Już od najmłodszych lat wykazywała się gorliwością w wierze. Życie upływało jej na pracy na roli, nauce i modlitwie. Szczególnie chętnie modliła się na różańcu, podarowanym jej przez matkę. Modlitwą wypełniony był też jej dom rodzinny, wspólnie modlono się przy posiłkach i na zakończenie dnia, codziennie śpiewano Godzinki.

Na rozwój duchowy i społeczne zaangażowanie Karoliny duży wpływ miał jej wuj Franciszek Borzęcki – pobożny człowiek, działacz społeczny. Prowadził świetlicę i bibliotekę; poprosił siostrzenicę o pomoc, dzięki czemu Karolina uczestniczyła w lokalnych wydarzeniach kulturalnych, np. w śpiewie pieśni religijnych i patriotycznych, recytowaniu utworów polskich pisarzy i poetów.

Karolina chętnie dzieliła się z otoczeniem poznanymi prawdami wiary. Katechizowała swoje liczne rodzeństwo i inne dzieci z okolicy. Pomagała chorym i zniedołężniałym, brała czynny udział w życiu parafii.

Zginęła śmiercią męczeńską na początku I wojny światowej, broniąc swojej czystości przed carskim żołdakiem. Jest patronką Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz Ruchu Czystych Serc. Błogosławiona Karolina Kózkówna przypomina nam o godności człowieka; jak zauważył Jan Paweł II: „Z tą świadomością oddała (...) swoje młode życie, kiedy trzeba było je oddać, aby obronić swą kobiecą godność”.

Bł. Karolina Kózkówna ur. 2 sierpnia 1898 r. zm. 18 listopada 1914 r.