Chciałabym jeszcze raz nawiązać do tematu związanego z osobami wiekowymi, mówiąc delikatnie. Nie mogłabym bowiem przemilczeć listu od pana Witolda: „Wczoraj, gdy wróciłem do domu, z radością stwierdziłem, że odpisała Pani na mój list. Ponad 26 lat żyję w całkowitej samotności, a mam 82 lata. Teraz, gdy dostałem od Pani wiadomość, to już nie czuję się taki samotny... Zacznę od żartu. Mimo że jest Pani kobietą, to posiada Pani trochę rozumu. Bo to było tak przy stwarzaniu człowieka. Pan Bóg stworzył najpierw Adama, a potem Ewę i tak się zaabsorbował kształtami, jakie nadał kobiecie, że zapomniał dać jej rozum, ale Pani jest wyjątkiem i ma trochę rozumu, bo niektóre fragmenty z mojego poprzedniego listu nie nadawały się do opublikowania...”.

Żeby Państwo nie myśleli, że dostało się tylko Ewie – jest i wzmianka o mężczyźnie, cytuję: „A dlaczego Pan Bóg stworzył najpierw Adama? Bo musiał zacząć od zera...”.

W dalszej części list jest już całkiem poważny i zawiera wiele rozważań religijnych, nawet z cytatami z Pisma Świętego. Oto jeden z takich fragmentów: „W Apokalipsie gdzieś jest napisane: «Ponieważ rozszerzy się zło, osłabnie miłość wielu»... I to się właśnie dzieje. Należy rozpocząć pokutę w życiu, dla Bożej chwały. Pokuta musi być aktywna. To trudne, bo normalnie musimy wykonywać swoje codzienne obowiązki, ale nie możemy usiąść i jęczeć, bo to nie byłaby pokuta...”.

Tak, tak! Na czas Wielkiego Postu pokuta to jak najbardziej właściwy temat!