Niemal każda droga w Ziemi Świętej prowadzi do miejsc obecnych na kartach Biblii, a nie zawsze dostępnych dla pielgrzymów. Odkrywamy je razem, przemierzając ziemię Jezusa krok po kroku.
Wzniesione przez Heroda Wielkiego mauzoleum ma swoje dalsze dzieje i, jak wiele zbudowanych tu sanktuariów, stanowi swoistą kronikę losów Ziemi Świętej. Zawsze było – i jest obecnie – miejscem, w którym oddaje się cześć pochowanym tu patriarchom. Charakter mauzoleum zależał od dominującej w tym regionie religii i przez to przechodziło ono z rąk do rąk.
Grób patriarchy
Otoczenie opieką przez Heroda grot uważanych za miejsce pochówku Abrahama i jego bliskich sugeruje, że mogły one z czasem stać się miejscami nie tylko pamięci, ale i modlitwy o wstawiennictwo ojców wiary na wzór grobu Racheli. Gdy cofniemy się do I wieku, możemy zapytać, czy Jezus był kiedykolwiek w Hebronie przy pieczarze Makpela. Nowotestamentowe przekazy nic o tym nie mówią, wskazują natomiast na Jezusa jako na syna Abrahama i w Nim widzą faktyczne wypełnienie danej patriarsze obietnicy dotyczącej syna i licznego potomstwa, a w Izaaku ukazują jedynie zapowiedź jej przyszłej pełni. Stąd nie tylko z racji roli samego Abrahama miejsce to stało się ważne dla chrześcijan.
Ostatnie – wspólne dla wszystkich grup – nabożeństwo I Ekumenicznej Pielgrzymki do Ziemi Świętej celebrowane było w niedzielne popołudnie 9 grudnia na katolickim cmentarzu w Jerozolimie. Liturgii przewodniczył ks. Michał Makula – proboszcz luterańskiej parafii w Łodzi
W czasie nabożeństwa czytania ze Starego i Nowego Testamentu przeczytali świeccy i duchowni z Kościoła ewangelicko-augsburskiego, a psalm zaśpiewała przedstawicielka Kościoła katolickiego. W homilii ks. Makula podkreślił, że – Jezus w historii umycia nóg pokazuje nam, że przyjęcie Jego miłości ma swoje konsekwencje. – Skoro doświadczamy Bożej miłości, to tak samo mamy ją okazywać innym. Skoro ja doświadczam w moim życiu tego, jak Bóg mnie kocha, to tak samo ma to być widoczne w moich relacjach wobec innych ludzi, którzy są wokół mnie bez wyjątku i to do końca – mówił.
Scena w Cezarei pokazuje spotkanie Ewangelii z administracją Rzymu. Festus obejmuje urząd po Feliksie. Przyjmuje króla Agryppę II oraz Berenikę. Agryppa należy do rodu Heroda. Zna sprawy żydowskie. Ma także wpływ na życie świątynne. Festus przedstawia mu sprawę Pawła, ponieważ sam nie potrafi uchwycić istoty oskarżenia.
Nabożeństwo do św. Rity w parafii św. Stanisława Kostki we Wrocławiu
Kult św. Rity z Cascii rozwija się w wielu miejscach naszej archidiecezji. Jednym z nich jest parafia św. Stanisława Kostki we Wrocławiu.
Dziś czciciele św. Rity spotkali się na Mszy św. i tradycyjnie złożyli róże przy figurze patronki spraw beznadziejnych. Na początku Mszy św. ks. Krzysztof Głuszko przypomniał kilka faktów z życia św. Rity. – Zaślubiona porywczemu mężowi, znosiła jego złośliwości. Po śmierci męża i synów wstąpiła do klasztoru augustianek, gdzie dawała wspaniały przykład miłości – mówił kapłan i zachęcał do modlitwy: – Przez jej wstawiennictwo prosimy dzisiaj Pana Boga we wszystkich naszych intencjach, którym patronuje św. Rita, czyli w sprawach trudnych, często beznadziejnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
