Reklama

Kościół

Między wtedy i teraz. Podwójne święto

Drugi dzień lutego to dla nas czas szczególny, choć obecnie, niestety, nie tak ważny jak chociażby dla pokolenia wcześniej. Cóż, życie nas pogania, zmusza do takiego tempa, że sprawy duchowe pozostają coraz bardziej w tyle. Może warto więc tego dnia zatrzymać się i rozejrzeć wokół?

Niedziela Ogólnopolska 5/2021, str. 16-18

[ TEMATY ]

Matka Boża

Maryja

rodzinarodzin.pl

Piotr Stachiewicz, Matka Boża Gromniczna strzegła ludzkie siedziby przed stadami wilków. (Fragment obrazu) (XIX wiek)

Piotr Stachiewicz, Matka Boża Gromniczna strzegła ludzkie siedziby przed stadami wilków. (Fragment obrazu)
(XIX wiek)

Różnie nazywamy tę uroczystość. Oficjalnie jest to święto Ofiarowania Pańskiego, ale w tradycji przyjęło się mówić o święcie Matki Bożej Gromnicznej. Wielu krytyków, którzy z niechęcią patrzą na nasze akcentowanie maryjności, podnosi głos, że przesunęliśmy w tej uroczystości akcenty: w jej centrum znajduje się nie Jezus, ale Maryja – to błąd, bo chrześcijaństwo musi mieć w centrum Chrystusa i osią naszej wiary nie może stać się Matka Boża. To oczywiste: nie taka intencja towarzyszyła idei upowszechniania się nowej nazwy. Święto pozostało Chrystusowe, zyskując jednak nową głębię.

Słowo o św. Józefie

Świętując Ofiarowanie Pańskie, zatrzymujemy się na jednym z wydarzeń z życia Jezusa. 40 dni po swych narodzinach znajdujemy Go w świątyni, gdzie Jego Rodzice ofiarowują Go Bogu. Zwróćmy uwagę, jak pięknie Ewangelista określa św. Józefa: nazywa go rodzicem, choć nie jest on ojcem fizycznym Dziecięcia. Święty Łukasz prostuje nasz ziemski sposób myślenia i podkreśla, że w wymiarze Bożym najważniejsza jest bliskość duchowa. Czy od razu nie przypomina się nam scena o 30 lat późniejsza, gdy do nauczającego Jezusa przychodzą Maryja i Jego krewni, a On lekceważy związki krwi i podkreśla związki serca? Jego matką, braćmi i siostrami okazują się ci, którzy słuchają – jak On – słowa Bożego i – znowu jak On – tym Słowem żyją.

Oto św. Józef pojawia się w scenie Ofiarowania jako rodzic. Już bez cudzysłowu. Dla nas to znak, że i my możemy stać się członkiem rodziny Jezusa: Jego siostrą, bratem, a nawet matką, przez wejście – jak Maryja i Jej Oblubieniec – w krąg pełnienia woli Ojca niebieskiego. Na co dzień, wśród codziennych spraw. To naprawdę piękne...

Wchodzimy w wydarzenie

Ten, kto pochyla się nad tekstem opisującym Ofiarowanie Jezusa w świątyni, znajdzie w nim wiele mostów przerzuconych w swoje codzienne życie. Odkryje, że nie należy przywiązywać wagi do bogactwa materialnego (Świętą Rodzinę stać było tylko na „ofiarę ubogich”). Zapragnie żyć tak, by nie bać się śmierci (to lekcja przekazana przez Symeona, który cieszy się, że umrze). Pojmie, że trwanie przy Chrystusie oznacza wystawienie na cierpienie, które ma jednak Boży sens (Ewangelia podkreśla wymiar ducha, bo cierpienie odczuwane przez duszę nie ma wymiaru cielesnego).

Reklama

Czasami trudno nam znaleźć przejścia z tego, co opisuje Ewangelia, do tego, co jest wpisane w nasze życie. Może dlatego pojawiła się druga nazwa tego święta, którego początki sięgają IV stulecia. Już w szóstym pokoleniu chrześcijan celebrowano uroczyście wspomnienie Ofiarowania Jezusa w świątyni. Nie było to tylko wspominanie, bo nasza wiara nie jest opowieścią o historii. Kościelne uroczystości służą przenoszeniu duchowej treści ewangelicznych wydarzeń w nasze życie. To – jak uczy teologia – „uobecnianie” tamtych zbawczych momentów, przeniesienie nas w tamto środowisko działania Boga i zaczerpnięcie z obecnej tam łaski.

Maryjny most przerzucony w nasze życie

Uczynienie Ofiarowania Pańskiego świętem Matki Bożej Gromnicznej umożliwiło – nawet mało wprawnym w tematach duchowości i teologii – dostrzeżenie mostu między „wtedy” i „teraz”. Choć... grozi nam tu pułapka najpłytszej, najprostszej i chybionej interpretacji.

Jaka? Jeśli zaczynamy mówić o naszym święcie jako o uroczystości maryjnej, to może się okazać, że zmieniliśmy temat: rozmawiamy o Maryi, a nie o Jezusie. Zaczynamy mówić, że to Ona nas chroni, że nas ratuje, jak ukazuje to piękny obraz Piotra Stachiewicza Matka Boska Gromniczna.

To niebezpieczne, bo przecież ratuje nas nie Ona, ale Jezus. To On jest naszym Ocaleniem. Maryja jest „tylko” Służebnicą! Jej rola polega na tym, że przynosi nam Zbawiciela, a my możemy, ale nie musimy, wziąć Go z Jej rąk...

Ocalenie nie jest w Maryi. Jest ono w Jezusie symbolizowanym przez światło gromnicy, którą Matka Boża trzyma w dłoni. Ta świeca z pszczelego wosku wskazuje – jak paschał – na Jezusa, jedynego Zbawiciela. Tylko On może rozświetlić nasze życie, nadać mu sens, zabezpieczyć przed złem, oślepić szatana.

Reklama

Piękny jest ten dar, który przynosi nam Maryja...

Opieka Matki

Zatem – mowa jest jednak przede wszystkim o Jezusie? Tak, ale nie tylko o Nim. W chrześcijaństwie nie ma „tak – nie”, „albo – albo”; mocno podkreślał to ostatni sobór. Jest „nie tylko”, lecz „także”. Święto podkreśla więc nie jedynie rolę Jezusa, ale także znaczenie Maryi.

To święto jest tak popularne, bo pobrzmiewa w nim radość z tego, że Maryja jest z nami. Blisko i zawsze – jako Przewodniczka oświetlająca drogę. Świat jest dla nas zagadką, pajęczyną dróg; nasze życie to błądzenie wśród chaotycznie podejmowanych wyborów. Obecność Maryi w naszym życiu daje pewność, że to sam Bóg nas prowadzi... A jeśli pobłądzimy, to i z pomyłek wyprowadzi sens.

Piękna ta nasza pewność, skoro wiemy, że gdzie Maryja, tam i Jezus – nasze Ocalenie...

Światło

Gromnica z jej światłem symbolizującym światłość Boga ukazuje nam życie od strony wiecznej. „Bóg jest światłością” – powie św. Jan – a my do tej światłości wiekuistej wędrujemy przez całe życie. Nie dziwi więc zwyczaj zapalania tej świecy w domach i dawania jej w dłonie umierających – jej światło mówi o Świetle, a konający upodabnia się w mistyczny sposób do Maryi trzymającej w dłoniach Jezusa.

Z tym Chrystusowym światłem droga do wiecznej światłości staje się prostsza...

Trzy dni ciemności

Dziś, gdy mistycyzm i duchowość zostały przegonione pędem cywilizacji, święto Matki Bożej Gromnicznej z wolna zatraca swój sens. Zatraciliśmy nawet pojęcie „gromnica”. Czy to świeca ze chrztu św.? A może to każda świeca z pobożnym obrazkiem? Szkoda, że gromnica zniknęła z naszych domów, a jej światło przestało mieć nadprzyrodzone przesłanie.

Reklama

Ma ona powrócić ze swą rolą podczas tzw. trzech dni ciemności, opisywanych w wielu apokaliptycznych wizjach. Tylko dlaczego ten mistyczny przekaz traktujemy dosłownie, a nie w znaczeniu duchowym? Dlaczego nie dostrzegamy w nim zapowiedzi, która rozbrzmiewa również w święcie Ofiarowania: „triduum paschalnego”, przez które przechodzi Kościół? Tu nie chodzi o trzy dni kalendarzowe, tak jak „siedem dni Fatimy”, o których wspominała s. Łucja, nie oznaczają czasu mierzonego ziemskimi zegarami. W czasie ciemności zalegającej świat gromnica staje się symbolem trwania w światłości chrześcijańskiej wiary. Ma być znakiem, że tak jak Maryja słuchamy głosu Boga i jak Ona – wypełniamy Jezusa. Świadectwem, że odrzucamy ciemność.

Wówczas rzeczywiście będziemy bezpieczni.

Tak wiele ma nam dziś do opowiedzenia to starożytne święto...

2021-01-27 09:45

Ocena: +4 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Demokracja potrzebuje Królowej

Tylko uznanie Boga jako Zasady życia osobistego i społecznego jest gwarancją wolności człowieka, a tym samym także drogą do większej sprawiedliwości i większej demokracji. Do tego nie wystarczy prawodawstwo.

Do naszej tradycji maryjnej należy nadawany Maryi tytuł: Królowa Polski bądź też: Jasnogórska Królowa Polski. Wyrasta on z polskich doświadczeń religijno-narodowych i szczególnej roli, którą odgrywa w polskich dziejach sanktuarium na Jasnej Górze. Jego genezy można szukać już w XV wieku, ale szczególne jego rozpowszechnienie nastąpiło w XVII wieku, do czego przyczyniły się śluby króla Jana Kazimierza w 1651 r. z jednoznacznie brzmiącym zdaniem skierowanym do Maryi: „Ciebie za Patronkę moją i za Królową państwa mojego obieram”.

CZYTAJ DALEJ

Czy w piekle też jest życie wieczne?

Niedziela Ogólnopolska 34/2009, str. 24

Adobe Stock

Modlimy się bardzo często o życie wieczne dla naszych zmarłych. Pewnie i sobie życzymy tego wiecznego życia po śmierci. Jednak tak do końca nie rozumiem tego wezwania, bo nie umiem sobie wyobrazić życia wiecznego. Czy ono różni się tylko wymiarem czasu od życia na ziemi i niczym innym? Gdyby chodziło tylko o to, żebyśmy żyli nie kilkadziesiąt lat, ale wiecznie, to równie dobrze moglibyśmy sobie życzyć piekła, bo z tego, co wiem, piekło też trwa wiecznie. Czy mógłby Ksiądz napisać, czym dla Księdza jest życie wieczne i jak można dążyć do udziału w nim?
M.G.

CZYTAJ DALEJ

Ekspert: przewlekłej choroby nerek lekarze powinni szukać aktywnie, jak nowotworów

2023-02-02 07:12

[ TEMATY ]

zdrowie

Adobe Stock

Lekarze powinni prowadzić aktywne badania w kierunku wykrywania przewlekłej choroby nerek, tak jak to ma miejsce w przypadku niektórych chorób nowotworowych – raka piersi, czy raka jelita grubego – ocenia prof. Ryszard Gellert, konsultant krajowy w dziedzinie nefrologii.

"Na nerki choruje w Polsce już niemal pięć milionów Polaków. To osoby, które już mają przewlekłą chorobę nerek, a więc na tyle upośledzoną filtrację kłębuszkową, że straciły już jedną nerkę, albo w moczu obecny jest nieprawidłowy składnik. Jedna z tych dwóch sytuacji, trwających ponad trzy miesiące, wystarczy, żeby rozpoznać przewlekłą chorobę nerek" – przypomina prof. Ryszard Gellert, konsultant krajowy w dziedzinie nefrologii. Według niego aż 95 proc. Polaków z przewlekłą choroba nerek nie zdaje sobie z niej sprawy i nie leczy się.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję