W 2005 r. akt ustanowienia Muzeum Haliny Poświatowskiej podpisali: Zbigniew Myga w imieniu Rodziny Poetki i prezydent Tadeusz Wrona w imieniu mieszkańców Częstochowy. Remont domu przy ul. Jasnogórskiej 23 w Częstochowie, w którym żyła i tworzyła Halina Poświatowska, a następnie miał swoją pracownię Jerzy Kędziora, trwał kilka miesięcy. Stary, zniszczony budynek wymagał wielu prac, które były konsultowane ze Zbigniewem Mygą. Zostały one wykonane przy użyciu nowoczesnych materiałów, zachowano wszystkie elementy z tamtego okresu bądź je odtworzono np. okna, nadproża, piec. Autentyczna ściana południowa z odkrytym kamiennym fragmentem pokazuje styl budowania w tamtym okresie. Celem tych działań było zachowanie metafizyki obiektu. Nie bez znaczenia dla utrzymania placówki muzealnej jest, że budynek jest ekonomiczny. Komplikacje techniczne spowodowały opóźnienie terminu oddania obiektu. Przepraszając za niedotrzymanie terminu, naczelnik Wydziału Inwestycji powiedziała, że do zakończenia prac zabrakło przysłowiowych dwóch godzin.
8 listopada br. odbyło się przekazanie po remoncie budynku, gdzie powstaje Dom Poezji im. Haliny Poświatowskiej - Muzeum Poetki. Zarząd nad obiektem objęło Muzeum Częstochowskie. W wydarzeniu tym uczestniczyli m.in.: Tadeusz Wrona - prezydent Częstochowy, Janusz Jadczyk - dyrektor Muzeum Częstochowskiego, Zbigniew Myga - brat Poetki, prof. Elżbieta Hurnikowa, przedstawiciele Wydziału Kultury Urzędu Miasta, naczelnik Wydziału Inwestycji i Zamówień Publicznych Urzędu Miasta, prezes firmy Domex, uczniowie Szkoły Podstawowej nr 8 w Częstochowie im. Haliny Poświatowskiej z dyrektor Szkoły.
Witając zebranych, Janusz Jadczyk zwrócił uwagę, że dzięki współpracy z Urzędem Miasta, której patronuje Prezydent, oraz z Rodziną Poetki powstają nowe inicjatywy muzealne. Kustoszem Domu będzie Zbigniew Myga, który nie kryjąc wzruszenia, powiedział m.in.: „Całe życie marzyłem, aby takie przedsięwzięcie powstało. Mam nadzieję, że ten dom podźwignięty z gruzów zachowa ducha Haliny Poświatowskiej”. Muzeum będzie przypominać Poetkę, będzie miejscem spotkań artystów, będzie kształtować wrażliwość społeczną oraz uczyć historii.
Pastuszkowie fatimscy – Hiacynta i Franciszek Marto – wraz z kuzynką Łucją dos Santos kilka razy spotkali się z Matką Bożą w 1917 r. Sierpień 2026 r. to 109. rocznica czwartego objawienia. W tym miesiącu wyjątkowo Matka Boża objawiła się dzieciom 19., a nie 13. dnia miesiąca, ze względu na fakt, że w zwyczajowym dniu spotkań z Maryją dzieci zostały uwięzione. 13 maja 2000 r. pastuszków beatyfikował św. Jan Paweł II, natomiast 13 maja 2017 r. zostali świętymi za pontyfikatu papieża Franciszka. Przypomnijmy cuda, które przyczyniły się do wyniesienia ich na ołtarze.
Aby osoba mogła zostać błogosławioną, a później świętą, potrzebne są cuda – szczególne zdarzenia, które po wnikliwej analizie dokonanej przez ekspertów kościelnych i nie tylko Kościół ocenia jako nadprzyrodzone i niewytłumaczalne medycznie oraz jako skutek modlitw kierowanych do Boga za pośrednictwem tej osoby. Jeśli ktoś jest męczennikiem, może zostać błogosławionym bez uznanego cudu, natomiast do kanonizacji już taki cud jest potrzebny. W przypadku Hiacynty i Franciszka, którzy byli tzw. wyznawcami, nie zginęli męczeńsko, potrzebne były dwa cuda, aby mogli zostać najpierw błogosławionymi, a następnie świętymi.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
W programie tegorocznych obchodów 1 września pod pomnikiem Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku zabrakło uroczystej Mszy Świętej, która przez lata była częścią rocznicowych uroczystości - informuje portal wpolityce.pl.
Ratujmy mszę i Polskę… Pod pomnikiem Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku w dniu 1 września każdego roku tradycją stała się uroczysta msza św. w intencji pomordowanych polskich pocztowców. Tradycyjnie za te uroczystości była odpowiedzialna dyrekcja Poczty Polskiej. Od kilku lat tę rolę przejęło Miasto Gdańsk. Tymczasem kilka dni temu odpowiedzialny za to wydarzenie od strony sakralnej proboszcz parafii św. Brygidy ks. Ludwik Kowalski otrzymał telefon z sekretariatu prezydent Gdańska, że tym razem mszy świętej ma nie być…? - pyta w mediach społecznościowych dziennikarz Mariusz Popielarz.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
