Wzorem lat ubiegłych okres Wielkiego Postu jest czasem wzmożonej działalności charytatywnej. Jałmużna i czyny miłosierdzia doskonale wpisują się w praktykowanie postu i chrześcijańskiego umartwienia.
Podstawową zasadą jest rezygnacja z rzeczy niekoniecznych, aby w ten sposób pomóc bliźniemu. Wychodząc naprzeciw potrzebującym, kielecka Caritas jak co roku rozprowadza wśród dzieci i młodzieży skarbonki
wielkopostne, do których wrzucane są pieniądze zaoszczędzone dzięki rezygnacji, np. ze słodyczy. W ten sposób młodzi ludzie uczą się pomagać drugim, jednocześnie praktykując wyrzeczenie. Wyrazem naszej
wspólnoty z osobami potrzebującymi jest tradycyjny już baranek wielkanocny, rozprowadzany w parafiach przez Caritas. Zdaniem dyrektora kieleckiej Caritas, ks. Stanisława Słowika, podobnie jak w latach
ubiegłych, w parafiach diecezji kieleckiej będzie rozprowadzonych około 16 tys. baranków, a w szkołach wśród uczniów rozdanych 5 tys. skarbonek. Pieniądze zaoszczędzone przez dzieci zostaną wykorzystane
na cele danej wspólnoty, zaś datki za baranki wielkanocne Caritas przeznaczy na dożywianie i pomoc najuboższym.
– Gramy z pasji, marzeń i miłości do muzyki – podkreśla Andrzej Biernat, kierownik kapeli „Głos Beskidu”. Zespół powstał w 2021 r. i szybko stał się iskrą, która zapaliła serca dziesiątek ludzi w całym regionie Limanowej.
– Wszystko zaczęło się, kiedy rozpocząłem naukę gry na heligonce i poprosiłem kuzyna grającego na saksofonie, żebyśmy wspólnie zagrali. Z czasem dołączyło do nas jeszcze dwóch kolegów i dosłownie po chwili tworzyliśmy już prawie dwudziestoosobową grupę – wspomina Biernat. W takim składzie po raz pierwszy zagrali podczas lokalnej Pasterki. Kapela została bardzo dobrze odebrana i to był początek misji zespołu. – Po pierwszym koncercie zaczęli dołączać do nas kolejni muzycy. Dzisiaj stanowimy prawie 180 osobową, rodzinną grupę – wyjaśnia lider.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
