Sadowne - największa osada na terenie gminy, a jednocześnie
i parafii. Pod koniec 2000 r. osada ta liczyła 1271 mieszkańców i
zajmowała powierzchnię 1211 ha. Położona jest w całości na terenie
Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Znajduje się tu dobrze zachowany
krajobraz naturalny. Bogactwo fauny i flory to duża liczba pomników
przyrody - dęby szypułkowe, duża ilość wydm piaszczystych, które
ciągną się od stacji kolejowej w kierunku północnym do samej osady
Sadowne. Wydmy tego rodzaju, najczęściej pokryte lasami, sosnowymi,
występują w Sójkówku, Płatkownicy, Kocielniku, Krupińskim i Szynkorzyżnie.
Na uwagę zasługują tu ciekawe obiekty historyczne. Jeden
z najstarszych budynków to dom w Marzyczynie, zbudowany przez Austriaków
w 1809 r., piękny kościół św. Jana Chrzciciela w stylu gotyckim zbudowany
w latach 1906-1909, budynek starej plebanii - jak podają źródła parafialne
- zbudowany w latach 1827-1828 z pomocą dziedzica i wiernych. Obecnie
prawnie chroniony - stoi frontem ku stronie południowej. Jest o wymiarach
30 łokci długości i 18 łokci szerokości, w tej części z dobudowanym
gankiem. Plebania początkowo pokryta była gontami. Podłogi sufitu
jak i cały budynek były wykonane z drzewa. Po II wojnie światowej
dach plebanii został pokryty eternitem. Z kroniki dowiadujemy się,
że początkowo miała 5 pokoi, izbę kuchenną, izbę czeladną i duży
pokój gościnny. Plebania ta stoi do dziś z pewną przebudową od strony
zachodniej. Zachowała jednak swój pierwotny wygląd. Budynek starej
plebanii obecnie nie jest zamieszkały. W 1977 r. wybudowano nowy
budynek plebanii, gdzie umieszczono kancelarię parafialną. Spełnia
on również funkcję mieszkalną dla pracujących tu kapłanów. Ze względu
na to, że obiekt starej plebanii posiada znaczenie historyczne, w
ostatnich latach były plany umieszczenia tu Muzeum Ziemi Sadowieńskiej.
Obiekt miał być przebudowany i dostosowany do potrzeb muzeum, które
obecnie znajdują się w starym baraku na terenie Liceum Ogólnokształcącego
w Sadownem. Ze względu na dużą wartość historyczną, warto by było,
aby budynek starej plebanii został wyremontowany. To poprawiłoby
jego wygląd i zabezpieczyło przed dalszym zniszczeniem. W nowej szacie
służyłby dobrym celom.
Październik to dla wielu osób czas powrotu do różańca. W kościołach po raz kolejny rozbrzmiewa „Zdrowaś Maryjo”, a wśród wiernych pojawiają się postanowienia, by tej modlitwie poświęcać więcej czasu. Tyle że z czasem bywa różnie. Praca, dom, dzieci, zakupy, nauka, spotkania i dziesiątki drobnych spraw sprawiają, że wieczorem najczęściej marzymy już tylko o chwili odpoczynku. Czy w takim rytmie dnia jest jeszcze miejsce na różaniec?
Podczas objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 roku pojawiło się wezwanie do modlitwy różańcowej. Dla wielu osób różaniec stał się odtąd jedną z najważniejszych codziennych modlitw. Tyle że regularność nie zawsze przychodzi łatwo. Nie każdy ma możliwość, by wieczorem spokojnie usiąść i przez kilkadziesiąt minut modlić się bez przerwy. Czasem wystarczy jednak zacząć od jednej tajemnicy.
„Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem”. Bóg daje Izraelowi na pustynię nie tylko prawo i mannę, lecz także eskortę. Hebrajski malak znaczy po prostu „posłaniec”. Cała jego godność płynie z Posyłającego: „jest w nim bowiem moje imię”. Imię Boże w posłańcu to najściślejsza z możliwych legitymacji. Kto słucha anioła, słucha Tego, który go posłał, a kto się mu sprzeciwia, sprzeciwia się samemu Bogu. Tekst wiąże z darem anioła wymaganie: „szanuj go i słuchaj jego głosu”. Opieka jest towarzyszeniem, które domaga się posłuszeństwa drodze Bożej. To samo powie chrześcijańska teologia aniołów stróżów. Ich posługa wspiera wolność człowieka. Psalm 91, który liturgia dziś śpiewa, ujmie to najpiękniej: „swoim aniołom nakazał w twej sprawie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach”. Wiara w anioła stróża jest konsekwencją biblijnego obrazu Boga, który prowadzi swój lud konkretnie, przez posłańców. Bazyli Wielki pisał, że przy każdym z wiernych stoi anioł jako wychowawca i pasterz prowadzący życie. Hieronim dodawał, że wielka to godność dusz, skoro każda od narodzenia ma przydzielonego anioła. Kościół wspomina dziś tę cichą asystencję, o której zwykle przypominamy sobie dopiero w niebezpieczeństwie, a która trwa w dni powszednie. Anioł jest przede wszystkim od drogi.
W każdą sobotę października Plac św. Piotra rozświetlą pochodnie. O godz. 21.00 wierni i pielgrzymi będą wspólnie odmawiać różaniec, prosząc o zakończenie wojen i pokój między narodami. Pięć wieczorów modlitwy z wizerunkiem Mater Ecclesiae będzie odpowiedzią na szczególny apel Leona XIV.
3, 10, 17, 24 i 31 października - przez pięć kolejnych sobót - Plac św. Piotra stanie się miejscem wieczornej modlitwy o pokój. O godz. 21.00 rozpoczynać się będzie różaniec aux flambeaux, odmawiany przy świetle pochodni. Modlitwie towarzyszyć będzie wizerunek Matki Bożej Mater Ecclesiae.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
