Biskup Piotr Sawczuk rozpoczynając sprawowanie Mszy św. przypomniał postać założyciela wspólnoty Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, który w czasach głębokiej komuny stworzył dzieło, które do dziś rozwija się i daje przestrzeń do pogłębiania wiary.

Homilię wygłosił moderator generalny Ruchu Światło-Życie, ks. Marek Sędek. Kapłan zwrócił uwagę na to, co ruch wniósł do Kościoła, na formy ewangelizacji i codziennej pracy stosowane we wspólnocie. – Modlitwa spontaniczna, czytanie Pisma Świętego w małych grupach, publiczne dawanie świadectwa osobistego spotkania z Bogiem, obecnie są powszechnie stosowanymi praktykami pogłębiania życia duchowego, ale pół wieku temu ludzie tego nie rozumieli. To wszystko pokazał Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, twórca ruchu oazowego – Ruchu Światło-Życie, Domowego Kościoła, i dziś widzimy, że działał z natchnienia Bożego – powiedział ks. Sędek. Kaznodzieja zwrócił uwagę, na jeszcze jeden aspekt nauczania ks. Blachnickiego, na to, że chciał on odnowy całego Kościoła, a nie jego poszczególnych grup. Dalej zwrócił uwagę na służbę, która jest wpisana w ruch oazowy. Na koniec podkreślił, że jubileusz to nie tylko wspomnienia, ale też umacnianie tożsamości.

Eucharystia była głównym punktem sobotnich uroczystości. Jej dopełnieniem były też: godzina świadectw, powakacyjne spotkanie pielgrzymkowe Ruchu Światło-Życie, rys historyczny Domowego Kościoła i agapa. Spotkanie prowadzili Jolanta i Jakub Celińscy – para diecezjalna. Historię Domowego Kościoła przybliżył moderator diecezjalny ks. Tomasz Szmurło.

W diecezji drohiczyńskiej działają cztery rejony Domowego Kościoła: Bielsk Podlaski – Hajnówka, Łochów, Kamionna oraz Węgrów i Sokołów Podlaski. W sumie ruch skupia obecnie: 133 małżeństwa i 4 wdowy, razem 270 osób.

Ruch działa na terenie diecezji, ale ma też przedstawicieli w strukturach ogólnopolskich. Ks. Jarosław Błażejak jest krajowym moderatorem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

Diecezja Drohiczyńska jest diecezją niewielką, członkowie wspólnoty Domowego Kościoła znają się tu dobrze i mogą na siebie liczyć, tworząc jedność. Za to bycie razem, za wspólnotę która umacnia w wierze i buduje małżonków, dziękowano podczas jubileuszowego spotkania.

Jego zwieńczeniem była agapa w refektarzu seminaryjnym i tort, który słodkim akcentem dopełnił świętowanie.