Caritas Archidiecezji Warszawskiej oraz Diecezji Warszawsko-Praskiej
zaangażowane są w akcję niesienia pomocy poszkodowanym powodzianom.
Przyjmowane jest wszystko, co jest niezbędne dla osób
dotkniętych żywiołem, czyli woda, żywność, środki czystości, nowa
odzież. Przydadzą się także gumowe rękawice, grabie, szpadle, szczotki.
Zdarza się, że ktoś ofiaruje sprzęt agd, meble, ale - jak podreśla
Jolanta Bogucka z warszawskiej Caritas - obecnie najbardziej potrzebna
jest pomoc finansowa. Dzięki temu
można zaplanować długofalową pomoc; teraz często zdarza
się, że nie ma nawet miejsca na ulokowanie sprzętu.
Organizatorzy nie prowadzą szczegółowych statystyk, czas
pracy maksymalnie wykorzystują na przygotowywanie transportu. Ostatnio
wysłano pomoc do Kielc, teraz przygotowuje się kolejny transport
do diecezji sandomierskiej.
W wielu parafiach warszawskich zbiera się pieniądze i
dary rzeczowe bez pośrednictwa organizacji charytatywnych. Np. ks.
prał. Adam Szkóp z parafii Nawrócenia św. Pawła na Grochowie do końca
lipca zebrał ponad 25 tys. zł. Kwota ta wraz z darami zostanie przekazana
proboszczowi jednej z parafii koło Ostrowca Świętokrzyskiego.
Wpłat na pomoc powodzianom można dokonywać na konto Caritas
Archidiecezji Warszawskiej, ul. Czerniakowska 137, 00-720 Warszawa
w banku PKO SA V/O w Warszawie, Al. Jerozolimskie 65/79 Nr konta
12401066-91-01-139-27-00-41-11-12. Dary są przyjmowane od poniedziałku
do piątku w godz. 9.00-15.00 przy ul. Czerniakowskiej 137.
Również Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej zorganizowała
pomoc. Dotarł już zorganizowany przez nią transport z darami do diecezji
sandomierskiej. Dary rzeczowe i ofiary pieniężne można przekazywać
od poniedziałku do piątku w godz. 9.00-15.00 w siedzibie Caritas
przy ul. Kawęczyńskiej 49.
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Jak łatwo zauważyć czyjąś niecierpliwość, pychę, zaniedbanie. Jak trudno uznać: to ja zawiniłem, to ja potrzebuję zmiany. Pycha podsuwa usprawiedliwienia, pokora otwiera oczy.
Publiczne wydarzenia kulturalne cieszą mieszkańców i integrują wspólnotę, ale niosą ze sobą także konkretne obowiązki prawne i finansowe. O tym, jak poważne mogą być konsekwencje niedopilnowanych formalności, przekonują się dziś władze w Bardzie.
Burmistrz miasta i gminy Bardo Marta Ptasińska poinformowała w mediach społecznościowych o sprawie, która, jak podkreśla, nigdy nie powinna trafić do sądu. Gmina Bardo oraz Bazylika Mniejsza Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny zostały pozwane przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS w związku z niezapłaconymi tantiemami dla wykonawców koncertu zespołu Trebunie-Tutki, który odbył się w 2022 r.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
