Ks. Marian Biskup, rektor Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, przewodniczył Mszy św. odpustowej 29 września w kościele pw. św. Michała Archanioła na wrocławskim Muchoborze
Wielkim. Ci, którzy przybyli tutaj z innych części Wrocławia, nie kryli oczarowania. W ołtarzu głównym - gotycki tryptyk, z boku figura Matki Boskiej Muchoborskiej z kręgu tzw. Pięknych Madonn,
unikatowe freski i zabytkowe ołtarze boczne.
Na odpust przybyli duchowni z archidiecezji wrocławskiej i diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, harcerze, licznie liturgiczna służba ołtarza i tłumnie parafianie.
Imponowała oprawa muzyczna. Rektor ks. Marian Biskup poświęcił tablicę upamiętniającą ks. prał. Mariana Cembrowskiego, który był proboszczem na Muchoborze Wielkim w latach 1983-1994. Zbudował tutaj
dom parafialny, co w tamtych, trudnych czasach dla Kościoła było niemałym wyczynem (ks. Cembrowski zmarł w połowie tego roku, pochowany został w Bystrzycy Oławskiej).
- W listopadzie w naszej parafii będzie sprawowana Msza święta gregoriańska w jego intencji - mówi ks. kan. Andrzej Nicałek, obecny proboszcz na Muchoborze Wielkim.
Na koniec uroczystości odmówiono nowennę do św. Michała Archanioła, modlono się w intencji kleryków z wrocławskiego seminarium duchownego, w intencji Ojczyzny odśpiewano Boże coś Polskę. Z powodu
deszczowej pogody i późnej pory nie poprowadzono procesji eucharystycznej. Rektor ks. Marian Biskup wyraził radość, że udało mu się dotrzeć na uroczystości na Muchobór Wielki, gdyż jechał z Ostrowa Tumskiego...
półtorej godziny. W tym czasie dojechałby z Wrocławia np. do Kłodzka.
Pozostaje mieć nadzieję, że drogowcy przyspieszą remont dróg na Muchoborze Wielkim i korki przestaną być zmorą. Teraz wielu mieszkańcom śnią się wręcz po nocach.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.
Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
„Zaangażujmy się wszyscy - każdy zgodnie z własnym powołaniem i otrzymanymi darami - w wielką misję ewangelizacyjną, która jest zawsze dziełem miłości” - pisze Ojciec Święty w opublikowanym dziś Orędziu na 100 Światowy Dzień Misyjny. Jego hasłem są słowa „Jedno w Chrystusie, zjednoczeni w misji” Jest on obchodzony w trzecią niedzielę października - 18 października.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
