Umarł, jak żył. Żył w Chrystusie, umarł w Chrystusie. (...) był mi najwierniejszym współpracownikiem i przyjacielem” – powiedział po jego śmierci bp Teodor Kubina. W tym roku minęła 90. rocznica sakry bp. Zimniaka.

Droga do kapłaństwa

Urodził się 3 stycznia 1878 r. we wsi Niekłań Mały w rodzinie Jacka i Józefy z Widulińskich. Do szkoły elementarnej uczęszczał w rodzinnej miejscowości. Następnie był uczniem seminarium nauczycielskiego w Solcu. Stamtąd przeniósł się do męskiego progimnazjum w Pińczowie. Przez rok pracował jako nauczyciel w szkole w Kozłowie w powiecie radomskim. W 1900 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk biskupa kieleckiego Tomasza Teofila Kulińskiego 24 września 1905 r.