Cmentarz parafialny w Nakle przy ul. Bohaterów położony jest na zachodnim skraju miasta, na terenie opadającym z północy na południe. Założony został w 1890 r. i powiększony w 1928 r. do powierzchni 6,28 ha. Nakielska nekropolia podzielona jest na 24 kwatery i swoim kształtem przypomina nieforemny trapez. Można na niej wydzielić wiodące od ul. Bohaterów na północ dwie główne aleje.

W centralnym miejscu wschodniej alei stoi figura Matki Bożej, której tło stanowi kaplica-mauzoleum rodziny Biniakowskich z 1927 r. Od kaplicy prowadzą betonowe schody na skarpę, na której wznosi się, zwieńczona figurą Chrystusa, murowana z cegły kaplica - dawna prochownia z blankami z XIX w.

Na lewo od figury Matki Bożej umieszczono głaz, a przed nim tablicę inskrypcyjną upamiętniającą pomordowanych w latach 1939-45. Tuż obok znajduje się zbiorowa mogiła ziemna tych ofiar, pośrodku której stoi żeliwny krzyż. Jest też miniaturowy krzyż harcerski, upamiętniający śmierć dziewiętnastoletniego druha Mariana Pokrzywińskiego, zamordowanego w niedalekim Paterku w 1939 r.

Wysadzona kasztanowcami zachodnia aleja ma początek przy zabytkowej bramie wejściowej, na którą prowadzą betonowe schody. Bramę, na której umieszczono słowa: "Jam jest Zmartwychwstanie" tworzą dwa bloki kamienne wzniesione w 1922 r. dla upamiętnienia osób, które oddały życie w powstaniu wielkopolskim. Po stronie zachodniej znajduje się podłużny grób 32 powstańców. Między dwoma krzyżami Virtuti Militari widzimy tablicę zawierającą 15 nazwisk ofiar z 1919 r. Wschodnią stronę tworzy mogiła Antoniego Nadskakuły (1888-1919) - rzemieślnika, który "słowem świadczył i krwią przypieczętował polskość Nakła i Krajny". Poległ on 2 czerwca na nakielskim Rynku za udzielenie gościny dziennikarzom angielskim, przybyłym dla zapoznania się z wynikami powstania. Mogiła została ogrodzona murkiem z kostek kamiennych. Na tablicy jest płaskorzeźba białego orła na czerwonym tle. Całość odnowiono w 1945 r.

W centralnym miejscu zachodniej alei wznosi się monumentalny krzyż drewniany z metalową figurą Chrystusa Ukrzyżowanego. Najstarsza budowla, pochodząca z okresu założenia cmentarza, zachowała się na zachodnim jego skraju. Jest nią kaplica - grobowiec rodziny Mantejewskich. Jeszcze tylko jeden nagrobek pamięta tamte lata - betonowy krzyż na grobie zmarłych w 1890 r. Zeydów.

Kilka grobów pochodzi z drugiej dekady XX w. Wyróżnia się nagrobek z gotycką inskrypcją: Frau Rektor Marie Greiner (1874-1918) . Widzimy jeszcze grobowiec Jana Pałrzewicza (1846-1924) i jego żony Heleny z Krawczyńskich (1852-1916) z płaskorzeźbą Serca Jezusa w steli.

Chodząc po nekropolii, na nagrobkach odczytać można nazwiska znanych nakielczan: Cypriana Żakowskiego (1850-1927) - sędziego okręgowego oraz Jana Gorączki (1919-1990) - długoletniego nauczyciela matematyki w nakielskim liceum, krajoznawcy i autora szlaków pieszych na Krajnie.

Charakterystyczną architekturę przedstawiają nagrobki: w tle 5 kolumn, rzeźba Chrystusa obnażonego z szat z podniesionymi rękoma u Czapińskich i Czerwińskich, rzeźba Chrystusa idącego na Golgotę u Bażewiczów i Wróblewskich, grobowiec rodziny Kowalskich oraz figura Chrystusa z 1938 r. u Gapińskich.

Na nakielskiej nekropolii wzniesiono obelisk z napisem na zbiorowej mogile 194 oficerów poległych w walkach w 1945 r.