna sentencja Non
omnis moriar, co znaczy: "Nie wszystek umrę".
Zgodnie z decyzją nowego metropolity krakowskiego kard. Grzegorza Rysia w archidiecezji prowadzony jest audyt finansowy. Jego pierwsze wyniki powinny być znane w marcu. Strategicznym planem hierarchy jest organizacja lokalnego synodu.
Kard. Grzegorz Ryś 20 grudnia oficjalnie zaczął pełnić funkcję metropolity krakowskiego. Od tego czasu podjął pierwsze decyzje personalne. Wyznaczył m.in. nowego kanclerza kurii, ks. dr. hab. Jana Dohnalika, specjalistę prawa kanonicznego, i nowego dyrektora archiwum metropolitalnego, ks. dr. Rafała Szczurowskiego, historyka. Zdecydował także, że 10 lutego zostanie otwarta na nowo czytelnia Archiwum Kurii Metropolitalnej zamknięta przez poprzedniego metropolitę abpa Marka Jędraszewskiego.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
