W większości parafii niedawno dobiegła końca wizyta duszpasterska, zwana kolędą. Jej celem - obok poznania przez duszpasterzy stanu religijno-moralnego wspólnoty - jest także poznanie z bliska jej codziennych trosk i problemów. Wielu kapłanów korzysta też z odwiedzin, aby poinformować wiernych o życiu parafii, podjętych działaniach duszpasterskich i materialnych czy o planach na przyszłość.
Tak też uczynił w tym roku proboszcz parafii Sulerzyż ks. kan. Tadeusz Kulesza, który oddał do rąk swoich parafian składający się z kilku części specjalny Informator parafialny. To niewielkie wydawnictwo rozpoczynają informacje o hierarchii Kościoła rzymskokatolickiego, a także podstawowe wiadomości o dekanacie, w skład którego wchodzi parafia Sulerzyż.
Ważne miejsce zajmuje w broszurze rys historyczny wspólnoty, zawierający najważniejsze daty z dziejów parafii od momentu jej erygowania w 1384 r. do 1946 r., kiedy to kościół parafialny zyskał wyposażenie, przeniesione ze świątyni protestanckiej znajdującej się w Woli Młockiej. Kilka zdań poświęcone zostało także zabytkowej kaplicy w Chotumiu, która znajduje się na terenie parafii sulerzyskiej.
Kolejny rozdział informatora wprowadza nas we współczesność parafialnego życia. Wierni mogą odnaleźć tu informacje o patronach parafii i kościoła, wykaz miejscowości, dane o liczbie parafian, wiadomości o liczbie chrztów, ślubów i pogrzebów od 2000 r., a także podstawowe zasady organizacji życia duszpasterskiego. Z informatora można dowiedzieć się, jaka jest obsada personalna tej placówki duszpasterskiej, jak również poznać nazwiska osób działających w parafialnych grupach. Parafianie odnajdą także nazwiska kapłanów spoczywających na miejscowym cmentarzu, wykaz księży proboszczów pracujących w parafii w XX stuleciu, jak również spis pochodzących z parafii kapłanów i osób zakonnych. Całość informatora zamyka aneks, zawierający fragmenty sprawozdania wygłoszonego przez Księdza Kanonika w trakcie wizytacji biskupiej 23 października ub.r.
Wydaje się, że tego typu wydawnictwa są szczególnie cenne w czasie, gdy mocno zmienia się struktura lokalnych społeczności. Wiele osób dojeżdża bowiem do pracy w wielkich miastach, przez całe tygodnie pozostając w oderwaniu od swych rodzimych wspólnot parafialnych. Podobnie przez reformę szkolnictwa wiele dzieci na katechezie nie ma kontaktu ze swoim duszpasterzem, lecz z kapłanami i katechetami z parafii, na terenie której znajduje się szkoła. W tej sytuacji docierająca do każdego domu rzetelna informacja o życiu parafii staje się szczególnie cenną pomocą duszpasterską.
Pracujemy, aby nigdy nie dochodziło do sytuacji, w których prawa pracowników są pomijane lub naruszane - podkreśla ks. Marco Sprizzi, przewodniczący Urzędu Pracy Stolicy Apostolskiej (ULSA). W rozmowie z mediami watykańskimi odnosi się do nowego statutu ULSA oraz do niedawnego sondażu Stowarzyszenia Świeckich Pracowników Watykanu (ADLV). W tym badaniu część pracowników Stolicy Apostolskiej wskazała na poczucie niezadowolenia i niewłaściwe zachowania w miejscu pracy.
Jak wyjaśnia ks. Sprizzi, zatwierdzony w grudniu przez Papieża nowy statut ULSA jest wyrazem szczególnej troski o świat pracy w Stolicy Apostolskiej. „Została wzmocniona reprezentatywność oraz misja jedności i promocji Urzędu Pracy, według wizji św. Jana Pawła II i kolejnych papieży” - zaznacza ks. Sprizzi, podkreślając, że nie oznacza to ograniczenia ochrony pracowników, lecz jej dalsze umacnianie „w duchu dialogu i wzajemnego zaufania”.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Pod hasłem „dostosowania do zmian demograficznych” rząd przygotowuje kolejne zmiany w prawie oświatowym, które w praktyce mogą doprowadzić do masowej likwidacji szkół – szczególnie na terenach wiejskich. Choć oficjalne deklaracje mówią o ochronie małych placówek, zapisy projektów ustaw odsłaniają także inną logikę: ograniczanie odpowiedzialności państwa za edukację i przerzucanie konsekwencji na samorządy oraz rodziny.
W debacie o przyszłości polskiej szkoły coraz częściej słyszymy język kalkulatora, a coraz rzadziej – język odpowiedzialności za wspólnotę, kulturę i przyszłość młodego pokolenia. Według danych przedstawionych przez wiceministra edukacji Henryka Kiepurę, w Polsce funkcjonuje dziś 1977 publicznych szkół podstawowych, w których uczy się 100 lub mniej uczniów. To oznacza, że potencjalnie niemal dwa tysiące placówek może znaleźć się na liście do likwidacji lub reorganizacji. W 2025 roku zlikwidowano 112, ale liczba ta mogła być niemal dwukrotnie większa. Wniosków wpłynęło bowiem blisko 200. Rząd zapewnia, że chce przeciwdziałać zamykaniu szkół, wzmacniając rolę kuratora oświaty oraz wprowadzając obowiązkowe konsultacje społeczne z rodzicami. To jednak działania kosmetyczne wobec znacznie głębszych zmian legislacyjnych, które realnie otwierają drogę do demontażu lokalnej sieci szkolnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
