Fundacja Orszak Trzech Króli zachęca do wystawiania przedstawień jasełkowych w rodzinach, wśród krewnych, znajomych i sąsiadów. Proponujemy wybór tekstów scen służących do przygotowania prostych jasełek. Do odgrywania ról można zaprosić dzieci, rodziców, wujków, ciocie, babcie i dziadków. Wszyscy mogą być jednocześnie aktorami i widzami.

PRZEDSTAWIENIE JASEŁKOWE

Scena pod oknem zasłoniętym ciemną zasłoną, do której przyczepione są małe gwiazdy i jedna duża kometa.

SCENA 1 – POSZUKIWANIE GOSPODY

Maryja i Józef podchodzą do Gospodarza i „pukają” do drzwi.

GOSPODARZ (w koszuli i kamizelce):

Kto po nocy do drzwi puka?

JÓZEF:

Dla rodziny miejsca szukam.

Zimno, ciężko stać na chłodzie.

GOSPODARZ:

Nie ma miejsca dziś w gospodzie.

JÓZEF:

Maria będzie wkrótce rodzić.

GOSPODARZ:

Nie ma po co tu przychodzić.

Gdy bogaci idą goście,

drzwi otwarte są na oścież.

Miejsca nie ma, powiedziałem...

JÓZEF:

Idźmy, Mario, szukać dalej.

MARYJA:

Chłodem wieje na tym świecie,

gdy pod sercem mieszka Dziecię.

JÓZEF:

Widzę stajnię tam, pod lasem,

zatrzymamy się tymczasem.

Schodzą ze sceny.

SCENA 2 – NARODZINY JEZUSA

Maryja wchodzi na scenę, na rękach trzyma Jezusa (najmłodszy członek rodziny lub lalka), siada na stołku, obok Maryi staje św. Józef.

JÓZEF:

W szopie pod strzechy okryciem

dziś narodził się Zbawiciel.

Wszyscy śpiewają: „Gdy się Chrystus rodzi”.

SCENA 3 – SPRZĄTANIE SZOPKI

Aniołowie w bieli, ze skrzydłami, nad głowami mają aureole.

ANIOŁ 1 zamiata:

Trzeba pilnie tu posprzątać!

Pajęczyny wiszą w kątach!

ANIOŁ 2:

Zmienić sianko w żłobie wołka,

dolać wody dla osiołka.

ANIOŁ 1:

Przy żłóbeczku z prawej strony

postaw bukiet traw suszonych.

ANIOŁ 2:

Już, tylko jeszcze wysuszę

kilka wypranych pieluszek.

ANIOŁ 1:

Nagotuję coś dobrego,

choć gotować nie ma z czego.

I dorzucę garść przyprawy:

szczyptę wiary do potrawy,

kroplę dobra, smak miłości.

Trzeba poczęstować gości!

ANIOŁ 2:

Wszystkim dziś przypomnieć muszę:

sprzątaj izbę, sprzątaj duszę!

ANIOŁ 1:

Gdy się zakurzyło wielce,

ścieraj kurze, oczyść serce!

ANIOŁ 2:

Wymieć wszystkie zaległości!

Przyjdzie Najwspanialszy z gości!

ANIOŁ 1:

Pieśni słychać lekkie brzmienie:

już jest Boże Narodzenie!

Aniołowie przynoszą stołek dla Maryi i „żłóbek” (np. okryty materiałem niemowlęcy fotelik samochodowy).

SCENA 4 – POBUDKA PASTERZY

Z boku sceny na ziemi kładą się pasterze (ubrani w czapki, kapelusze, serdaki, kamizele futrzane) i „śpią”.

Wszyscy śpiewają: „Wśród nocnej ciszy”.

PASTERZ 1 wstaje i opowiada:

Nocną straż trzymamy z bratem.

Ciemność, cisza rządzi światem.

Usłyszałem pienia głosy,

głowę wznoszę pod niebiosy,

coś mnie nagle oślepiło!

PASTERZ 2:

Co to było? Co to było?

PASTERZ 1:

Owce w strachu uciec chciały.

Anioł wpośród stanął biały!

Wszyscy śpiewają: „Anioł Pasterzom mówił”.

ANIOŁ 1:

Hej, pasterze! Cud się stanie,

tam, w stajence! Tam, na sianie!

W smutnym świecie odnajdziecie

Zbawiciela – Boże Dziecię.

PASTERZ 1:

Biegnie Bartek od zagrody,

anioł woła, że narody

otrzymają dziś zbawienie.

PASTERZ 2:

Dalej słychać wdzięczne pienie.

Myślę: sen to jest czy jawa?

Potem drugi anioł stawa.

PASTERZ 1:

Więc choć nie brak było trwogi,

wnet na równe staję nogi,

budzę resztę. Szymon sapie,

Wojtek niczym niedźwiedź chrapie.

PASTERZ 2:

Żaden nie chce nam uwierzyć,

a tu już nam trzeba bieżyć.

PASTERZ 1:

Godzin jeszcze moc do rana.

Chwytam jagnię i barana,

Bartek wziął osełkę masła,

a tu jasność nagle zgasła.

PASTERZ 2:

Anioł zniknął gdzieś w oddali.

Czy to sen? Bo żeśmy spali...

PASTERZ 1:

Wkrótce, nie jest to sekretem,

Jan ujrzał nad wsią kometę,

co po niebie biegła prędko

i zawisła nad stajenką.

Wszyscy śpiewają: „Pójdźmy wszyscy do stajenki”.

PASTERZ 2:

Więc już było zgadnąć łatwo,

że przywiodło nas tu Światło.

Że uwolni nas od smutku,

gdy klękniemy wraz przy żłóbku.

PASTERZ 1:

Przy ubogim, świętym żłobie

i oddamy pokłon Tobie.

PASTERZ 2:

Jezu, my wśród przygód mnóstwa,

mimo udręk i ubóstwa,

poznajemy w Tobie Pana

i padamy na kolana.

MAŁY PASTUSZEK:

Przyjmij, Jezu, od pastuszka

skromny dar mego serduszka.

Obiecują dziś pasterze

kochać Ciebie mocno, szczerze.

Wszyscy śpiewają: „Przybieżeli do Betlejem”.

SCENA 5 – OLŚNIENIE KRÓLÓW

Z boku sceny stoją Kacper, Melchior i Baltazar z lunetami w rękach.

KACPER (w czerwonym płaszczu, z koroną na głowie):

Niebo gwiaździste i cisza.

Nagle ujrzałem Jowisza.

BALTAZAR (w niebieskim płaszczu, z turbanem na głowie):

Przyszła noc – piękna, bezchmurna,

Jowisz w pobliżu Saturna.

MELCHIOR (w zielonym płaszczu, z turbanem lub koroną na głowie):

Muszę wyczyścić lunetę.

Widzę na niebie kometę.

KACPER:

Takie zjawisko zachodzi,

kiedy Nowy Król się rodzi.

MELCHIOR:

Król nadchodzi prosto z nieba.

Przygotować dary trzeba!

BALTAZAR:

Zaniesiemy dar z ochotą,

mirrę...

MELCHIOR:

...kadzidło...

KACPER:

...i złoto.

Królowie biorą do ręki szkatułki i kuferki.

Wszyscy śpiewają: „Mędrcy świata”, pierwszą zwrotkę.

SCENA 6 – SPOTKANIE Z HERODEM

HEROD (z boku sceny, w bogatym płaszczu, ze złotą koroną na głowie):

Ja jestem królem Herodem,

co włada całym narodem.

Sprzeciwić nikt się nie waży,

bo użyję mojej straży!

KACPER:

Witaj nam, królu Herodzie,

ujrzałem gwiazdę na wschodzie.

HEROD:

To ja jestem tutaj gwiazdą!

I sprzeciwiam się najazdom!

MELCHIOR:

Lecz Król Nowy się narodził

i nas wszystkich oswobodzi!

HEROD:

Bo za chwilę się rozczulę...

Tylko ja tu jestem królem!

BALTAZAR:

Gdzie jest Nowonarodzony?

Chcemy złożyć Mu pokłony.

HEROD:

Zimno, wiatr na świecie hula,

idźcie sobie szukać Króla.

Dajcie znać, gdzie położony,

to i ja złożę pokłony...

Gdy królowie pójdą sobie,

mam już plan i wiem, co zrobię, ha, ha, ha!

Wszyscy śpiewają: „Mędrcy świata”, drugą zwrotkę.

SCENA 7 – POKŁON TRZECH KRÓLÓW

Królowie podchodzą do żłóbka.

BALTAZAR:

Jezu Nowonarodzony,

składam Tobie dziś pokłony.

Ty mi dajesz mądrość, siłę,

przyjmij, proszę, w darze mirrę.

MELCHIOR:

Boski układ gwiazd na niebie

przyprowadził mnie do Ciebie,

Ty mi nową drogę wskażesz.

Przyjmij więc kadzidło w darze...

KACPER:

Jezu, Ty przygarniasz wszystkich.

Składam Tobie pokłon niski.

Będę służyć Ci z ochotą –

przyjmij w darze szczere złoto.

ANIOŁ 1:

Niechaj każdy z was wyrusza

w drogę, witać Zbawiciela.

Radość w sercach, radość w duszach.

Skarb pokoju i wesela.

Wszyscy śpiewają: „Bóg się rodzi”.

KONIEC