W sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej – jednym z największych ośrodków pielgrzymkowych w Polsce – powstaje wyjątkowe miejsce modlitwy: kaplica poświęcona św. Carlowi Acutisowi.
W dniu kanonizacji bł. Carla Acutisa – 7 września w bazylice licheńskiej zostanie otwarta kaplica dedykowana temu młodemu świętemu. Jest to także dzień wniesienia do niej jego relikwii. Kaplica będzie się mieściła w sali Całunu Turyńskiego – miejscu, które już teraz stanowi przestrzeń kontemplacji i duchowej zadumy.
Carlo Acutis to postać niezwykle aktualna i inspirująca – zwłaszcza dla młodego pokolenia. Kaplica poświęcona jego osobie jest nie tylko miejscem kultu, ale także przystanią duchową dla pielgrzymów – szczególnie młodzieży, wspólnot parafialnych, rodzin z dziećmi i wszystkich, którzy szukają świętości w codzienności.
Obecność relikwii św. Carla Acutisa w sanktuarium to także znak, że świętość nie ma żadnych ograniczeń. Carlo był zwyczajnym chłopcem, który wybrał nadzwyczajnie intensywne życie duchowe. Jego postać pokazuje, że współczesna młodzież, mimo wyzwań i niepokojów, pragnie głębokiej relacji z Bogiem, a także że świętość jest możliwa dzisiaj – tu i teraz. W dobie kryzysów tożsamości, zagubienia i poszukiwania sensu życia ten młody święty może stać się dla wielu przewodnikiem, a jego kaplica – miejscem spotkania z Tym, którego Carlo kochał najbardziej: Jezusem obecnym w Eucharystii.
Powstanie tego miejsca wpisuje się nie tylko w ideę Roku Jubileuszowego, ale także w szerszy kontekst duchowego przebudzenia i odnowy. Więcej na: www.lichen.pl.
Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włocławku
W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny włocławska bazylika katedralna będzie obchodziła swoje święto patronalne. Z tej okazji do wiernych diecezji biskup włocławski Wiesław Mering skierował słowo poprzedzające zbiórkę ofiar na prace prowadzone w tym pierwszym, co do ważności, kościele diecezji. Jak co roku, wierni wesprą włocławską katedrę składając 15 sierpnia ofiary na tacę.
W swoim słowie bp Mering przypomina okoliczności, w jakich obchodzone będzie święto Wniebowzięcia NMP: „W tym roku naznaczonym epidemią szczególnie gorliwie oddajemy się w opiekę Maryi. Do kogóż mamy się zwrócić, jak nie do Maryi – Uzdrowienia Chorych! W ostatnich miesiącach wszyscy musieliśmy się zmierzyć z wieloma ograniczeniami spowodowanymi pandemią. Widok pustej katedry podczas Triduum Paschalnego na zawsze zostanie w naszej pamięci jako symbol tamtych dni”.
Dzisiejszy fragment jest jednym z kluczowych tekstów o dynastii Dawida. Król zamierza zbudować Panu „dom”, czyli świątynię. Słowo Boga, przekazane przez Natana, odwraca sens tego terminu. W hebrajskim (bajt) oznacza on zarówno budowlę, jak i ród. Bóg nie przyjmuje planu Dawida, a sam obiecuje „zbudować dom” królowi, czyli zapewnić mu trwałą linię potomków. Wyrocznia powstaje w czasie stabilizacji państwa, po przeniesieniu arki do Jerozolimy, w cieniu sporów o to, gdzie i jak oddawać cześć Bogu. W tle stoi także pamięć początku Dawida: Bóg „wziął go z pastwiska”, więc królowanie ma źródło w darze, nie w samowoli. Obietnica ma najbliższe spełnienie w Salomonie, który wzniesie świątynię i obejmie tron po ojcu. Jednocześnie formuły „na wieki” i „tron utwierdzony na wieki” otwierają perspektywę większą niż pojedyncze panowanie. Po upadku Jerozolimy i wygnaniu ta obietnica nie znika. Wraca w Ps 89 oraz w proroctwach o „odrośli” Dawida (cemach), czyli o królu, który przywróci sprawiedliwość. Zwrot „Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem” należy do języka królewskiej adopcji i przypomina Ps 2. Św. Augustyn w „O państwie Bożym” podkreśla, że pełnia tych słów nie mieści się w historii Salomona, bo jego dom popadł w bałwochwalstwo i rozpad. Augustyn wskazuje na Chrystusa, potomka Dawida, który buduje Bogu dom z ludzi, a nie z cedru i kamienia. W uroczystość św. Józefa tekst nabiera rysu cichego realizmu. Józef należy do domu Dawida i staje przy obietnicy nie przez władzę, lecz przez posłuszeństwo i odpowiedzialność za Rodzinę. W jego cichej wierności obietnica o tronie Dawida wkracza w zwyczajny dom.
Święty Józef – najlepszy orędownik w każdej sprawie
2026-03-18 22:40
Liliana Surma /mfs
plakat organizatorów
O jego wstawiennictwie i fenomenie „śpiącego Józefa” opowiada ks. Sebastian Picur, autor najnowszego modlitewnika „Święty Józef śpiący. 19 dni nadziei”.
19 marca Kościół katolicki obchodzi uroczystość św. Józefa, Oblubieńca NMP. „Bóg Ojciec sam wybrał św. Józefa na opiekuna Syna Bożego. Skoro sam Bóg postawił na Józefa, to tym bardziej my” – podkreśla ks. Picur. Święty Józef jest patronem „od zadań specjalnych”, szczególnie w chwilach trudnych i wymagających odwagi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
