Reklama

Niedziela Lubelska

Bezcenny dar

Świątynia jest darem Boga dla nas, a jednocześnie naszym darem dla Pana Boga – powiedział abp Stanisław Budzik.

Niedziela lubelska 41/2022, str. IV

[ TEMATY ]

poświęcenie kościoła

Tadeusz Boniecki

W uroczystościach wzięła udział delegacja górników

W uroczystościach wzięła udział delegacja górników

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Poświęcenie kościoła to historyczne wydarzenie w życiu każdej wspólnoty parafialnej. Takiej radości 25 września doświadczyli wierni z parafii Przenajświętszej Trójcy w Chełmie. Uroczystościom przewodniczył abp Stanisław Budzik.

Od kaplicy do kościoła

Przy kaplicy na os. Gwarek w Chełmie bp Bolesław Pylak najpierw utworzył samodzielny ośrodek duszpasterski, a 25 września 1990 r. erygował parafię, której pierwszym proboszczem został ks. Jacek Brogowski. Na początku wierni zgromadzili się na modlitwie w kaplicy, która znajduje się przy pl. Jana Pawła II, a w 1993 r. wraz z proboszczem podjęli trud budowy kościoła. Realizację projektu przygotowanego przez architekta Dariusza Lewandowskiego w latach 1998 – 2009 kontynuował ks. prał. Tadeusz Kawala. Kolejny proboszcz zapisał się w historii wspólnoty jako gorliwy kapłan i troskliwy gospodarz. Po jego śmierci wspólnotą krótko zarządzał ks. Robert Raczyński, a od 2010 r. proboszczem jest ks. Wojciech Jaroszyński. W duszpasterskiej pracy wspomagają go wikary ks. Tomasz Atras i senior ks. Mieczysław Bochenek. Dzięki wyjątkowemu zaangażowaniu ks. Jaroszyńskiego i ofiarności czterotysiecznej wspólnoty udało się doprowadzić prace do końca i przygotować kościół do konsekracji. Duchowym przygotowaniem do historycznej uroczystości były Misje święte, przeprowadzone przez ks. Romana Skowrona.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Radość parafii

– Jeśli domu Pan nie zbuduje, na próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą. Dziś dziękujemy Bogu w Trójcy Jedynemu za dar naszego kościoła. Budowaliśmy naszą świątynię przez wiele lat, w wielkim trudzie; dziś radujemy się jej pięknem. Cieszymy się, że od tego momentu nasz kościół będzie przekazany na wyłączną własność Pana Boga. Wierzymy, że ta świątynia będzie służyć Bogu i ludziom. Bóg będzie w niej uwielbiony, a my dostąpimy uświęcenia – powiedzieli przedstawiciele parafian. Słowa powitania do parafian i zaproszonych gości, w tym poseł na Sejm RP Anny Dąbrowskiej-Banaszek i zastępcy prezydenta miasta Chełma Doroty Cieślik, skierował ks. Wojciech Jaroszyński. – Niech ta piękna liturgia zbliży nas do Boga i uświadomi, że jesteśmy Kościołem Jezusa Chrystusa – powiedział ksiądz proboszcz. Przywołał też osoby zaangażowane w dzieło budowy świątyni i podziękował w imieniu całej wspólnoty parafialnej tym, którzy składali ofiary i fundowali do kościoła różne potrzebne elementy. Podczas powitania biskupa lubelskiego i przekazania mu kluczy do świątyni, ks. Jaroszyński poprosił: – Spraw, by ta budowla wznoszona przez ludzi, stała się darem danym na własność Panu Bogu.

Żywy Kościół

W homilii abp Stanisław Budzik nawiązał do znaczenia Kościoła jako wspólnoty ludu Bożego. – Święty Paweł przypomina, że Kościół to nie tylko budynek z cegły i kamienia, ale przede wszystkim budowla z żywych kamieni, zbudowanych na fundamencie, którym jest Jezus Chrystus. Przez chrzest staliśmy się świątynią Boga. Duch Boży mieszka w nas jak w świątyni i czyni z nas jedną rodzinę Bożych dzieci – nauczał pasterz. –Dziękujemy Chrystusowi za ten kościół i ludzi, którzy go wybudowali. Papież Benedykt XVI napisał, że budynek kościelny reprezentuje żywy Kościół. Kiedy przez cały dzień jesteśmy zajęci naszą pracą, on stoi i pełni wartę; jest trwałą obecnością i skupieniem naszej wiary i modlitwy. Ta budowla żyje dzięki nam. Gdy jej nie uduchowimy, nie wniesiemy w nią naszej wiary, nadziei i miłości, pozostanie jedynie kamieniem i drewnem – przestrzegł arcybiskup. Słowa papieża seniora pozostawił jako zadanie dla wspólnoty parafialnej i poprosił, by wierni wypełniali kościół obecnością i modlitwą.

Więcej na www.lublin.niedziela.pl

2022-10-04 12:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uroczystość poświęcenia kościoła własnego

Ostatnia niedziela października jest w naszej diecezji przeznaczona na obchód rocznicy poświęcenia kościoła własnego, czyli parafialnej świątyni, w której „gromadzi się wspólnota chrześcijańska, aby słuchać słowa Bożego, zanosić modlitwy błagalne, wielbić Boga, a przede wszystkim sprawować sakramenty i gdzie przechowuje się Najświętszy Sakrament Eucharystii” (Dekret Świętej Kongregacji Sakramentów i Kultu Bożego z 29 maja 1977 r.).
CZYTAJ DALEJ

Pierwsza ofiara wojny Izraela z Iranem jest katoliczką

2026-03-03 07:09

[ TEMATY ]

śmierć

Portal X

Mary Ann Velasquez de Vera

Mary Ann Velasquez de Vera

Mary Ann Velasquez de Vera, 32‑letnia pochodząca z Filipin katolicka opiekunka osób starszych, została pierwszą zgłoszoną ofiarą irańskiego ataku rakietowego na Tel Awiw. Zginęła podczas próby ewakuacji swojej podopiecznej, kobiety, którą się opiekowała - według lokalnych źródeł izraelskich podopieczna została wydobyta żywa spod gruzów, choć odniosła obrażenia. Mary Ann mieszkała w Tel Awiwie od 2019 roku i była aktywna w lokalnej katolickiej wspólnocie w Tel Awiwie. Jej mąż również pracuje w Izraelu.

W sobotę 1 marca podczas alarmu rakietowego Mary Ann próbowała ewakuować swoją podopieczną do schronu. Ze względu na stan zdrowia pacjentki nie udało im się dotrzeć na czas do bezpiecznego miejsca. W momencie wybuchu rakiety Mary Ann została trafiona odłamkami i odniosła obrażenia śmiertelne, zmarła w drodze do szpitala. Pierwsze informacje mówiły również o śmierci podopiecznej, ale została ona wydobyta spod gruzów żywa, choć odniosła obrażenia.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję