Ruch Apostolstwa Młodzieży (RAM) powstał w Duszpasterstwie Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej w 1973 r. z inicjatywy ówczesnego ordynariusza kard. Karola Wojtyły. Zawsze obejmował on szczególną troską młodzież. Jeszcze jako wikariusz spędzał z młodzieżą wiele czasu; organizował wycieczki w góry, rozmawiał. Młodzież miała w nim prawdziwego przyjaciela. Z niepokojem zwracał uwagę na programy szkolne i działalność komunistyczną eliminującą Boga i umiłowanie Ojczyzny. Inspirował i całym sercem popierał wszelkie inicjatywy duszpasterskie mające na celu dotarcie do młodzieży. Bardzo często twierdził, że wśród młodzieży powinna apostołować właśnie młodzież. Na mocy sakramentu chrztu i bierzmowania ma ona do tego prawo i obowiązek.
Wikariusz parafii św. Mikołaja w Krakowie ks. Antoni Sołtysik pod wpływem tej inspiracji Księdza Kardynała zapoczątkował i rozwijał konkretną formę apostolstwa. I tak nowo powstałe Grupy Apostolskie przez różne formy pracy, m.in. tygodniowe rekolekcje, pracę w grupach parafialnych, podjęły wysiłek wychowawczy nad młodzieżą.
Gdy w 1980 r. na terenie Krakowa Grupy działały już prężnie, w Przemyślu bp Ignacy Tokarczuk mianował Archidiecezjalnym Duszpasterzem Młodzieży ks. Franciszka Rząsę, który na spotkaniu z ks. Antonim Sołtysikiem zapoznał się z działalnością i charyzmatem Grup Apostolskich i powziął plan zainspirowania Grup w archidiecezji przemyskiej.
Pierwsze tygodniowe rekolekcje odbyły się w 1984 r. w Ustrzykach Górnych. Warunki były dość pionierskie; uczestnicy spali pod namiotami, korzystali z kuchni polowej, Mszę św. odprawiano na wolnym powietrzu.
Do pracy z uczestnikami rekolekcji potrzebni byli jednak animatorzy. Pierwsze Studium Animatora (1984/1985r.) składało się z czterech osób. Z czasem liczba animatorów zwiększała się, w tym roku Studium kończy ponad 70 kandydatów. Studium Animatora odbywało się najpierw w Diecezjalnym Domu Rekolekcyjnym u Sióstr Niepokalanek w Jarosławiu, następnie, od roku 1996, w Ośrodku Kultury i Formacji Chrześcijańskiej również w Jarosławiu, a obecnie w Domu Rekolekcyjnym „Dobrego Pasterza” u Sióstr Benedyktynek w Przemyślu.
W 1985 r. do pomocy w prowadzeniu Grup została przydzielona s. Jadwiga Majewska z niehabitowego Zgromadzenia Sług Jezusa. Ruch propagując wszelkie formy apostolstwa, również przez prasę i książki katolickie, rozprowadzał książki, miał udział w utworzeniu mini-księgarni.
Zwiększała się też liczba uczestników. Warunki w Ustrzykach polepszyły się z chwilą wybudowania kościoła pw. św. Anny oraz domków polowych (tzw. baraków), które funkcjonowały do chwili zbudowania Domu Rekolekcyjnego. - „Przy budowie wielką pomocą byli dla mnie mieszkańcy Sośnicy, gdzie byłem proboszczem - wspomina ks. Franciszek Rząsa - angażowała się też młodzież, głównie w okresie wakacji”.
„Ramowcy”, zawsze otwarci na ludzi, zajmowali się też grupami „z zewnątrz”. W ramach gościnności chrześcijańskiej często przyjmowali turystów, którzy nie mając pieniędzy na schroniska państwowe, nie mieli gdzie nocować. W tym celu ks. Franciszek zaopatrzył ośrodek w namioty, które służyły właśnie takim przygodnym turystom. Do opieki nad nimi zostali powołani bazowi, którzy przy okazji spełniali także rolę przewodników w górskich wędrówkach.
Budując ośrodek w Ustrzykach Górnych pojawiła się możliwość pozyskania ośrodka w Myczkowie. Konieczne było wykonanie wielu prac wykończeniowych, jednak ks. Franciszek, nie zrażając się tym, podjął się pomocy w prowadzeniu ośrodka.
I tak z biegiem czasu Ruch działał coraz prężniej. Organizowano coraz więcej turnusów, animatorów przybywało. Wynikła potrzeba zwiększenia liczby domów rekolekcyjnych. Udało się pozyskać ośrodki w Giedlarowej, Julinie oraz Dąbrówce. Rekolekcje odbywały się także w Jarosławiu.
W 1994 r. funkcję moderatora po ks. Franciszku Rząsie przejął ks. Jan Mazurek, a w 1997 r. rolę moderatorki zaczęła pełnić s. Ewa Potoczna. Z racji przeniesienia Księdza Moderatora do Przemyśla, RAM zlokalizował się przy parafii Świętej Trójcy, biuro zaś przez wiele lat znajdowało się w Archidiecezjalnym Domu Katolickim „Roma”. W tym czasie RAM przejął od Caritas i wyremontował kompletnie zniszczony Dom Rekolekcyjno-Wypoczynkowy „Arka” w Kolonii Polskiej. Ruch regularnie kształcił animatorów na rocznym Studium Animatora, organizował rekolekcje wakacyjne („Wakacje z Bogiem”) dla około 1,5 tysiąca dzieci i młodzieży oraz włączał się w szereg inicjatyw diecezjalnych. W 1998 r. s. Ewa Potoczna wyjechała na misje do Boliwii; funkcję moderatorki do roku 2003 pełniła Teresa Lorenz. W tym samym roku decyzją abp. Józefa Michalika Ruch został podniesiony do rangi stowarzyszenia i zgodnie ze statutem moderator wspierany jest przez swego zastępcę, którym jest ks. Mariusz Ryba.