Reklama

Drogowskazy do pokoju

„Jan Paweł II - Pielgrzym Pokoju” - pod takim hasłem 10 października br. obchodzony był Dzień Papieski. Na różne sposoby Polacy uczcili Pontyfikat swojego wielkiego Rodaka w bliskości 26. rocznicy jego wyboru na Stolicę Apostolską. W przygotowanie i przeprowadzenie obchodów włączyła się również młodzież Liceum im. Ziemi Kujawskiej we Włocławku.

Niedziela włocławska 44/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Problemy, nadzieje, radości i cierpienia młodzieży z całego świata są przedmiotem serdecznej troski Jana Pawła II. Los młodych Polaków jest mu szczególnie drogi. Młodzież z LZK zdaje sobie z tego sprawę. Toteż w czasie poprzedzającym Dzień Papieski pochyliła się na lekcjach religii nad nauczaniem Ojca Świętego. Główną kanwę poszukiwań stanowiły pytania: Jaki wpływ wywarł pontyfikat Jana Pawła II na kształtowanie się duchowego oblicza świata? Czy świadectwo Papieża-Polaka przyniosło duchowe przebudzenie po epoce totalitaryzmów i laicyzacji XX w.? Jaki jest wkład Ojca Świętego w dzieło budowania pokoju na świecie? W jakiej mierze masowe spotkania młodych z Ojcem Świętym kształtują pokolenia, od których będzie zależało oblicze ziemi w nowym tysiącleciu? Co znaczy ten Pontyfikat, ten Papież dla nas?
Młodzież zaangażowała się w realizację montażu słowno-muzycznego w katedrze 10 października o godz. 12.00. Tematem wiodącym programu były słowa „Wiara, Nadzieja, Miłość drogowskazem do Pokoju”, które stały się inspiracją do rozważań na temat posłannictwa Ojca Świetego jako orędownika pokoju. Prowadzący cytował wybrane przemyślenia i refleksje Jana Pawła II nt. wiary, nadziei, miłości, pokoju. Wypowiedzi narratora przeplatały się z tekstami wierszowanymi, zaczerpniętymi z twórczości Papieża. Pieśni, przepięknie wykonane przez szkolny chór, jak również występy solowe dopełniały słowo mówione, wzmagały ekspresję. Montaż słowno-muzyczny był nie tylko uczczeniem Dnia Papieskiego, ale i przeżyciem religijnym oraz artystycznym dla wykonawców i słuchaczy zgromadzonych w miejscu o niezwykłej atmosferze - w katedrze włocławskiej.
Opiekę na całością przedsięwzięcia przyjęli nauczyciele i katecheci LZK. Z grona pedagogicznego szczególnie zaangażowali się: Jadwiga Puzicka, Romana Wasielewska, Kazimierz Piwoński oraz księża katecheci. Grono pedagogiczne zdało wielki egzamin; pod sztandarem szkoły wiernie trwało w katedrze zarówno podczas montażu słowno-muzycznego, jak i podczas Mszy św.
W całej Polsce w tym dniu była prowadzona zbiórka pieniędzy, które są przeznaczone na umożliwienie dostępu do nauki zdolnej młodzieży z ubogich rodzin. Pieniądze przed katedrą zbierali uczniowie Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku. W organizację całości przedsięwzięcia włączył się również Klub Inteligencji Katolickiej.
Te chwile pozostaną długo w pamięci. Nauka Jana Pawła II jeszcze dłużej. To, co usłyszeliśmy, to co przeżyliśmy, co pozwoliło nam zatrzymać się i dokonać refleksji, będzie trwać.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wchodzimy w Wielki Tydzień, dni znaczone przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

2026-03-27 07:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

1. Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ten szczególny czas zaznacza się także w liturgii, która biegnie inaczej niż przez pozostałe dni roku, jakby zwalniała momentami, skracała się i znowu wydłużała, kiedy trwa jak by w zadumie, pozbawiona głosu Chrystusa w Eucharystii, więc jej nie celebruje (Wielki Piątek), i wstrzymuje oddech w Wielką Sobotę, jakby czekała, co się wydarzy: czy życie powróci, czy odeszło już od nas na zawsze. Liturgia trwa w zawieszeniu i wierzący muszą się przełamywać, aby nie upaść na duchu, aby pójść dalej, wejść głębiej w tajemnicę życia i wiary. Muszą zostawić swoje lęki, swoją logikę, swoje ziemskie pewności i pozwolić się prowadzić Bogu, zaczerpnąć od Niego wody życia. Czas Wielkiego Tygodnia jest czasem rozbudzania na szych myśli nad tym, czym jest życie, jak się rozwija, dokąd zmierza. Jest to czas, kiedy wszystko nabiera jakby nowych rozmiarów. Zmieniają się proporcje i znaczenia, wielkości i objętości. Ci, którzy żyją bez wartości, są wezwani, aby za stanowić się, czy żyją naprawdę, czy wyłącznie egzystują. Ci, którzy uchodzą za mądrych w oczach świata, muszą zadać sobie pytanie, czy są tacy także w oczach Boga. W Wielkim Tygodniu następuje bowiem przewartościowanie wszystkiego. Bóg staje blisko tych, którzy są mali (w szerokim znaczeniu tego słowa), słabi, niepozorni, niewiele znaczący w swoich ekonomicznych możliwościach, żyjący na peryferiach. Bóg w dniach Wielkiego Tygodnia mówi, że kocha wszystko to, co jest jakoś połamane przez życie lub możnych tego świata. Do tych, którzy sądzą, że wszystko już skończone, Bóg mówi, że jest właśnie odwrotnie, że wszystko dopiero nabiera rozpędu, energii, staje się autentycznie wielkim. Kiedy świat mówi, że wszystko stracone, przepadło, w swoim zmartwychwstaniu Jezus mówi, że dopiero teraz wszystko zostało odnalezione, na nowo odrodzone. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus uwalnia tych, którzy byli skazani, którzy nie widzieli już żadnej nadziei w swoim życiu, którym wydawało się, że idą jedynie ku zagładzie. Do nich kieruje Chrystus słowa, że jest z nimi, żeby się nie bali.
CZYTAJ DALEJ

W świecie biblijnym namaszczenie było znakiem gościnności i czci

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Grażyna Kołek

Iz 42,1-7 otwiera pierwszą pieśń o Słudze Pana. Tekst pochodzi z części Izajasza związanej z wygnaniem babilońskim i z obietnicą odnowy. Sługa (ʿeḇeḏ) zostaje ukazany jako wybrany, w którym Bóg ma upodobanie. Duch (rûaḥ) spoczywa na nim, więc misja ma źródło w Bogu. Zadanie brzmi: przynieść narodom mišpāt. To słowo oznacza sprawiedliwy wyrok i porządek życia, w którym najsłabszy nie ginie. Sługa nie zdobywa posłuchu krzykiem. Wchodzi w przestrzeń ludzkiej kruchości. „Trzcina nadłamana” była materiałem kruchym. Służyła jako miara, flet i przyrząd do pisania, a uszkodzona traciła wartość. „Knot o nikłym płomyku” to lniany knot oliwnej lampy, który dymi i gaśnie. Oba obrazy mówią o człowieku zranionym i o wspólnocie bliskiej zgaśnięcia. Bóg zapowiada, że Sługa nie dopełni zniszczenia. Podtrzyma resztkę życia i doprowadzi do prawdy. Potem Bóg mówi: powołałem cię w sprawiedliwości, ująłem cię za rękę, ustanowiłem cię jako berît dla ludu i jako światło dla narodów. Celem jest: otworzyć oczy niewidomym, wyprowadzić więźniów z zamknięcia. W tle stoi doświadczenie wygnania i utraty wolności. Hieronim zauważa, że Mateusz cytuje tę pieśń inaczej niż Septuaginta i tłumaczy to sięgnięciem po sens hebrajskiego tekstu. Wskazuje, że w przekładzie greckim pojawiają się „Jakub” i „Izrael”, których w hebrajskim Iz 42,1 nie ma. Teodoret z Cyru łączy tytuł „sługa” z człowieczeństwem Chrystusa i wyjaśnia, że „otrzymanie Ducha” ukazuje Go jako wzór dla wierzących. W jego komentarzu łagodność Sługi widać w słowach Jezusa wypowiedzianych po policzku: wskazanie prawdy bez odwetu.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Boże mój, czemuś Mnie opuścił?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Słowa Jezusa: „Boże mój, czemuś Mnie opuścił?” to nie tylko cytat z psalmu, ale krzyk serca, który zna każdy człowiek. To moment, w którym nawet Syn doświadcza ciszy Ojca. Nie oznacza to jednak braku Boga, lecz wejście w najgłębszą ludzką ciemność. Jezus nie ucieka od tego doświadczenia – przyjmuje je, aby być blisko każdego, kto czuje się zagubiony, odrzucony czy samotny.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję