W tym roku minęła 80. rocznica od pamiętnych wydarzeń, kiedy to żołnierz polski w imię wolności, na różnych frontach, również tym włoskim, chwytał za broń dążąc do pokoju. Szczególną rolę w walkach o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię odegrali Polacy. Wielu z nich poległo i swoje miejsce spoczynku znalazło na włoskiej ziemi, na czterech cmentarzach żołnierzy polskich: Casamassima, Monte Cassino, Loreto i Bolonia. Do tych trzech ostatnich przybyła wolińska młodzież, która wcześniej spotkała się z papieżem Leonem XIV na Jubileuszu Młodych.
Przede wszystkim w modlitwie prosiła o łaskę Nieba dla naszych poległych rodaków. Zapoznała się z historią Armii Polskiej we Włoszech zwiedziła ekspozycję Muzeum pod Monte Cassino, a swoje przywiązanie do Polski wyraziła przez odśpiewani hymnu: „Jeszcze Polska nie zginęła”. Niech ta szczególna lekcja historii pozwoli młodym rozpalić uczucie wdzięczności za ofiarę polskiego żołnierza złożoną podczas II wojny światowej na różnych frontach i docenić, że dzięki ich odwadze, poświęceniu i determinacji możemy żyć w wolnej Ojczyźnie.
Wolińskie spotkanie miało szczególny charakter, bowiem w czasie jubileuszu 900-lecia misji chrystianizacyjnej św. Ottona z Bambergu na Pomorzu Zachodnim, przybrało charakter Jubileuszu Młodych.
Ojciec św. Franciszek w Światowym Dniu Modlitw o Powołania skierował następujące słowa: „Idźmy jako pielgrzymi nadziei w kierunku Roku Świętego, abyśmy odkrywając na nowo swoje powołanie i odnosząc się do różnych darów Ducha, byli w świecie nosicielami i świadkami marzenia Jezusa: tworzyć jedną rodzinę, zjednoczoną w miłości Boga i złączoną więzią miłości, dzielenia się i braterstwa”.
Postaci św. Bernarda z Clairvaux poświęcił w poniedziałkowy ranek drugie rozważanie rekolekcyjne dla Papieża i Kurii Rzymskiej bp Erik Varden, biskup Trondheim. Wskazał, że św. Bernard pouczony doświadczeniem, zranieniami i prowokacjami dotarł w duchowej drodze do zastanowienia się nad własną sprawiedliwością i zachwytu nad miłosierną sprawiedliwością Boga.
Jakim człowiekiem był św. Bernard? Skąd pochodził? Góruje on nad XII-wiecznym ruchem cysterskim - tak wielka była jego charyzma i pracowitość.
Wielki Post to czas pokuty i nawrócenia, w którym także muzyka podlega wyraźnym zasadom i wewnętrznej dyscyplinie. O znaczeniu ciszy, milknącym „Alleluja” oraz o tym, jak dobierać repertuar w tym okresie roku liturgicznego, rozmawiamy z ks. dr. Grzegorzem Lenartem, duszpasterzem muzyków kościelnych Archidiecezji Krakowskiej i przewodniczącym Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej.
Czym Wielki Post różni się od innych okresów liturgicznych pod względem muzyki? Czy jego wyjątkowy charakter przekłada się na sposób, w jaki Kościół kształtuje muzykę w tym czasie?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
