Wraz z nastającym nowym rokiem nie tylko my, pojedynczy ludzie, mamy wielkie plany, chcemy coś zmienić, coś naprawić, wprowadzić coś nowego do swojego życia, lecz także w większych grupach społecznych są planowane podobne zamierzenia. Jednym z takich przykładów jest parafia w Tłuchowie, w której to o licznych działaniach podejmowanych na rzecz wszystkich mieszkańców gminy i parafii tłuchowskiej mieliśmy okazję usłyszeć niejednokrotnie w ub.r.
Jednym z pomysłów, którego finał nastąpił 23 stycznia było wybranie pierwszego „Tłuchowianina Roku”. I tu niezbędna okazała się inicjatywa parafian i mieszkańców gminy, którzy to swoimi sugestiami wspierali pracę Kapituły Nagrody „Tłuchowianina Roku”. Kandydat do tego tytułu powinien poprzez pracę społeczną i zaangażowanie przyczyniać się tym samym do rozwoju środowiska lokalnego.
Organizatorzy, ogłaszając pomysł, zaznaczali, że niekoniecznie musi być to jakaś ważna osobistość, może to być np. osoba, która przez sumę małych codziennych działań przynosi uśmiech wielu innym ludziom, a podejmując często decyzje - niekoniecznie ogłaszane do publicznej wiadomości - przyczynia się do rozwiązywania problemów tej wspólnoty.
Powołana przy tej inicjatywie Kapituła licząca 12 osób rozpatrywała propozycje mieszkańców gminy. W tajnym głosowaniu Kapituły miano „Tłuchowianina Roku 2004” przyznano Tadeuszowi Pawłowskiemu.
Laureat nagrody jest emerytowanym nauczycielem, autorem dwóch książek o Tłuchowie, współautorem jednej, a także twórcą licznych artykułów o ziemi dobrzyńskiej. Jak powiedział proboszcz i dziekan tłuchowski ks. kan. Andrzej Zakrzewski: „Pan Pawłowski jest wierzącym, cichym, pokornego serca człowiekiem”.
Ogłoszenie nazwiska zdobywcy tytułu oraz wręczenie honorowej nagrody, którą była statuetka i dyplom, odbyło się 23 stycznia w kościele parafialnym w Tłuchowie w trakcie uroczystej Mszy św. połączonej z koncertem kolęd.
W historii gminy i parafii tłuchowskiej Tadeusz Pawłowski dołączył do grona osób zasłużonych dla tej społeczności, którzy pracowali lub ciągle pracują dla jej dobra. Lista ta z pewnością jest już niezmiernie długa, lecz na pewno jest na niej jeszcze wiele miejsca do zapełnienia. Bez wątpienia wiele nazwisk na niej się jeszcze znajdzie, ale jakie to będą nazwiska - o tym przekonamy się za rok.
„W niedzielę napięć, kiedy ludzie nie mogli wyjść ze swych domów, z wysokości dzwonnicy udzielone zostało błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem” – napisał ksiądz Ricardo López Díaz z parafii pw. Świętego Krzyża w El Salto w meksykańskim stanie Jalisco. Kapłan modlił się o zakończenie przemocy wywołanej zastrzeleniem bosa meksykańskiej mafii.
W niedzielę 22 lutego meksykańskie siły bezpieczeństwa śmiertelnie postrzeliły Nemesio „El Mencho” Oseguerę Cervantesa, szefa Cártel Jalisco Nueva Generación (Kartel [stanu] Jalisco Nowe Pokolenie, CJNG). El Mencho został zraniony czasie operacji wojskowej przeprowadzonej w Tapalapie w stanie Jalisco i zmarł, gdy był transportowany do szpitala. Należał do najgłośniejszych baronów narkotykowych, który przez wiele lat szefował CJNG – organizacji określanej w USA jako terrorystyczna.
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
Wspólne selfie podczas spotkania #wjedności w parafii Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu.
Po dobrym początku w stolicy diecezji przyszedł czas na kolejne spotkanie młodych pod wspólnym szyldem #wjedności.
Tym razem gospodarzem była parafia Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu, gdzie, jak podkreślali uczestnicy, chodzi nie tylko o „wydarzenie”, ale o doświadczenie Kościoła jako wspólnoty modlącej się, słuchającej i trwającej przy sobie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.