Reklama

Niedziela Kielecka

Uczcili św. Ritę

Kult św. Rity w parafii pw. Podwyższenia Krzyża w Kazimierzy Wielkiej trwa pięć lat i wciąż przybywa jej czcicieli, a także tych, którzy orędownictwu Świętej zawdzięczają rozwiązanie spraw z ludzkiego punktu widzenia beznadziejnych.

Niedziela kielecka 24/2021, str. VIII

[ TEMATY ]

św. Rita

T.D.

Najmłodsi czciciele św. Rity

Najmłodsi czciciele św. Rity

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nabożeństwa z Litanią do św. Rity, Mszą św., rozważaniami i poświęceniem róż, są tam sprawowane 22. dnia każdego miesiąca. Jak mówi ks. Janusz Mularz, proboszcz parafii – jej orędownictwo jest bardzo skuteczne w wypraszaniu potomstwa. Jest kilka takich przypadków stwierdzonych po modlitwach przed relikwiami i figurą świętej w kazimierskiej świątyni.

22 maja uroczystości ku czci świętej, a zarazem wigilii Zesłania Ducha Świętego przewodniczył bp Andrzej Kaleta, w asyście ks. Michała Haśnika i ks. Mariana Pozieraka. Świątynię wypełniał zapach róż.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Biskup Kaleta przypomniał, iż czciciele św. Rity gromadzą się, aby modlić się za jej wstawiennictwem w obronie życia i o świętość rodzin. – Św. Rita była matką, żoną, a wreszcie zakonnicą. Nieobce jej były rodzinne kłopoty i troski, ale zawsze potrafiła je odnieść do przykazania miłości Boga i człowieka, jako do najważniejszego, w którym streszczają się wszystkie inne – mówił bp Kaleta. Tłumaczył, czym powinna być wiara; – Wiara w Boga jedynego oznacza odrzucenie wszelkich bożków współczesności i sprzeciw wobec różnych form bałwochwalstwa – mówił. Bp Kaleta przestrzegał także przed kwestionowaniem dotychczasowego systemu wartości, na których opiera się cywilizacja chrześcijańska. – Człowieka można oszukiwać w wielu dziedzinach, ale na poziomie fundamentu życia nie można tego zrobić. Na dnie naszego duchowego DNA, czyli na dnie naszej duszy, została zapisana współzależność między człowiekiem a Bogiem, między życiem a miłością – podkreślał bp Andrzej Kaleta. Jak zaznaczył, światłem i symbolem na dzisiejsze niełatwe czasy, pozostają m.in. św. Rita i Prymas Tysiąclecia.

Podczas Mszy św. były odczytywane prośby do św. Rity, święcono róże będące jej symbolem i odśpiewana została litania ku jej czci, a także inne pieśni. Wzruszającym momentem było błogosławieństwo dzieci poczętych i narodzonych za wstawiennictwem Świętej.

– Pięć lat temu, gdy ks. Michał Haśnik, ówczesny wikariusz pojechał z parafianami z pielgrzymką do Cascii i zaszczepił cześć dla św. Rity – bo trzeba powiedzieć, że to on jest sprawcą wszystkiego – nie przypuszczałem, że ten kult tak pięknie się rozwinie – mówi Niedzieli ks. Janusz Mularz, proboszcz parafii. Dodaje, że ogromnie cieszą go dzieci wymodlone za wstawiennictwem św. Rity i św. Jana Pawła II.

– Były przypadki, że po żarliwej modlitwie rozwiązały się kłopoty ze znalezieniem pracy; św. Rita wspomogła także kilka osób chorych, którym poprawiły się wyniki badań. Założyliśmy „Księgę łask wyproszonych za wstawiennictwem św. Rity”, gdzie wszystkie te przypadki spisujemy. Księga znajduje się w kościele – w kaplicy Świętej Rodziny – mówią kazimierscy duszpasterze.

Więcej o kulcie św. Rity w kolejnych numerach.

2021-06-08 12:34

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nagroda: Wzorem św. Rity bez wahania wybaczyła zabójcy swojego syna

[ TEMATY ]

nagroda

św. Rita

Archiwum Monika Kornecka

Monika Kornecka z Krakowa została laureatką Międzynarodowej Nagrody św. Rity, przyznawanej kobietom, które w swoim życiu zrealizowały ewangeliczne przesłanie o przebaczeniu. Wyróżnienia zostaną wręczone 22 maja w Cascii.

Nagroda przyznawana jest od roku 1988 kobietom, które na wzór patronki wyróżnienia, która przebaczyła zabójcom męża, dają świadectwo przebaczającej miłości. W tym roku wyróżnienie otrzymają: Anna Lorenza „Annalori" Gorla Ambrosoli, Monika Kornecka i Geltrude „Gina" Garrisi.
CZYTAJ DALEJ

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus - "Moim powołaniem jest miłość"

Niedziela łódzka 22/2003

[ TEMATY ]

św. Teresa z Lisieux

Adobe Stock

Św. Teresa z Lisieux

Św. Teresa z Lisieux

O św. Teresie od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, karmelitance z Lisieux we Francji, powstały już opasłe tomy rozpraw teologicznych. W tym skromnym artykule pragnę zachęcić czytelników do przyjaźni z tą wielką świętą końca XIX w., która także dziś może stać się dla wielu ludzi przewodniczką na krętych drogach życia. Może także pomóc w zweryfikowaniu własnego stosunku do Pana Boga, relacji z Nim, Jego obrazu, który nosimy w sobie.

Życie św. Teresy daje się streścić w jednym słowie: miłość. Miłość była jej głównym posłannictwem, treścią i celem jej życia. Według św. Teresy, najważniejsze to wiedzieć, że jest się kochanym, i kochać. Prawda to, jak może się wydawać, banalna, ale aby dojść do takiego wniosku, trzeba w pełni zaakceptować siebie. Św. Teresie wcale nie było łatwo tego dokonać. Miała niesforny charakter. Była bardzo uparta, przewrażliwiona na swoim punkcie i spragniona uznania, łatwo ulegała emocjom. Wiedziała jednak, że tylko Bóg może dokonać w niej uzdrowienia, bo tylko On kocha miłością bez warunków. Dlatego zaufała Mu i pozwoliła się prowadzić, a to zaowocowało wyzwoleniem się od wszelkich trosk o samą siebie i uwierzeniem, że jest kochana taką, jaka jest. Miłość to dla św. Teresy "mała droga", jak zwykło się nazywać jej duchowy system przekonań, "droga zaufania małego dziecka, które bez obawy zasypia w ramionach Ojca". Św. Teresa ufała bowiem w miłość Boga i zdała się całkowicie na Niego. Chciała się stawać "mała" i wiedziała, że Bogu to się podoba, że On kocha jej słabości. Ona wskazała, na przekór panującemu długo i obecnemu często i dziś przekonaniu, że świętość nie jest dostępna jedynie dla wybranych, dla tych, którzy dokonują heroicznych czynów, ale jest w zasięgu wszystkich, nawet najmniejszych dusz kochających Boga i pragnących spełniać Jego wolę. Św. Teresa była przekonana, że to miłosierdzie Boga, a nie religijne zasługi, zaprowadzi ją do nieba. Św. Teresa chciała być aktywna nie w ćwiczeniu się w doskonałości, ale w sprawianiu Bogu przyjemności. Pragnęła robić wszystko nie dla zasług, ale po to, by Jemu było miło i dlatego mówiła: "Dzieci nie pracują, by zdobyć stanowisko, a jeżeli są grzeczne, to dla rozradowania rodziców; również nie trzeba pracować po to, by zostać świętym, ale aby sprawiać radość Panu Bogu". Św. Teresa przekonuje w ten sposób, że najważniejsze to wykonywać wszystko z miłości do Pana Boga. Taki stosunek trzeba mieć przede wszystkim do swoich codziennych obowiązków, które często są trudne, niepozorne i przesiąknięte rutyną. Nie jest jednak ważne, co robimy, ale czy wykonujemy to z miłością. Teresa mówiła, że "Jezus nie interesuje się wielkością naszych czynów ani nawet stopniem ich trudności, co miłością, która nas do nich przynagla". Przykład św. Teresy wskazuje na to, że usilne dążenie do doskonałości i przekonywanie innych, a zwłaszcza samego siebie, o swoich zasługach jest bezcelowe. Nigdy bowiem nie uda się nam dokonać takich czynów, które sprawią, że będziemy w pełni z siebie zadowoleni, jeśli nie przekonamy się, że Bóg nas kocha i akceptuje nasze słabości. Trzeba zgodzić się na swoją małość, bo to pozwoli Bogu działać w nas i przemieniać nasze życie. Św. Teresa chciała być słaba, bo wiedziała, że "moc w słabości się doskonali". Ta wielka święta, Doktor Kościoła, udowodniła, że można patrzeć na Boga jak na czułego, kochającego Ojca. Jednak trwanie w takim przekonaniu nie przyszło jej łatwo. Przeżywała wiele trudności w wierze, nieobce były jej niepokoje i wątpliwości, znała poczucie oddalenia od Boga. Dzięki temu może być nam, ludziom słabym, bardzo bliska. Jest także dowodem na to, że niepowodzenia i trudności są wpisane w życie każdego człowieka, nikt bowiem nie rodzi się święty, ale świętość wypracowuje się przez walkę z samym sobą, współpracę z łaską Bożą, wypełnianie woli Stwórcy. Teresa zrozumiała najgłębszą prawdę o Bogu zawartą w Biblii - że jest On miłością - i dlatego spośród licznych powołań, które odczuwała, wybrała jedno, mówiąc: "Moim powołaniem jest miłość", a w innym miejscu: "W sercu Kościoła, mojej Matki, będę miłością".
CZYTAJ DALEJ

Panie! Daj nam sił, byśmy przynosili owoce naszego nawracania się na miłość!

2026-10-01 08:11

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Bóg oczekuje jedynie od człowieka, aby przynosił owoce nawrócenia, owoce miłości i pracy, owoce przyjaźni i modlitwy, by był pracowity w swoim życiu. To najważniejsze, czego oczekuje od człowieka Bóg. Daje mu wiele, obdarza go swoją łaską, przychodzi mu z pomocą w każdej sytuacji, czekając w zamian na – nawet minimalne – owoce jego działań.

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce». Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję