Reklama

W diecezjach

Płock: bazylika katedralna przez cały dzień otwarta dla zwiedzających

Katedra w Płocku pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, to jedna z pięciu najstarszych bazylik w kraju i największa nekropola Piastów mazowieckich na ziemiach polskich. Powstała w XII wieku w mieście, które czasach panowania Władysława I Hermana i Bolesława III Krzywoustego, a więc na przełomie XI i XII wieku, było nie tylko siedzibą biskupa, ale też stolicą kraju. Zabytkowa świątynia jest przez cały dzień otwarta dla zwiedzających.

[ TEMATY ]

katedra

Płock

wikipedia.org.pl

Murowana bazylika katedralna w Płocku, nosząca wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, była największą w Polsce budowlą romańską (XII w.), a po pożarze i odbudowie przez włoskich architektów, największą na północ od Alp renesansową świątynią (XVI w.). Została wzniesiona w latach 1130-1144, z inicjatywy biskupa płockiego Aleksandra z Malonne (dzisiejsza Belgia).

Romańską katedrę wzniesiono z cegły i granitu. Była to trzynawowa bazylika z oddzielnym wejściem do każdej nawy, zakończona prezbiterium. Do głównego wejścia prowadziły wykonane w ludwisarni w Magdeburgu romańskie, dwuskrzydłowe drzwi, ozdobione płaskorzeźbami z obrazami z Biblii - Drzwi Płockie, czyli Porta Fidei (z łac. Podwoje Wiary). W XIII w. w niewyjaśnionych bliżej okolicznościach trafiły do Nowogrodu Wielkiego na Rusi - prawdopodobnie jako łup wojenny z 1262 r., gdy Płock najechali Litwini i Prusowie. W latach 1971-1981 pracownie konserwacji zabytków w Szczecinie i Warszawie wykonały kopie oryginalnych Drzwi Płockich, na których „napisana” jest cała historia zbawienia. Przez kolejne stulecia płockiej katedry nie ominęły pożary, rabunki i zniszczenia spowodowane napadami Prusów i Litwinów. Budowla była wielokrotnie odbudowywana, co zmieniało jej wygląd. Obecnie dominują dwa style - gotyk i renesans. W 1903 r. zakończył się gruntowny remont obiektu, ponieważ na murach pojawiły się rysy w wyniku ruchów tektonicznych i podmywania przez wody gruntowe. Rekonsekracji bazyliki po remoncie dokonał w 1903 roku biskup płocki Jerzy Szembek. W 1910 r. papież Pius X wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej.

„Serce” katedry stanowi Kaplica Królewska W 1972 r. podczas remontu kaplicy pod kryptą znaleziono resztki szkieletów 17 zmarłych w różnym wieku i czasie osób. Zostały one poddane licznym gruntownym badaniom. Udało się zweryfikować i zidentyfikować kości obu władców Polski - Władysława I Hermana i Bolesława III Krzywoustego oraz innych Piastów.

Reklama

W 1975 r. pochowano w drewnianej trumnie, w krypcie pod posadzką, szczątki 15 książąt mazowieckich (w tym jednej kobiety, księżniczki litewskiej Gaudemundy - Zofii, żony Bolesława III). Natomiast kości monarchów: Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego złożono do sarkofagu w Kaplicy Królewskiej w dwóch trumnach z oksydowanego brązu, oznaczonych imionami władców oraz ozdobionymi emblematami królewskimi.

W latach 1904-1914 i w okresie międzywojennym polichromię we wnętrzu świątyni wykonał prof. Władysław Drapiewski ze współpracownikami. Podczas II wojny światowej bazylika została zbombardowana, a wojska niemieckie zamieniły ją w stajnię i składnicę zboża, zrabowano też dzwony i kosztowności, zniszczono ołtarze. W 1947 r. rozpoczęła się rekonstrukcja kościoła. Obecnie bazylika katedralna płocka jest zaliczana do zabytków architektonicznych I klasy, czyli reprezentacyjnych w skali krajowej.

Płocka bazylika katedralna jest otwarta dla zwiedzających przez cały dzień (poza Mszami św.) Wstęp do tej zabytkowej świątyni jest bezpłatny. Grupy powinny wcześniej zgłosić swoją obecność.

Reklama

Świątynia usytuowana jest na Wzgórzu Tumskim, które w 2018 r. wpisane zostało na prestiżową listę Pomników Historii. Wzgórze obejmuje w jednym miejscu, oprócz katedry, także relikty zamku, budynek Muzeum Diecezjalnego, sąd biskupi, plebanię katedralną i ogród. Wieże katedralne umieszczono w herbie miasta i wraz z wieżami zamkowymi stanowią najbardziej rozpoznawalny punkt Płocka. Położone nad Wisłą wzgórze najbardziej okazale prezentuje się od lewobrzeżnego osiedla Radziwie.

2019-08-11 20:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Płock: 6 sierpnia wyruszy sztafetowa 39. Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę

2020-08-05 11:03

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Płock

sztafeta

galeria.pielgrzymka.com

Sztafeta dla grup, obowiązkowa maseczka i zachęta do pielgrzymowania duchowego, charakteryzują 39. Pieszą Pielgrzymkę Diecezji Płockiej na Jasną Górę. Wyruszy ona ze Wzgórza Tumskiego w Płocku 6 sierpnia rano, pod hasłem „Stawiam na Maryję”. Pątnicy będą się duchowo przygotowywać do beatyfikacji Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego i modlić o ustanie pandemii.

39. Piesza Pielgrzymka Diecezji Płockiej na Jasną Górę wyruszy pod hasłem „Stawiam na Maryję”. Będzie ona przygotowaniem do beatyfikacji Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia. Pątnicy będą także modlić się o ustanie pandemii.

Z powodu trwającej pandemii koronawirusa pielgrzymka nie może odbyć się tradycyjnej formie. Mając na względzie bezpieczeństwo i zdrowie zarówno pielgrzymów jak i spotykanych po drodze osób, a także niepewną sytuację epidemiologiczną – pielgrzymka będzie miała charakter sztafety, a każdy uczestnik musi mieć założoną maseczkę.

„Trudno sobie wyobrazić wspólną Eucharystię, wieczorny apel czy obiad we wspólnocie liczącej ponad tysiąc osób, z zachowaniem odstępów, dlatego tegoroczna pielgrzymka będzie miała charakter sztafety - każdego dnia będzie pielgrzymowała inna grupa, pod kierunkiem swojego księdza przewodnika i tylko przez jeden dzień. Apel wieczorny odbędzie się od razu po dojściu grupy. Przewodnik danej grupy organizuje przyjazd na trasę swojej grupy, a także jej odjazd wieczorem” – informuje ks. Jacek Prusiński, główny przewodnik 39. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej na Jasną Górę.

W marszu weźmie udział osiem grup, jako pierwsza po Mszy św. w katedrze o godzinie 6:00 pod przewodnictwem biskupa płockiego Piotra Libery wyruszy na pątniczy szlak grupa biało-czerwona (dekanaty Płock Wschód, Płock Zachód, Bielsk, Bodzanów). Będzie liczyć prawdopodobnie ponad 300 osób. Kolejne grupy będą liczyły po około 100 pątników. Na Jasną Górę rano 14 sierpnia wejdzie grupa złota (dekanaty Przasnysz, Maków, Dzierzgowo), towarzyszył jej będzie biskup pomocniczy Mirosław Milewski.

„Wszystkich sympatyków pielgrzymki zapraszamy w tym czasie na Wały Jasnogórskie, na przywitanie i wspólne wejście oraz do udziału na Mszy świętej o godz. 9:00, kończącej tegoroczną pielgrzymkę. Zapraszamy do duchowego pielgrzymowania wszystkich tych, którzy z racji choroby, pracy bądź innych przyczyn nie mogą pójść pieszo. Pragniemy w ten sposób utworzyć wielką wspólnotę modlitewną, która będzie wspierać wszystkich wędrujących w tak ważnych intencjach Kościoła, Ojczyzny, rodzin i osobistych. Zachęcamy do udziału w wieczornych Apelach Jasnogórskich w swoich parafiach” – dodaje ks. Jacek Prusiński.

CZYTAJ DALEJ

Patriota i męczennik. 80 lat temu w KL Sachsenhausen zakatowany został ks. Wacław Zienkowski

2020-08-05 17:32

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej

80 lat temu w niemieckim obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, 5 sierpnia 1940 r., zakatowanego ks. Wacława Zienkowskiego, proboszcza parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej. W najbliższą niedzielę parafianie uczczą pamięć tego męczennika.


Uroczystości rozpoczną się od Mszy św. w rawskiej parafii o godz. 11.30, której przewodniczyć będzie bp Andrzej Dziuba. Po Eucharystii (o godz. 13.00) odbędzie się koncert „Dar i tajemnica” w reż. Jerzego Zelnika.

Duszpasterz i patriota

Ks. Zienkowski był kapłanem archidiecezji warszawskiej (obecnie Rawa Mazowiecka należy do diecezji łowickiej) i znany był z troski o ubogich, którym organizował stałą pomoc, a nie tylko doraźną. W Rawie Mazowieckiej jeszcze kilka lat temu żyli parafianie, którzy pamiętali niezwykle ciepłego i skromnego duchownego. Zapamiętali go jako oddanego drugiemu człowiekowi kapłana. Przed wojną z inicjatywy ks. Zienkowskiego wyremontowano kościół, założono instalację elektryczną oraz odnowiono wnętrze świątyni. Proboszcz często pielgrzymował z parafianami na Jasną Górę, jego brat był paulinem.

W czasie okupacji ks. Zienkowski był związany z działalnością AK. Brał udział w tajnym nauczaniu, pomagał w ucieczce więźniów z obozu jenieckiego, który Niemcy utworzyli w rawskim parku. Na początku 1940 r. jedna z parafianek złożyła donos na księdza i jego najbliższych współpracowników do niemieckiego burmistrza Rawy, ale ten początkowo informację zbagatelizował. Dopiero ponownie złożone pismo i powiadomienie gestapo przyczyniło się do aresztowania ks. Zienkowskiego wraz grupą ok. 20 parafian. Duchowny trafił do obozu w Sachsenhausen, gdzie bito go pałkami i zakatowano na śmierć.

Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Rawie Mazowieckiej poszukuje pamiątek, świadectw i wspomnień dotyczących życia ks. Wacława Zienkowskiego oraz momentu jego aresztowania i śmierci. W celu ich przekazania należy kontaktować się z ks. Bogumiłem Karpem, proboszczem rawskiej parafii. Od kilku lat stara się o sprowadzenie prochów śp. ks. Zienkowskiego do miasta, w którym duchowny był proboszczem. Pragnie również, aby doszło do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. Zienkowskiego.

Niemiec szuka Polaków

Urna z prochami ks. Wacława Zienkowskiego została odnaleziona w Niemczech dopiero po 76 latach od jego śmierci. Odnalezienie listy nazwisk z polskimi duchownymi, których urny z prochami złożono na cmentarzu Altglienicke w Berlinie, było możliwe dzięki pracy Klausa Leutnera, honorowego pracownika Miejsca Pamięci i Muzeum KL Sachenhausen. Od lat zajmuje się on polsko-niemieckimi projektami. Głównym przedmiotem jego badań jest docieranie do informacji o więźniach i robotnikach przymusowych straconych w więzieniu Plötzensee oraz poszukiwanie miejsc pochówków na berlińskich cmentarzach.

Klaus Leutner odnalazł w sumie 18 nazwisk pomordowanych kapłanów. Szukał danych w różnych księgach cmentarnych i archiwach parafialnych. Okazało się, że na cmentarzu Altglienicke, po lewej stronie od wejściowej bramy, przy murze w zbiorowej mogile znajdują się urny z prochami ponad tysiąca więźniów obozu koncentracyjnego Sachsenhausen oraz ofiar eutanazji zamordowanych w ramach Akcji „T4”. Wśród nich były szczątki 436 Polaków, w tym 18 polskich duchownych, którzy zginęli w obozie.

Ocalić od zapomnienia

Pierwsze urny ofiar grzebano tam w grudniu 1940 r., ostatnie we wrześniu 1943 r. Po wojnie miejsce to było zarośnięte trawą. Postawiono tam skromny betonowy pomnik z napisem „1284 zamordowanym antyfaszystom, których prochy są pochowane w tym miejscu”.Dopiero 80 lat później, miejsce pochówku więźniów KL Sachsenhausen oraz pamięć polskich kapłanów zostaje ocalona od zapomnienia. Na cmentarzu w Altglienicke w Berlinie powstanie pomnik upamiętniający zamordowanych księży.

CZYTAJ DALEJ

Zmarł Edmund Bilicki, szczeciński działacz katolicki i senator I kadencji

2020-08-06 19:36

[ TEMATY ]

zmarły

Szczecin

senator

Edmund Bilicki

30 lipca 2020 roku w Szczecinie zmarł Edmund Bilicki (ur. 1928) – działacz katolicki i polityczny, pierwszy prezes Szczecińskiego Klubu Katolików, senator I kadencji (1989 – 1991), radny miasta Szczecina w latach 1998 – 2002, ojciec trójki dzieci, w tym Jarosława, kapłana w Towarzystwie Chrystusowym.

Edmund Bilicki urodził się 11 marca 1928 w Łobżenicy (północna Wielkopolska). Należy do szczecińskich pionierów, mieszkał i pracował w tym mieście od 1946 roku do śmierci. Był elektrykiem, w 1954 roku na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej uzyskał dyplom inżyniera. Najdłużej, bo 30 lat (1959-1989) pracował jako projektant, kierownik zespołu, koordynator prac eksportowych, kontroler w Biurze Studiów i Projektów Przemysłowych Urządzeń Elektrycznych „Elektroprojekt”.

Należał do wychowanków zasłużonego dla Szczecina jezuity, o. Władysława Siwka działającego przy parafii św. Andrzeja Boboli w Szczecinie. W roku 1957 należał do zespołu tworzącego w Szczecinie Klub Inteligencji Katolickiej – niestety władze uniemożliwiły wówczas działanie klubu. W 1980 roku należał do założycieli Szczecińskiego Klubu Katolików (klub należał do Porozumienia KIK), został jego pierwszym prezesem i funkcję tę sprawował aż do wyboru do Senatu RP w 1989 roku. Był jednym z inicjatorów Towarzystwa Odpowiedzialnego Rodzicielstwa, pomoc w ratowaniu dzieci zagrożonych aborcją uważał za jeden z priorytetów swojej aktywności, stąd jego zaangażowanie w tworzenie Domu Samotnej Matki w Karwowie pod Szczecinem. W stanie wojennym działał w Biskupim Komitecie Charytatywnym. Był działaczem Akcji Katolickiej, a także członkiem działającej przy biskupie Kazimierzu Majdańskim Rady Społecznej.

Był działaczem NSZZ „Solidarność”, od 1989 roku działał w Obywatelskim Komitecie Porozumiewawczym Ziemi Szczecińskiej. Z listy tego Komitetu jako przedstawiciel Szczecińskiego Klubu Katolików został senatorem RP. Zasiadał w Komisji Kultury, Środków Przekazu, Nauki i Edukacji Narodowej, Komisji Ochrony Środowiska oraz Komisji Spraw Emigracji i Polaków za Granicą. W latach 1998 – 2002 był szczecińskim radnym z listy Akcji Wyborczej Solidarność.

5 sierpnia 2020 roku uroczystościom pogrzebowym w szczecińskiej bazylice katedralnej oraz na cmentarzu centralnym przewodniczył ks. abp Andrzej Dzięga. W trakcie uroczystości przedstawiciel Prezydenta RP złożył na ręce rodziny zmarłego nadany pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję