A serca pełne wiary

Czytam zeszłoroczne przemówienie Jana Pawła II z krakowskich Błoni: „Kochani Oazowicze (...) jako Biskup Rzymu nieustannie jestem z Wami w moich modlitwach (...). Osobiście bliski jest mi ten styl życia, jaki zaproponował młodym sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki”.

Ks. Dariusz Tułowiecki

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rekolekcje na Podhalu

Przez 30 lat wiele osób było związanych z Ruchem Światło-Życie. Wiele z nich publicznie przyznaje, że dużo mu zawdzięczają. W tym roku także ok. 500-osobowa grupa młodzieży i dzieci oraz kilkanaście małżeństw z Kościoła Domowego przeżywało swoje rekolekcje oazowe. W większości rekolekcje dla młodzieży odbyły się na Podhalu: w Gliczarowie Dolnym i Górnym, Białym Dunajcu i w Sierockiem. Prowadzili je: Oazy Nowej Drogi - ks. Andrzej Łupiński, ks. Marek Grygorczyk, ks. Dariusz Grochowski i ks. Dariusz Tułowiecki; natomiast Oazy Nowego Życia - ks. Robert Śliwowski, ks. Jacek Dąbrowski, ks. Dariusz Kłosiński, ks. Przemysław Artemiuk i ks. Krzysztof Brakoniecki. Tradycyjnie ONŻ III° poprowadził w Wilnie moderator diecezjalny ks. Aleksander Suchocki. Rekolekcje Kościoła Domowego poprowadził w Niećkowie k. Wąsosza ks. Zbigniew Pruszyński.

Oaza Nowej Drogi

Oglądam zdjęcia z OND w Gliczanowie Dolnym. To był drugi turnus. Przeszło 70 osob. grupę stanowili gimnazjaliści z Ostrowi Mazowieckiej, Stawisk, Kolna, Łomży, Ostrołęki, Lelisa, Wyszkowa i Wysokiego Mazowieckiego. Wracają wspomnienia. Jakby dopiero wszystko się zatrzymało.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Chodźcie, a zobaczcie

Reklama

15 lipca to dzień przyjazdu. Zakwaterowanie w budynku szkoły podstawowej. Uczestników witają animatorzy oraz moderator ks. Dariusz Grochowski i ks. Dariusz Tułowiecki. Pierwszy wspólny posiłek. Pierwszy ogląd terenu. Pierwsza wspólna Eucharystia. I taka dziwna nazwa: Oaza Nowej Drogi. Rodzą się pytania: Co to za droga? Dokąd prowadzi? Kto będzie przewodnikiem? Odpowiada sam Jezus: Chodźcie, a zobaczycie.

Jezus jest Drogą

To ma być wędrówka za Jezusem Chrystusem. Przez 15 dni mamy za Nim iść, Jego słuchać, z Nim i o Nim rozmawiać. Bo to Jezus jest Drogą. Chcemy to wspólnie odkrywać.
Wędrówka okazała się bardzo ciekawa. Trasa biegła przez Kiry, Dolinę Kościeliską, Jaskinię Mroźną, Ząb, Gubałówkę i wyciąg krzesełkowy, Morskie Oko, Dolinę Pięciu Stawów, Kuźnicę, Wielką Krokiew, Krupówki w Zakopanem, Poronin, Ludźmierz, Dębno, Łopuszną, Niedzicę. Wiele wrażeń a czasami trochę niewygód. Oaza nie jest bowiem dla mięczaków lubiących tylko wygodne fotele.

Program

W poszczególne dni przeżywamy inną tajemnicę Różańca, celebrujemy Eucharystię, śpiewamy, poznajemy tajemnice świata modlitwy i liturgii, bawimy się na pogodnych wieczorach, gramy w piłkę. W czasie wieczornych zabaw ujawnia się wiele talentów teatralnych, kabaretowych i wodzirejskich. W czasie tajemnic bolesnych poznajemy Krucjatę Wyzwolenia Człowieka i zasady życia w wolności od uzależnień, postać ks. Franciszka Blachnickiego - założyciela ruchu. Modlimy się na specjalnej adoracji w niezwykłym klimacie gliczanowskiego kościoła.

Wracając do codzienności

Dni Oazy szybko minęły. W sercu pozostało wiele niezatartych wrażeń, w albumach zdjęcia, w szafie - koszulka, którą wszyscy otrzymaliśmy na zakończenie rekolekcji. No i wdzięczność: Bogu - za wiarę, za piękno gór, dobroczyńcom - za pomoc, moderatorom i diakonii oazy - za świetnie zorganizowany czas. Chętnie wraca się w pamięci do Gliczanowa. Pięknie położona wieś, cisza, szumiący potok, gościnna szkoła i kościół, życzliwi mieszkańcy. A serca wypełnione wiarą. To wspomnienia ożywił jeszcze powakacyjny oazowy dzień wspólnoty w pierwszą sobotę września w katedrze łomżyńskiej. Zatem do zobaczenia na oazie w przyszłe wakacje. A na razie praca w grupach parafialnych w ciągu roku.

2003-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pierwszeństwo ma życie uporządkowane według słowa, a dopiero potem prowadzenie innych

2026-02-13 10:16

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).

CZYTAJ DALEJ

Dzisiejsza Ewangelia opisuje egzorcyzm

2026-02-13 10:21

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.

CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Widzicie to wszystko?”

2026-03-11 21:00

Red.

[ TEMATY ]

Niezbędnik Wielkopostny 2026

40 pytań Jezusa

pixabay.com

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

To, co wydaje się trwałe, przeminie. Tylko Bóg jest ostatecznym fundamentem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama