PORWANIE Władze Białorusi wreszcie pozwoliły się spotkać z Romanem Pratasiewiczem, blogerem aresztowanym po porwaniu samolotu do Mińska, jego prawniczce. – Nie ma zagrożenia dla jego życia i zdrowia – oświadczyła Inesa Ałenskaja, ale jej zapewnienia, że nie ma czym się martwić, brzmiały niewiarygodnie. Nie ujawniła jednak, w którym areszcie przebywa aktywista i jaki jest jego status. Podpisała zobowiązanie o zachowaniu poufności w tej sprawie. Wcześniej rodzice Pratasiewicza, przebywający od kilku miesięcy w Polsce, zaapelowali na briefingu w Warszawie do przywódców krajów Unii Europejskiej i USA o pomoc w jego uwolnieniu. – Błagam was, pomóżcie mi uwolnić mojego syna – prosiła Natalia Pratasiewicz. Według niej, po zatrzymaniu w Mińsku jej syna duszono i bito. Podkreślała, że reżim Alaksandra Łukaszenki stosuje liczne represje wobec Białorusinów, którzy chcą wolności, demokracji i lepszej przyszłości. Nawiązując do opublikowanego przez reżimowe media nagrania wideo, na którym Roman Pratasiewicz przyznaje się do działalności „ekstremistycznej”, podkreślała, że jej syn nie nawoływał do zamieszek, nie mówił, że trzeba wprowadzić wojsko przeciwko Białorusi. – Informował świat o tym, co się działo. Robił to, bo chce jak najlepiej dla swojego kraju – wyjaśniła. Pratasiewicz, były współredaktor białoruskiego kanału Nexta – uznanego przez białoruskie władze za ekstremistyczny – został zatrzymany w Mińsku, gdy zmuszono do lądowania na tutejszym lotnisku samolot relacji Ateny-Wilno z nim na pokładzie. Rosyjski komentator Kiriłł Rogow zaapelował o ratunek dla Romana Pratasiewicza. Wszystkie dywagacje, czy grozi mu kara śmierci na podstawie białoruskiego prawa, są bezcelowe. „Na Białorusi nie ma prawa” – napisał na blogu „Echa Moskwy”.
Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie
Jako dziecko sprawiała rodzicom (zwłaszcza mamie) kłopoty, bo miała żywy temperament, wciąż skakała i biegała, gdzieś się spieszyła. Jako nastolatka była nieco płaczliwa i trochę rozchwiana emocjonalnie. Jako kobietę dojrzałą cechowała ją impulsywność i pewna nietolerancja wobec innego niż jej sposobu myślenia i działania. A jednak właśnie ją Pan Bóg chciał widzieć jako Założycielkę Zgromadzenia Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa. Stała się Świętą na niespokojne, trudne czasy, w jakich żyjemy.
Maria de Mattias urodziła się 4 lutego 1805 r. we włoskiej miejscowości Vallecorsa w rodzinie mieszczańskiej. Będąc młodą dziewczyną, zastanawiała się, co ma do zrobienia w życiu, jakie jest jej miejsce na ziemi. Często płakała, wzdychała, męczył ją niepokój. Z domu rodzinnego wyniosła umiłowanie modlitwy i Pisma Świętego, czytała książki o duchowości chrześcijańskiej, żywoty świętych. To wszystko otwierało ją na działanie Ducha Świętego. „Pewnego dnia - napisze potem - poczułam lekkość, jakby unosiły mnie jakieś ramiona”. Poczuła, że jej serce całkowicie zmieniło się i zostało napełnione odwagą, słyszała głos swojego Pana, zrozumiała, że jest kochana. Kiedy doświadczyła Bożej miłości, musiała rozeznać, jak na nią odpowiedzieć. Inspirowana przez św. Kaspra del Bufalo założyła w Acuto 4 marca 1834 r. Zgromadzenie Adoratorek Przenajdroższej Krwi. Zmarła w Rzymie 20 sierpnia 1866 r. Jej doczesne szczątki odbierają cześć w rzymskim kościele Przenajdroższej Krwi, który jest połączony z domem generalnym Zgromadzenia. 18 maja 2003 r. Jan Paweł II ogłosił ją świętą.
Konferencja prasowa zapowiadająca XXXIV Światowy Dzień Chorego
Nasza moc, nasza wielkość, nasza służebność są zakorzenione w Bogu. Z tej mocy Bożej możemy zadysponować, kiedy jesteśmy prawdziwie na służbie drugiego człowieka – mówił bp Romuald Kamiński, przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, podczas konferencji prasowej zapowiadającej XXXIV Światowy Dzień Chorego, który będziemy obchodzić 11 lutego.
Na rozpoczęcie konferencji prasowej, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Leszek Gęsiak SJ przyznał, że „dobro chorych jest punktem odniesienia, dla których podejmujemy dzisiaj refleksję”.
Caritas Polska alarmuje o dramatycznej sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy. Dziesiątki tysięcy dzieci pozostały bez opieki dorosłych, a miliony osób żyją w skrajnie trudnych warunkach. „Nie możemy patrzeć na tragedię tych rozmiarów z obojętnością” - podkreśla w rozmowie z KAI Radosław Sterna z Caritas Polska, apelując o długofalowe wsparcie psychospołeczne dla najmłodszych. „Żadna ilość pomocy materialnej nie zatrzyma tych głębokich szkód psychicznych” - dodaje Nina Mocior z Caritas Polska.
Sterna opisuje dramatyczne warunki życia w prowizorycznych obozach: „Trudno nam w Polsce wyobrazić sobie spanie w temperaturze 8 stopni w nocy w namiocie z plandek i blachy. Ludzie są skrajnie wyczerpani, niedożywieni, bardzo osłabieni”. Brak bieżącej wody, opieki medycznej i ogrzewania oraz lokalne powodzie pogłębiają kryzys humanitarny. Choć żywności pojawiło się więcej niż rok temu, większość produktów na rynku nie zaspokaja potrzeb osób niedożywionych, a transporty humanitarne wciąż bywają blokowane.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.