Przed pandemią mieliśmy grupę wolontariuszy, którzy przychodzili z arsenałem książek, śpiewali i grali na gitarze. I tego nam najbardziej brakuje – mówi Aleksandra Borowska.
Zakład opiekuńczo-rehabilitacyjny założony przez Siostry Boromeuszki, chce stworzyć grupę wolontariuszy, którzy będą przychodzić do podopiecznych przebywających w ośrodku. To osoby starsze i schorowane, często samotne, tęskniące za zwyczajną rozmową. – Choć personel bardzo się stara, najbardziej brakuje im rozmowy z drugim człowiekiem. Mamy dużo bodźców, spraw, spotkań, a oni nie wychodzą z ośrodka. Każdy dzień jest podobny do drugiego. Jak jest ładna pogoda, są wywożeni na wózkach do ogródka, by mogli godzinkę skorzystać ze słońca, wiatru, ale resztę doby spędzają w ośrodku – opowiada ks. Bartłomiej Kot, kapelan Ośrodka św. Jerzego.
– Zależy nam na wolontariuszach, którzy chcieliby przychodzić do nas regularnie, mieć „dodatkowego” dziadka, babcię. Wolontariusze w ośrodku są potrzebni przede wszystkim po to, żeby pobyć ze starszymi, schorowanymi osobami, porozmawiać, poczytać książkę, gazetę. Jest jeden pan, który cały czas tasuje karty, chciałby z kimś zagrać, a nie ma z kim. Niektórzy chętnie by się z kimś pomodlili i wspólnie odmówili np. dziesiątkę Różańca, Koronkę. Wystarczy ich trochę poznać, żeby zobaczyć, co lubią, czego im brakuje – przekonuje ks. Bartłomiej.
Aleksandra Borowska, opiekunka prowadząca dla podopiecznych terapię zajęciową podkreśla, że wolontariat to relacja, która obu stronom przynosi korzyści. – Pacjent dostaje wsparcie i bliskość, kontakt z drugim człowiekiem – to, na czym nam najbardziej zależy. Wolontariusz zdobywa doświadczenie i satysfakcję. Nasz ośrodek jest otwarty na współpracę z wolontariuszami, podopieczni chcą się z nimi spotykać – dodaje.
Każda osoba, która ukończyła 18 rok życia i chciałaby spróbować swoich sił jako wolontariusz z osobami starszymi, może zgłaszać się do Ośrodka św. Jerzego. Przed pierwszą wizytą u podopiecznych odbywa się spotkanie z opiekunem, zapoznające także ze specyfiką ośrodka. – Wszystkich chętnych prosimy o telefon do nas: 505 701 905. Wtedy zaprosimy na rozmowę, opowiemy o naszym ośrodku i podopiecznych. Damy czas na wdrożenie, zobaczenie, jak wygląda np. terapia zajęciowa, czego potrzebują nasi pacjenci – wyjaśnia Aleksandra Borowska.
– Zapraszamy do współpracy każdego, kto chciałby się podzielić chwilą swojego czasu, swoimi umiejętnościami – zachęca opiekunka. – Spotkania z wolontariuszami mogą odbywać się podczas terapii zajęciowej, ale także popołudniami, indywidualnie. Takie indywidualne spotkania otwierają często przestrzeń do tego, by relacja była bliższa, osobista.
Tradycja kolędowania powoli znika z naszej przestrzeni, zwłaszcza dużych miast, ale też w mniejszych miejscowościach, a nawet na wsiach, gdzie była najmocniej zakorzeniona. Chcąc wyjść naprzeciw tym tendencjom, Szkolne Koło Wolontariatu działające przy Zespole Szkół Specjalnych nr 28 w Częstochowie zorganizowało wspólne kolędowanie.
Na zaproszenie koła przyjechała grupa kolędników z Witkowic skupiająca się przy lokalnej świetlicy „Nasza Przystań”. Prowadzi ją Andrzej Borkowski. To grupa z dużymi tradycjami kolędniczymi. Od dziesięciu lat chodzą po domach i niosą Dobrą Nowinę o nowo narodzonym Jezusie.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
Stolica Apostolska angażuje światową wiedzę naukową, aby zająć się kwestią zrównoważonego rozwoju: w dniach 9 i 10 marca w ogrodach papieskich w Castel Gandolfo zostanie utworzony Globalny Sojusz na rzecz Ekologii Integralnej, poinformowano 6 marca. Międzynarodowa sieć na rzecz ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju powstaje pod patronatem Papieskiego Centrum Edukacyjnego „Laudato Si’” w Castel Gandolfo oraz Katolickiego Uniwersytetu Notre Dame w stanie Indiana, w USA.
Na dwudniowym wydarzeniu inauguracyjnym będzie reprezentowanych ponad 60 uniwersytetów z Europy, Azji, obu Ameryk i Afryki, a także liderów organizacji międzynarodowych. Celem Globalnego Sojuszu jest opracowanie konkretnych działań na rzecz ochrony klimatu. Zasadami przewodnimi są encyklika „Laudato si’” papieża Franciszka (2013-2025) z 2015 roku oraz społeczne nauczanie Kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
