W dniach 15-22 czerwca diecezja drohiczyńska przeżywała peregrynację relikwii Błogosławionej Rodziny Ulmów, wyniesionej na ołtarze 10 września 2023 r. w Markowej (archidiecezja przemyska).
Relikwie przez 7 dni odwiedziły 7 miejsc w naszej diecezji. Były to kolejno: Bielsk Podlaski, Brańsk, Ciechanowiec, Drohiczyn, Prostyń, Sokołów Podlaski oraz Węgrów. Przyjechały z Archidiecezji Białostockiej, a zostały przekazane do Diecezji Siedleckiej.
Przebieg peregrynacji
Reklama
Koordynatorem wydarzenia był ks. Piotr Arbaszewski, diecezjalny duszpasterz rodzin, który odpowiadał za transport relikwii oraz prowadził czuwania i konferencje. W każdej parafii przygotowano program czuwania. Zaproszono w nim do spotkania z błogosławionymi działające w dekanacie wspólnoty oraz parafie. Stałym punktem wszystkich spotkań była Msza św. na powitanie relikwii, Apel Jasnogórski z konferencją ks. Piotra Arbaszewskiego, Msza św. o północy, Droga Krzyżowa oraz Msza św. na pożegnanie relikwii. W posługę liturgiczną byli zaangażowani kapłani z różnych parafii w dekanacie. Choć relikwie nie odwiedziły każdej parafii diecezji, to każda parafia miała możliwość skorzystania z tego świętego czasu odwiedzając najbliższy jej kościół stacyjny. Czas pomiędzy nabożeństwami był przeznaczony na czuwanie przy relikwiach różnych wspólnot oraz parafian. W modlitwę były zaangażowanie koła różańcowe, wspólnoty działające przy parafiach, dzieci i młodzież, uczniowie klas mundurowych, jubilaci świętujący rocznice zawarcia sakramentu małżeństwa. Aby umożliwić lepsze poznanie życia i męczeńskiej śmierci rodziny Ulmów przygotowano specjalne banery z informacjami oraz do każdej parafii zostały dostarczone materiały duszpasterskie z modlitwami za rodziny, ojców, matki, litaniami, propozycją rozważań Drogi Krzyżowej oraz rozważań różańcowych. Swoistym przygotowaniem do peregrynacji w całej diecezji, były rozważania, których wierni słuchali podczas nabożeństw majowych.
Peregrynacja rozpoczęła się 15 czerwca w bielskiej bazylice. Relikwie zostały przywitane przez bp. Piotra Sawczuka, który przewodniczył Mszy św. oraz wygłosił homilię. – Ulmowie stają w szeregu bohaterów, ludzi prostych, ale zarazem swoimi czynami ratujących zręby cywilizacji chrześcijańskiej, zbudowanej na Ewangelii – podkreślił pasterz diecezji.
– Wielodzietne małżeństwo Józefa i Wiktorii, z narażeniem własnego życia oraz życia gromadki swoich dzieci, postanowiło ocalić życie ośmiorga Żydów. To się niestety nie udało. Wszyscy – ratujący i ratowani – zostali zabici przez niemiecką żandarmerię. Nie udało się ocalić życia. Coś się jednak udało. Udało się przyzwoicie zachować, podjąć bohaterską próbę zachowania życia ludzi, którym odmówiono prawa do życia – mówił biskup.
Przez kolejne dni peregrynacji wierni z różnych parafii mogli spotkać się z błogosławionymi męczennikami, ucałować relikwie, oraz zawierzać siebie i swoje rodziny ich wstawiennictwu. Wielką rolę rodziny podkreślał bp Piotr, w kazaniu kierowanym do słuchaczy: – Bardzo ważna jest rola rodziny. Jest to najbardziej powszechna droga powołania ludzi świeckich, otwarta na życie, wychowująca, kształtująca dobre relacje. Ucząca podejścia i przygotowania do życia.
Relikwie pożegnano 22 czerwca w węgrowskiej bazylice, skąd odjechały do Diecezji Siedleckiej.
Modlitwa przed relikwiami rodziny Ulmów w diecezji Columbus
Relikwie rodziny Ulmów wzywają nas do ochrony zagrożonego życia, narodzonego i nienarodzonego. Przypominają nam również o obowiązku przeciwstawienia się każdej formie antysemityzmu – powiedział Vatican News biskup diecezji Columbus Earl Fernandes. Relikwie Józefa i Wiktorii Ulmów i ich dzieci oraz ks. Michaela Josepha McGivney’a, założyciela Rycerzy Kolumba, nawiedzają obecnie kościoły diecezji Columbus w stanie Ohio.
Bp Fernades odnosząc się do peregrynacji relikwii błogosławionego ks. Michaela McGivneya, wskazał, że pozwalają one na nowo wyrazić uznanie dla jego posługi, a także patriotyzmu, gdy świętujemy 250 rocznicę powstania Stanów Zjednoczonych. Założona przez niego organizacja Rycerzy Kolumba jest największą na świecie katolicką organizacją mężczyzn liczącą ponad 2 miliony członków. Założyciel został beatyfikowany w 2020 roku.
Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
Bóg oczekuje jedynie od człowieka, aby przynosił owoce nawrócenia, owoce miłości i pracy, owoce przyjaźni i modlitwy, by był pracowity w swoim życiu. To najważniejsze, czego oczekuje od człowieka Bóg. Daje mu wiele, obdarza go swoją łaską, przychodzi mu z pomocą w każdej sytuacji, czekając w zamian na – nawet minimalne – owoce jego działań.
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce». Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
