Wierni od 13 maja mogą w wyjątkowy sposób modlić się za przyczyną dzieci z Fatimy, bowiem proboszcz, ks. Wojciech Kowalski dokonał wprowadzenia i intronizacji relikwii bł. Franciszka i bł. Hiacynty Marto. – Są to relikwie z ich trumny, w której były pochowane.

Jest to wspaniałe wydarzenie, gdyż od tej pory mamy w naszej parafii relikwie naocznych świadków objawień maryjnych. Z tych relikwii jesteśmy wyjątkowo dumni, gdyż jako nieliczni w Polsce jesteśmy w ich posiadaniu – powiedział ks. Wojciech Kowalski.

Relikwie zostały wniesione w procesji, w której asystowali przedstawiciele młodzieży, która w tym roku przyjmie sakrament bierzmowania.

Po odśpiewaniu Litanii Loretańskiej, została odprawiona Msza św. również w intencji młodzieży oraz dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej i wszystkich parafian. Adoracja relikwii trwała do niedzieli, 17 maja. – Mamy nadzieję, że relikwie przyczynią się do wzrostu pobożności maryjnej praktykowanej m.in. w czasie nabożeństw fatimskich zainaugurowanych przez bp. Grzegorza Kaszaka – zaznaczył proboszcz sławkowskiej parafii.

Co wiemy o bł. Franciszku i bł. Hiacyncie?

Wszystko zaczęło się 13 maja 1917 r. w dolinie w pobliżu Fatimy. Do tego czasu trójka dzieci wiodła zwyczajne życie. Jednak spotkania z Maryją odmieniły ich codzienność. Dzieci spotykały się z Matką Bożą od maja aż do października, słuchały co do nich mówiła i wypełniały Jej prośby.

Na miejscu objawień Maryi powstało sanktuarium, do którego pielgrzymują ludzie z całego świata, prosząc o łaski.

Jak przed wielu laty, tak i teraz, dzieją się tam cuda. Wizje, których w 1917 r. zdaniem Kościoła dostąpiło troje dzieci – Łucja, Hiacynta i Franciszek, zawierają zapowiedź przyszłych wydarzeń świata i chrześcijaństwa.

Warto poznać bliżej życie tych dzieci, najmłodszych błogosławionych w historii Kościoła. Bł. Franciszek Marto urodził się 11 czerwca 1908 r. Jego rodzice, którzy byli pasterzami, zadbali o chrześcijańskie wychowanie Franciszka i jego młodszej siostry Hiacynty.

W domu panował zwyczaj wspólnego odmawiania modlitwy różańcowej. Dzieci od najmłodszych lat pomagały rodzicom w uprawie roli i wypasie owiec. Franciszek był chłopcem spokojnym, wrażliwym, uczuciowym, odznaczającym się głęboką duchowością i wiarą. Był dobry, opiekuńczy, zdolny do wielkich poświęceń. Lubił rozmyślać i medytować. We wrześniu 1918 r. wybuchła na Półwyspie Iberyjskim epidemia zapalenia oskrzeli i płuc, na które oprócz ojca zachorowali wszyscy członkowie rodziny Marto.

Pod koniec marca 1919 r., na swą gorącą prośbę, Franciszek przyjął Pierwszą Komunię Świętą. Zmarł 4 kwietnia 1919 r. Bł. Hiacynta Marto urodziła się 11 marca 1910 r. w Aljustrel. W odróżnieniu od swego starszego brata była ruchliwa i bardzo żywa. Objawienia Matki Boskiej wzbudziły w niej głęboką litość nad grzesznikami i współczucie na myśl o czekających ich po śmierci cierpieniach. Modliła się o nawrócenie grzeszników i podejmowała pokutę w ich intencji, co stało się charakterystycznym rysem jej duchowości.

Bardzo boleśnie przeżyła śmierć brata. Zmarła po długiej chorobie 20 lutego 1920 r. w Lizbonie. Swe cierpienia ofiarowała za nawrócenie grzeszników, za pokój na świecie i w intencji Ojca Świętego.

Proces beatyfikacyjny pastuszków z Fatimy – Franciszka i Hiacynty Marto został przeprowadzony w latach 1952-79 i zakończył się 13 maja 1989 r. Zaś 13 maja 2000 r. Jan Paweł II dokonał ich beatyfikacji.