Podczas II Kongresu Teologii Praktycznej „Parafia Jutra” w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej zaprezentowały się jedne z najbardziej aktywnych parafii w Polsce.
Wydarzeniu towarzyszyło hasło: „Razem odnawiajmy nasze parafie”. Uczestnicy kongresu wieczór 20 września spędzili z laureatami konkursu „Aktywna Parafia”.
Zwycięzcy podkreślali trzy filary funkcjonowania parafii: pierwszy to formacja i ewangelizacja, dbałość o liturgię, zaangażowanie w jej przygotowanie osób świeckich; drugi to działalność charytatywna – od pomocy materialnej przez duchową; trzeci to aktywne życie parafialne, integracja. Proboszcz parafii Ducha Świętego w Mielcu (diec. tarnowska), która wygrała drugą edycję konkursu, zaznaczył, że ważna jest stała aktywność parafii, a nie eventy. Podstawą jest piękna liturgia, wspólne inicjatywy, ale także dobrze wyposażone sale parafialne, w których wspólnoty mogą prowadzić formację.
W parafii Wszystkich Świętych w Słupi (diec. kaliska) prężnie działają wspólnoty parafialne prowadzone przez osoby świeckie, a dzieci i młodzież angażują dorosłych w życie parafialne. Wspólnotę św. Charbela tworzy młodzież, a w parafii funkcjonuje też parafialna grupa ewangelizacji teatralnej. Kolejna wyróżniona parafia – św. Huberta w Zalesiu Górnym (arch. warszawska) dba m.in. o duszpasterstwo rodzin, prowadząc szpitalik małżeński. Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łodzi, mimo zaangażowania niewielu parafian, prowadzi duszpasterstwo niesłyszących i osób z niepełnosprawnością intelektualną, troszczy się o samotnych i chorych na depresję. Wierni ze wspólnoty św. Wincentego a Paulo w Bydgoszczy pomagają m.in. ludziom w kryzysie bezdomności, wspierają też skrzywdzone kobiety i dzieci.
Proboszcz parafii św. Huberta w Zalesiu Górnym zaproponował, by laureaci stworzyli projekt pomocy dla innych parafii – zaprosili rady parafialne na szkolenie warsztatowe oraz objęli wspólnoty parafialne roczną opieką, która pozwoliłaby wytyczyć kierunki rozwoju.
Niech nas nie przerażają bluźnierstwa i napaści na naszą wiarę. To zaledwie mała cząstka tego, co w niektórych częściach świata cierpią chrześcijanie, a co może stać się i naszym udziałem – mówił w święto Przemienienia Pańskiego bp Grzegorz Balcerek.
Poznański biskup pomocniczy odprawił uroczystą mszę św. w sanktuarium Przemienienia Pańskiego. Stanowi ono część najstarszego poznańskiego szpitala, założonego przez Siostry Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo.
W wiosce Tbenine w południowym Libanie, w kościele św. Jerzego odkryto coś, co niektórzy nazywają cudem
Duchowny Marios Khairallah powrócił do kościoła św. Jerzego w Tibnin po zawieszeniu broni i znalazł konsekrowaną Hostię dokładnie tam, gdzie zostawił ją kilka tygodni wcześniej, bez żadnych oznak pogorszenia - informują portale hiszpańskojęzyczne infocatolica.com oraz aciprensa.com.
W wiosce Tibnin, w ogarniętym wojną południowym Libanie, zniszczony kościół był miejscem tego, co jego proboszcz bez wątpienia nazywa znakiem niezniszczalnej obecności Chrystusa. Melchicki ksiądz greckokatolicki Marios Khairallah, powrócił do kościoła św. Jerzego 17 kwietnia – po wejściu w życie rozejmu – i zastał tam odkrycie, które zaparło dech w piersiach całej społeczności: Chleb Eucharystyczny, który zostawił w kościele kilka tygodni wcześniej, pozostał nienaruszony, bez śladu zepsucia, po 47 dniach przymusowego opuszczenia.
Fragment rękopisu "Bogurodzicy" z 1408 r. przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie
Od wieków rozbrzmiewa w polskich świątyniach, niemalże każdego dnia na początku Apelu Jasnogórskiego w Kaplicy Cudownego Obrazu niosąc w sobie modlitwę i narodową dumę. „Bogurodzica” to najstarsza polska pieśń, która jednoczyła pokolenia w chwilach próby, wciąż porusza serca i inspiruje do refleksji nad korzeniami wiary. O jej niezwykłej historii, duchowym przesłaniu i znaczeniu dla współczesnych Polaków opowiada ks. Igor Urban, dyrektor Metropolitalnego Studium Organistowskiego we Wrocławiu.
Historia Bogurodzicy sięga średniowiecza. - Źródła historyczne podają nam część informacji, które znamy jako właściwe, część to źródła legendarne. Pochodzi z XIII wieku, tutaj w miarę historycy są zgodni. Początkowo przypisywano autorstwo tekstu świętemu Wojciechowi. Dzisiaj już ta teoria jest zupełnie odrzucana. Mówimy, że być może był to Bogumił, który był ówczesnym i kaznodzieją, i spowiednikiem zasiadającym na książęcym szlaku. I mówimy, że jest to pieśń ojców, bo jest to najstarsza pieśń, która towarzyszyła zarówno życiu religijnemu, jak i patriotycznemu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
