W sąsiedztwie Narodowego Sanktuarium św. Józefa powstał Ogród św. Józefa, gdzie wierni będą mogli odprawiać nabożeństwo siedmiu smutków i siedmiu radości św. Józefa. Pomysłodawcą stworzenia ogrodu świętego jest ks. prał. Jacek Plota, który wyjaśnił, że o takie miejsce, gdzie można pobyć i pokontemplować w ciszy, pytali pielgrzymi, turyści, parafianie i mieszkańcy Kalisza.
Ogród św. Józefa znajduje się na terenie będącym własnością parafii, w bezpośrednim sąsiedztwie kaliskiej bazyliki, obok najstarszego w Polsce Parku Miejskiego. Umieszczono w nim siedem postumentów z piaskowca w formie prostopadłościanów z podświetlanymi witrażami ilustrującymi radości i smutki św. Józefa. Przed wejściem do ogrodu stoi wykonana z brązu figura św. Józefa, który jedną ręką wskazuje na bazylikę i zachęca do wejścia, a drugą przytula Pana Jezusa, jako Jego opiekun.
Uroczystość poświęcenia poprzedziła Msza św. pod przewodnictwem biskupa kaliskiego Damiana Bryla, który w homilii pogratulował ks. prał. Plocie inicjatywy i podziękował osobom, dzięki którym powstał ogród. – Niech to miejsce daje nam doświadczenie pokoju, harmonii, spotkania z przyrodą, ale przede wszystkim niech będzie spotkaniem ze św. Józefem, który nie tylko chce być naszym orędownikiem i nie tylko wstawia się za nami przed Bożym majestatem, ale też chce nas wprowadzać w sposób Bożego życia – zaznaczył hierarcha.
Po poświęceniu ogrodu odprawiono nabożeństwo siedmiu smutków i siedmiu radości św. Józefa.
...szczególna wspólnota religijna ma swoją siedzibę przy kaliskim sanktuarium?
Narodowe sanktuarium św. Józefa w Kaliszu jest najważniejszym w Polsce ośrodkiem kultu św. Józefa – patrona rodzin, do którego rocznie przybywa nawet 200 tys. pielgrzymów z całej Polski. W sanktuarium znajduje się cudowny obraz Świętej Rodziny nieznanego autora, namalowany ok. 1673 r. Obraz został ukoronowany papieskimi koronami 15 maja 1796 r., a w 1985 r. miała miejsce jego rekoronacja. Do szczególnego rozwinięcia kultu św. Józefa Kaliskiego przyczyniły się trzy wydarzenia: cudowne wyzwolenie księży więźniów obozu w Dachau (29 kwietnia 1945 r.), utworzenie w Kaliszu Polskiego Studium Józefologicznego (24 września 1969 r.) oraz wizyta Jana Pawła II w kaliskim sanktuarium (4 czerwca 1997 r.). To tutaj papież zawierzył św. Józefowi wszystkie polskie rodziny oraz sprawę ochrony życia nienarodzonych. 25 marca 1992 r. św. Józef został patronem nowo utworzonej diecezji kaliskiej. Podczas comiesięcznego nabożeństwa w intencji rodzin i obrony życia poczętego biskup dokonuje zawierzenia św. Józefowi rodzin i dzieci nienarodzonych.
Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
Hiszpanie i Polacy dominują wśród zagranicznych pielgrzymów docierających w zorganizowanych grupach do Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie - wynika ze statystyk władz tego miejsca kultu maryjnego. Rektorat fatimski sprecyzował, że najliczniej reprezentowanymi diecezjami wśród pątników docierających do Fatimy są Lizbona, Porto oraz Braga.
Pomimo dominacji Portugalczyków w łącznym gronie prawie 6,5 mln pielgrzymów, którzy w 2025 r. odwiedzili to sanktuarium najwięcej zorganizowanych grup pątników dotarło tam z zagranicy. W sumie przybyło tam 5608 grup pielgrzymkowych, czyli o 7,2 proc. więcej w porównaniu do 2024 r. Jak przekazała rzecznik prasowa sanktuarium fatimskiego Patrícia Duarte, rok 2025 przyniósł większe o ponad 241 tys. grono pątników, wśród których, jak podkreśliła wyróżniali się pielgrzymi z Azji. Odnotowała, że kontynent ten ma już 22,3-procentowy udział wśród wszystkich przybywających do Fatimy wiernych. Wśród przybyszów z Azji dominują obywatele Indonezji. W minionym roku dotarło ich do sanktuarium prawie 14 tys. Innymi licznymi przybyszami z tego kierunku byli Wietnamczycy i Filipińczycy; odpowiednio 8,2 tys. i 6 tys.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
