Reklama

Niedziela Kielecka

Projekt misyjny

O ludziach i inicjatywach misyjnych z ks. Łukaszem Zygmuntem rozmawia Agnieszka Dziarmaga.

2026-02-25 07:56

Niedziela kielecka 9/2026, str. VI

[ TEMATY ]

Niedziela Ad Gentes

Archiwum ks. Łukasza Zygmunta

Marta Socha, świecka misjonarka, nieoceniona osoba na Jamajce

Marta Socha, świecka misjonarka, nieoceniona osoba na Jamajce

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Agnieszka Dziarmaga: Diecezja kielecka realizuje gamę inicjatyw misyjnych, ale ostatnie miesiące przyniosły szczególne ich nasilenie – mam na myśli kataklizm na Jamajce, który zniszczył polską misję, czy dramatyczną zimę na Ukrainie, gdzie pracują nasi misjonarze. Diecezja organizuje im pomoc. Z okazji niedzieli Ad Gentes przypomnijmy te inicjatywy.

Ks. Łukasz Zygmunt: Niedziela Ad Gentes to w Kościele katolickim dzień poświęcony misjom, przypominający, że są one istotą Kościoła. W tym dniu wspieramy duchowo i materialne dzieła misyjne, szczególnie polskich misjonarzy i misjonarki. Diecezja Kielecka od 27 lat prowadzi misję katolicką w Maggotty na Jamajce.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Pełna treść tego i pozostałych artykułów z NIEDZIELI 9/2026 w wersji drukowanej tygodnika lub w e-wydaniu .

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Solidarni z misjonarzami

2026-02-25 07:56

Niedziela podlaska 9/2026, str. IV-V

[ TEMATY ]

Niedziela Ad Gentes

Archiwum s. Agnieszki

Dorosłe osoby po raz pierwszy przyjmują Komunię św.

Dorosłe osoby po raz pierwszy przyjmują Komunię św.

Od 20 lat druga niedziela Wielkiego Postu nazywana jest „Ad Gentes” i przeżywana jako Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami. Wśród posługujących w różnych zakątkach świata są misjonarze i misjonarki z Polski, w tym z diecezji drohiczyńskiej.

W geście solidarności z misjami w całej Polsce modlitwą i ofiarami materialnymi zbieranymi do puszek można wesprzeć dzieło misyjne Kościoła. W diecezji drohiczyńskiej ofiary składane w ciągu całego roku przez członków Kół Różańcowych, zgodnie z intencją bł. Pauliny, są przekazywane do dyspozycji sióstr od wielu lat obecnych wśród cierpiących, służąc pomocą duchową i w miarę możliwości materialną.
CZYTAJ DALEJ

„Znak Jonasza” w Ewangelii oznacza przede wszystkim osobę proroka

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
CZYTAJ DALEJ

Pusty dzban mojego życia

2026-02-26 09:12

[ TEMATY ]

rozważanie

rozważanie Słowa Bożego

Amata J. Nowaszewska CSFN

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać, w tym czasie, kogokolwiek na pustynnych drogach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodzi na zewnątrz, nikt nie widzi, nikt nie pyta. Wszystko, co żyje, szuka w tym czasie cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni i skrycie wrócić.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 08 marzec 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję